บทที่ 231

ชาร์ลีอ้าปากอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เขาเลือกที่จะปิดปาก และเดินออกจากร้านอาหารเมื่อเขามองไปที่ใบหน้าที่โกรธแค้นของแคลร์

หัวหน้าของบริษัทเล็ก ๆ กล้ามาหน้าด้านขนาดนี้ได้ยังไง? เขาตัดสินใจที่จะมาเสี่ยงโชคกับเขาแล้วสินะ?

แคลร์ถึงกับต้องวิ่งเต้นไปรอบ ๆ ไอ้สารเลวคนนี้! เธอไม่รู้หรือว่าสามีของเธอมีอำนาจมากที่สุดในบรรดาพวกเขาทั้งหมด?

ในขณะนี้เขาต้องการเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของเขาต่อแคลร์อย่างสิ้นหวัง เขาต้องการให้เธอรู้ว่าเธอไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับอนาคตของพวกเขา และเธอไม่จำเป็นต้องถูกรังแก และถูกทรมานจากเหล่านายทุนจอมปลอมของบริษัทที่มีฐานะปานกลางเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม เขากลั้นคำพูดที่มาถึงริมฝีปากของเขา

การเปิดเผยตัวตนของเขาหมายความว่าเขาได้ยอมรับอย่างเป็นทางการของตระกูลเวด และจะกลับสู่อ้อมกอดของพวกเขาอีกครั้ง

ไม่ เขายังไม่ต้องการกลับไป

ชาร์ลียืนอยู่นอกร้านอาหาร พลางมองขึ้นไปที่ชั้นสอง จากนั้นหยิบโทรศัพท์ของเขา และโทรหาสตีเฟน ผู้ซึ่งพ่อบ้านของตระกูลเวด

“ช่วยตรวจสอบความเป็นมา และรายละเอียดของมิลเลเนียม เอนเทอร์ไพรส์ รวมถึงลูกค้า และโครงการล่าสุดของพวกเขาให้ผมหน่อยครับ”

น้ำเสียงสุภาพของสตีเฟนดังก้องมาจากอีกด้านหนึ่งของสาย “นายน้อยครับ ลูกค้ารายใหญ่ของ มิลเลเนียม เอนเทอร์ไพรส์ ส่วนใหญ่เป็นธุรกิจขนาดเล็กภายใต้ตระกูลเวด พวกเขาได้เข้ามาจัดการโครงการอสังหาริมทรัพย์บางส่วนจากเอ็มแกรนด์ กรุ๊ป ในปีนี้ครับ”

"จริงเหรอครับ?" ชาร์ลีตะคอก ปรากฎว่าปีเตอร์ เมอร์เรย์ไม่ได้เป็นอะไรเลย นอกจากพวกต่ำต้อยที่อยู้ใต้ก้นของเขา

ชาร์ลีอยากจะหัวเราะออกมาดัง ๆ

เขาสงสัยว่าปีเตอร์รู้หรือไม่ว่าเขาเป็นเหมือน ‘พ่อ’ ของเขา ผู้ที่สนับสนุนรากฐานของบริษัทโดยพื้นฐานแล้ว เขาจะรู้สึกอย่างไรหลังจากดูถูกเขาแบบนั้น?

ด้วยความคิดนี้ที่ค้างคาอยู่ในใจเขาจึงพูดกับสตีเฟนว่า “ผมต้องการสอนบทเรียนให้กับมิลเลเนียม เอนเทอร์ไพรส์”

“ผมจะช่วยคุณได้อย่างไรดีครับนายน้อย?”

“อืมมม งั้นช่วยยุติความร่วมมือทั้งหมดกับบริษัทนี้ ผมเซ็งกับมันเต็มทนแล้ว”

“โอ้ บริษัทนี้ทำให้คุณโกรธบ้างหรือเปล่าครับ? คุณต้องการให้ผมจัดการกับหัวหน้าโดยตรงไหมรับ? ผมสามารถทำให้เขาหายไปในอากาศได้ทันทีเลย!”