บทที่ 258

“โอเค ผมจะขับให้เอง”

ทั้งคู่ขับรถมุ่งตรงไปที่ แอนทีค สตรีท ด้วยกัน

เนื่องจากเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ จึงมีผู้คนมากมายที่ แอนทีค สตรีท

ซาคารี เปิดแผงขายของของเขามานานแล้วที่ แอนทีค สตรีท ดังนั้นเขาจึงมีบูธถาวรของตัวเองบนถนน ชาร์ลีสามารถพบเขาได้ทันทีที่เขาเดินเข้าไปใน แอนทีค สตรีท

ในตอนนี้ ซาคารี ถือจี้หยกปลอมไว้ในมือขณะที่เขาคุยโม้กับคู่รักต่างชาติ “ฉันบอกคุณว่าจี้หยกนี้สวมใส่โดยจักรพรรดิแห่งราชวงศ์หมิง ก่อนที่เขาจะส่งต่อให้หลานชายและคนรุ่นหลัง หลังจากเปลี่ยนมือเจ้าของมาหลายคน สุดท้ายจี้หยกก็ตกมาอยู่ในมือของฉัน…”

“มันมีค่าขนาดนั้นเลยเหรอ?” ชายวัยกลางคนถามด้วยความประหลาดใจ “จี้หยกนี้ราคาเท่าไหร่?”

ซาคารี ยิ้มกว้างก่อนที่เขาจะตอบไปว่า “เนื่องจากเรามีโชคชะตาที่จะต้องพบกันในวันนี้ ฉันจะขายจี้หยกนี้ให้คุณในราคาเพียงหนึ่งแสนแปดหมื่นดอลลาร์เท่านั้น หลังจากออกจาก แอนทีค สตรีท ไป คุณสามารถขายจี้หยกนี้ให้กับโรงประมูลได้ในราคาอย่างน้อยหนึ่งล้านแปดแสนดอลลาร์!”

หญิงสาวยิ้มเยาะก่อนที่เธอจะตอบกลับไปว่า “ถ้าคุณสามารถขายจี้หยกนี้ได้เป็นสิบเท่าจาก แอนทีค สตรีท แล้ว ทำไมคุณไม่ทำด้วยตัวเองล่ะ? คุณคิดว่าเราเป็นคนโง่จริง ๆ หรือไง? ไปเถอะค่ะที่รัก! ออกไปจากที่นี่กันเถอะ”

หลังจากนั้นผู้หญิงคนนั้นก็ลากสามีของเธอออกไปจากแผงขายของ ซาคารี ทันที

ในเวลานี้ ซาคารี เริ่มก่นด่าอย่างเกรี้ยวโกรธ “แม่งเอ๊ย! นักท่องเที่ยวต่างชาติเหล่านี้ฉลาดขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?”

เมื่อชาร์ลีเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น เขาก็ยิ้มก่อนจะเดินเข้าไปหาซาคารี “ไงซาคารี คุณยังพยายามโกงลูกค้าอยู่อีกหรือเปล่า?”

“โอ้!” ซาคารีอุทานเมื่อเห็นชาร์ลี เขาโค้งคำนับอย่างรวดเร็วก่อนจะทักทายชาร์ลีทันที “วันนี้ ทำไมคุณถึงมาที่นี่ได้?”