บทที่ 257

เมื่อเจคอบพูดแบบนี้ ทุกคนก็มองเขาด้วยสีหน้าที่ไม่น่าเชื่อ

เอเลนถามเจคอบด้วยความประหลาดใจว่า “คุณกำลังบอกฉันว่า มีคนต้องการใช้เงินสามแสนดอลลาร์สำหรับสิ่งที่ดูรุ่งริ่งนี้ ฉันไม่คิดว่าคุณจะขายได้ในราคาห้าสิบดอลลาร์ด้วยซ้ำ!”

เจคอบตอบอย่างมีชัยว่า “ทำไมผมต้องโกหกคุณด้วย? ถ้าคุณไม่เชื่อ คุณดูประวัติข้อความของผมก็ได้นะ?”

ทันทีที่เขาพูดจบ เจคอบก็หยิบโทรศัพท์มือถือของเขาออกมา ก่อนที่เขาจะเปิดข้อความและคลิกไปที่ไฟล์บันทึกเสียงที่ส่งถึงเขาโดยซาคารี

ในขณะนี้เสียงของซาคารีดังขึ้นจากโทรศัพท์ “ลุงเจคอบคุณมีที่เสียบปากกาที่ดีมากอยู่ในมือ! ผมคิดว่าที่เสียบปากกามาจากราชวงศ์ชิงจริง ๆ! ทำไมคุณไม่ขายที่เสียบปากกาให้ผมแทนล่ะ? ผมจะให้เงินคุณสามแสนดอลลาร์!”

เอเลนประหลาดใจมากและรีบพูดไปว่า “โอ้พระเจ้า! นี่คุณกำลังพูดความจริงกับเรา! เจคอบคุณเหลือเชื่อมาก คุณซื้อที่เสียบปากกาในราคาห้าพันดอลลาร์ แต่คุณขายได้จริงในราคาสามแสนดอลลาร์! ถ้าทำแบบนี้อีกสักสองสามครั้งเราก็จะรวย!”

เจคอบฮัมเสียงเล็กน้อยก่อนที่เขาจะถามไปว่า “ตอนนี้คุณมั่นใจแล้วหรือยัง? ในที่สุดคุณก็เชื่อแล้วใช่ไหมล่ะ?”

“ใช่ ฉันเชื่อคุณที่สุดเลยค่ะ!” เอเลนตอบทันที อย่างไรก็ตาม เอเลนเป็นแฟนตัวยงของเงินมาโดยตลอด เธอมักจะสนับสนุนทุกคนที่มีเงิน ทันทีที่เธอได้ยินว่าเจคอบขายที่เสียบปากกาในราคาสาม แสนดอลลาร์ได้ เธอก็ลืมทุกอย่างที่เคยพูดไปอย่างรวดเร็ว เธอยิ้มและพูดออกไปว่า “สามีของฉันนี่น่าทึ่งจริง ๆ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคุณมีทักษะที่น่าทึ่งในการซื้อขายของเก่าจริง ๆ! ดูเหมือนว่าชาร์ลียังคงเป็นคนที่ไร้ประโยชน์ที่สุดในครอบครัวนี้”

สีหน้าของชาร์ลีเปลี่ยนไปในทันที ตอนนี้เกี่ยวอะไรกับเขา? เจคอบลืมไปแล้วหรือว่า ครั้งที่แล้วเขาเป็นคนที่ทำยาสมุนไพรให้ ทำให้เขาขายได้สำเร็จ?

อย่างไรก็ตาม ในเวลานี้ชาร์ลีรู้สึกว่าเขาต้องหาโอกาสถามซาคารีจริง ๆ ว่าเขาขายที่เสียบปากกาให้กับใคร สิ่งที่ซาคารีกำลังทำนั้นเทียบเท่ากับการให้เงินพ่อตาของเขาฟรี ๆ!

เจคอบยื่นปากกาให้ชาร์ลีด้วยสีหน้าที่ตื่นเต้น ก่อนที่เขาพูดไปว่า “ชาร์ลี พรุ่งนี้นายช่วยฉันนำสิ่งนี้ไปส่งให้ซาคารี ที่ แอนทีค สตรีท นะ เขาบอกกับฉันว่าเขาจะเตรียมเงินสดไว้ให้เราสามแสนดอลลาร์และนายก็นำเงินกลับบ้านมาให้ฉัน”

ชาร์ลีพยักหน้าทันที “โอเคครับพ่อ”