บทที่ 248

ชาร์ลีมองดูเวลาบนนาฬิกาของเขา และเขาก็รู้สึกว่ามันยังพอมีเวลาอยู่ ยิ่งไปกว่านั้นเขาไม่ได้ดื่มแอลกอฮอล์มาเป็นเวลานานแล้ว ดังนั้นเขาจึงพยักหน้าก่อนที่จะพูดตอบไปว่า “เอาสิ คุณเลือกสถานที่ได้เลย!”

จัสมินมีความสุขมากในเวลานี้และเธอรีบตอบไปว่า "ฉันรู้จักบาร์ที่หนึ่ง ที่ยอดเยี่ยมมาก!"

หลังจากนั้นจัสมินก็รีบเหยียบคันเร่ง ขณะที่เธอขับรถมุ่งหน้าสู่ใจกลางเมือง

…

จัสมินขับรถพาเขาไปที่บาร์ชื่อ ซันนี่

จัสมินหยุดรถที่หน้าทางเข้าบาร์ ก่อนที่เธอจะส่งกุญแจรถไปให้เด็กหนุ่มที่ทำงานเป็นคนรับจอดรถ หลังจากนั้น เธอก็พาชาร์ลีเข้าไปในบาร์อย่างรวดเร็ว

ทันทีที่พนักงานเสิร์ฟเห็นเธอ เขาก็ทักทายเธอด้วยความเคารพ “สวัสดีตอนเย็นครับ คุณมัวร์! วันนี้คุณอยากนั่งที่เดิมของคุณไหมครับ?”

จัสมินพยักหน้าและอีกฝ่ายตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว “ตามผมมาได้เลยครับ”

มีฟลอร์เต้นรำอยู่ที่ชั้นหนึ่งของบาร์และบรรยากาศก็ค่อนข้างคึกคักเพราะมีดีเจที่กำลังเปิดเพลงอยู่ด้วย ในตอนนี้บริกรได้นำทั้งสองคนไปที่ชั้นสอง ชั้นสองค่อนข้างว่างและมีที่นั่งไม่มากนักในชั้นนี้ ทุกคนที่นั่งอยู่บนชั้นสองสามารถมองลงมาเห็นด้านล่างได้เลย โดยที่ไม่มีสิ่งรบกวนมากนัก ยิ่งไปกว่านั้นมันสะดวกมากกว่าสำหรับพวกเขา ที่ต้องการจะคุยกันบนชั้นสองเพราะเพลงไม่ดังเท่ากับชั้นล่าง

ทันทีที่เธอนั่งลงจัสมินก็สั่งบริกรทันทีว่า “ช่วยเอาไวน์ชาโตลาไฟต์รอ ธอไชลด์ ปี 1982 ที่ดีที่สุดมาให้ฉันสองขวดนะ”

“ได้ครับ คุณมัวร์”

บริกรโค้งคำนับอย่างเคารพก่อนที่เขาจะจากไปและกลับมาอย่างรวดเร็วพร้อมไวน์แดงสองขวด

บริกรเปิดขวดไวน์แดงก่อนที่เขาจะเทลงในแก้วไวน์ เมื่อจัสมินเห็นบริกรยืนอยู่ตรงนั้นเธอจึงพูดว่า “ลงไปบอกเจ้านายของคุณว่าอย่าพาแขกคนอื่นขึ้นมาที่ชั้นสอง”