บทที่ 247

แอนโธนีไม่ได้คาดหวังให้ชาร์ลีพูดเรื่องดี ๆ เกี่ยวกับเขาและหลานสาวเขาในเวลานี้ เขารู้สึกขอบคุณและถ่อมตัวมากขณะที่เขาพูดต่อไปว่า “ลอร์ดมัวร์ คุณเวดถ่อมตัวเกินไป ในความเป็นจริงคุณเวดเป็นคนที่ช่วยคุณให้พ้นจากวิกฤตนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะเขา เราคงไม่สามารถทำให้คุณฟื้นขึ้นมาได้จริง ๆ หรอกครับ”

ลอร์ดมัวร์พยักหน้าก่อนที่เขาจะพูดอย่างสุภาพว่า “ฉันได้ยินชื่อเสียงของคุณมาเป็นเวลานานแล้ว อย่าได้ดูถูกตัวเองเลย คุณถ่อมตัวเกินไปแล้ว ฉันขอขอบคุณในความกรุณาและความพยายามของคุณในการมาที่นี่เพื่อช่วยฉัน ในอนาคตก็อย่าลังเลที่จะมาหาฉันอีก หากคุณต้องการความช่วยเหลือจากตระกูลมัวร์”

หลังจากนั้นนายท่านมัวร์มองไปที่ชาร์ลีก่อนที่เขาจะพูดว่า “คุณเวด ขอบคุณที่ช่วยชีวิตฉันไว้ โปรดอย่าลังเลที่จะถามฉันว่ามีอะไรที่ตระกูลมัวร์สามารถทำให้คุณได้ในอนาคต ฉันเป็นหนี้ชีวิตคุณแล้ว”

ชาร์ลียิ้มก่อนที่เขาจะตอบว่า “นายท่านมัวร์ คุณช่างสุภาพและมีน้ำใจมากครับ”

หลังจากที่เขาพูดเสร็จ ชาร์ลีก็รู้ว่ามันรบกวนเวลาเขามามากแล้ว ดังนั้นชาร์ลีจึงรีบพูดว่า “นายท่านมัวร์คุณเพิ่งหายจากอาการป่วยหนักและผมไม่แนะนำให้คุณใช้พลังงานมากหรือทำงานหนักเกินไป จะดีที่สุดถ้ามีคนคอยดูแลคุณ และคุณควรพักผ่อนให้มากขึ้นด้วยครับ ผมขอไม่รบกวนคุณอีกแล้ว ผมขอตัวออกไปก่อนนะครับ”

นายท่านมัวร์รีบพูดกลับไปทันทีว่า “คุณเวด คุณช่วยชีวิตฉันไว้! คุณคิดค่าที่ปรึกษานี้เท่าไหร่? ฉันจะจ่ายเงินให้คุณเป็นสองเท่า!”

ชาร์ลีตอบอย่างเรียบเฉยว่า “คุณไม่จำเป็นต้องจ่ายค่าที่ปรึกษาใด ๆ ให้ผมเลย เหตุผลที่ผมมาที่นี่ในวันนี้ ก็เพราะว่าจัสมินเป็นเพื่อนของผมและเป็นเรื่องธรรมดาที่เพื่อนจะช่วยเหลือซึ่งกันและกันครับ”

จัสมินตกใจมากเมื่อได้ยินคำพูดของชาร์ลี

เห็นได้ชัดว่าชาร์ลีให้เกียรติเธอต่อหน้าปู่ของเธอ ท้ายที่สุดนายท่านมัวร์เป็นคนเดียวที่จะตัดสินใจว่าสมาชิกในตระกูลมัวร์แต่ละคนจะได้รับมรดกจากเขาเท่าใดและพวกเขาจะมีบทบาทอย่างไรในธุรกิจของตระกูลในอนาคต

หากใครคนใดคนหนึ่งสามารถทำให้นายท่านมัวร์พึงพอใจได้ พวกเขาก็อาจจะกลายเป็นผู้นำธุรกิจของตระกูลมัวร์ในอนาคต ซึ่งเป็นสิ่งที่เธอรอคอยมาตลอดในขณะนี้...

ชาร์ลีช่วยให้เธอก้าวเข้าใกล้เป้าหมายมากขึ้นอีกก้าวหนึ่ง โดยมอบเครดิตทั้งหมดให้กับเธอในวันนี้!

ในเวลานี้นายท่านมัวร์หันกลับไปมองจัสมินหลานสาวของเขา ก่อนที่เขาจะพยักหน้าและพูดว่า “โอเคดีแล้ว! จัสมินอย่าลืมขอบคุณคุณเวดที่ช่วยชีวิตปู่ของเธอไว้ล่ะ!”

จัสมินโค้งคำนับอย่างรวดเร็วก่อนที่เธอจะตอบด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า “ไม่ต้องกังวลนะคะคุณปู่! หนูจะตอบแทนคุณเวดสำหรับความพยายามของเขาแน่นอนค่ะ!”

“ดีมาก” นานท่านมัวร์พยักหน้าด้วยความพึงพอใจก่อนที่เขาจะหัวเราะออกมาอย่างเต็มที่