บทที่ 260

แคลร์ผลักประตูรถให้เปิดออกก่อนที่เธอจะรีบออกจากรถพร้อมกับร่มในมือ

ชาร์ลีรีบวิ่งตามแคลร์ไปทันที ที่เห็นเธอลงจากรถ

“เกิดอะไรขึ้นลอเรน?”

แคลร์ถามทันที ที่เธอพบกับลอเรน

“แคลร์? เธอมาทำอะไรที่นี่?” ลอเรนถามทันทีที่เธอเห็นแคลร์ เธอตัวสั่นเพราะเปียกโชกจากฝนที่ตกหนัก

เธอดูประหลาดใจและเขินอายอย่างมาก ราวกับว่าเธอไม่ต้องการให้เพื่อนสนิทของเธอเห็นเธอในสภาพที่น่าอึดอัดเช่นนี้

แคลร์ถือร่มไว้เหนือหัวของลอเรน แล้วเธอก็ตอบกลับอย่างรวดเร็วว่า “ฉันบังเอิญผ่านถนนสายนี้กับชาร์ลี เมื่อฉันเห็นเธออยู่ข้างถนนฉันก็รีบบอกให้ชาร์ลีหยุดรถทันที เกิดอะไรขึ้นกับเธอหรือเปล่า?"

ลอเรนตอบอย่างรวดเร็วด้วยสีหน้ารำคาญว่า “ไม่อยากจะพูดถึงเรื่องนี้เลย! วันนี้บริษัทของฉันส่งฉันไปพบลูกค้าในการดูแล และพวกเขาก็ให้รถฉันมาขับ แต่ก่อนที่ฉันจะได้พบกับลูกค้า ฉันก็รู้ว่าฉันได้เจาะยางรถของตัวเองไปแล้วน่ะสิ! ยิ่งไปกว่านั้นนะ มันไม่ใช่แค่ยางเส้นเดียวที่แบน แต่ยางเเบนถึงสองเส้นเลย! ตอนนี้ฉันรู้สึกหงุดหงิดเป็นอย่างมาก!”

ในเวลานี้ ชาร์ลีรู้สึกงงงวยเล็กน้อย

เมื่อขับรถ มักเป็นเรื่องปกติที่จะเกิดปัญหายางแบน

แต่ถึงกระนั้น ภายใต้สถานการณ์ปกติ ยางแบนจะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อมีวัตุมีคมทิ่มแทงยางไปแบบไม่ตั้งใจ เช่น ตะปูหรือสายเหล็ก ดังนั้นโดยทั่วไปยางจะถูกเจาะเพียงเส้นเดียว

มันดูน่าสงสัยเล็กน้อยที่ยางทั้งสองข้าง จะแบนเพราะถูกเจาะในเวลาเดียวกัน

ดังนั้น ในเวลานี้ชาร์ลีพูดกับลอเรนง่าย ๆ ว่า “ฝนเริ่มตกหนักขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว มันไม่ปลอดภัยที่คุณจะอยู่ที่นี่คนเดียว ผมคิดว่าทางที่ดีที่สุด คุณจะต้องทิ้งรถไว้ที่นี่และนั่งรถกลับเข้าเมืองกับเราก่อน เมื่อฝนหยุดตกเราจะโทรขอความช่วยเหลือให้ช่างมาซ่อมรถของคุณ”

ลอเรนพยักหน้าก่อนที่เธอจะถอนหายใจและพูดว่า “ฉันคิดว่านั่นคือตัวเลือกที่ดีที่สุดของฉันในตอนนี้”

ขณะที่ชาร์ลีกำลังพาพวกเขากลับไปที่รถ ทันใดนั้น ชาร์ลีก็ได้ยินเสียงของบางสิ่งบางอย่างทะลุมาจากท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว

ในเวลานี้ชาร์ลียังเห็นแสงสีเงินพุ่งผ่านท้องฟ้าท่ามกลางสายฝนที่ตกหนัก!

ยิ่งไปกว่านั้นแสงสีเงินนี้กำลังพุ่งตรงมาที่ลอเรน!

ชาร์ลีไม่ทันได้ตั้งตัว เขาก็ยื่นมือออกไปทันทีก่อนจะดึงลอเรนเข้ามาในอ้อมแขน