บทที่ 233

หลังจากได้รับการแจ้งเตือนอยู่หลายครั้ง ปีเตอร์ก็เริ่มเหงื่อออกมากจนไม่สามารถยืนตัวตรงได้ และต้องใช้กำแพงเพื่อทำให้ตัวเองยืนตรง

แคลร์ไม่รู้ว่าใครโทรมาหาปีเตอร์ แต่เธอสามารถเห็นสีหน้าของปีเตอร์เปลี่ยนไปหลังจากรับสาย เขาดูราวกับว่าเขากำลังจะขาดใจตายลงในทันที

“ชาร์ลีคะ คุณคิดว่าปีเตอร์ไม่สบายหรือเปล่า?”

ชาร์ลียิ้มก่อนที่เขาจะตอบว่า “ใช่ บางทีมีบางอย่างผิดปกติในสมองของเขา และเขาอาจจะจำไม่ได้ว่าเขาเป็นใคร”

เลขาของปีเตอร์ยังคงรีบแจ้งอย่างตื่นตระหนกกับอีกด้านหนึ่งของสาย แต่ปีเตอร์ไม่ได้ยินสิ่งที่เธอพูดเลย เขากลับได้ยินเพียงเสียงในหูของเขา และสิ่งที่เขาคิดได้ก็คือสิ่งที่ชาร์ลีพูดก่อนหน้านี้

“คุณล้มละลายแล้ว!”

ปีเตอร์เหงื่อออกจนหมด และเขาก็เงยหน้าขึ้นด้วยความหวาดกลัวขณะจ้องไปที่ชาร์ลีด้วยสีหน้าแน่วแน่

ชาร์ลีทำนายเรื่องทั้งหมดนี้ได้อย่างไร?

เขา… เขาล้มละลายจริง ๆ !

ปีเตอร์ทรุดลงกับพื้นอย่างสิ้นหวัง

ชาร์ลีเหลือบมองเขาด้วยสีหน้าเย็นชา และไม่แยแสก่อนที่เขาจะพูดกับแคลร์ว่า “เราไปกันเถอะครับ”

แคลร์ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับปีเตอร์ในเวลานี้ แต่เธอไม่ต้องการมีอะไรกับปีเตอร์อีกต่อไป ดังนั้นเธอจึงหันไปตามหลังชาร์ลีทันที

ในเวลานี้จู่ ๆ ปีเตอร์ก็ฟื้นคืนสติขึ้นมา และเขาก็เงยหน้าขึ้นมองดูชาร์ลีเดินจากเขาไป

ทันใดนั้นปีเตอร์ก็ลุกขึ้นยืน ขณะที่เขาพุ่งเข้าหาชาร์ลีโดยไม่ลังเลเลย

ขณะที่ชาร์ลีกำลังจะเข้าไปในรถของเขา ปีเตอร์หยุดเขา และจ้องเขาด้วยดวงตาแดงก่ำ

แคลร์ตกใจมากที่เห็นใบหน้าของปีเตอร์ที่ดูบ้าคลั่ง และเธอก็ถอยหลังไปโดยไม่รู้ตัวขณะที่เธอซ่อนตัวอยู่ข้างหลังชาร์ลี

“นายทำมันใช่ไหม? นายเป็นคนที่ทำเรื่องทั้งหมดนี้ใช่ไหม?”

ปีเตอร์จ้องไปที่ชาร์ลีขณะที่เขาถามด้วยความบ้าคลั่ง

ชาร์ลีเพียงแค่จ้องไปที่ปีเตอร์ขณะที่เขาตะโกน “ออกไปให้พ้น!”