บทที่ 28

ในขณะเดียวกันประธานบริษัทเอเซล อินชัวร์รันส์ คุณเอเซล จอร์แดนได้ให้บริการชายคนหนึ่งในวัยสี่สิบเศษอย่างสมเกียรติ

ใบหน้าของเขาเปล่งประกายด้วยรอยยิ้มกว้าง เขาดึงบัตรธนาคารจากลิ้นชัก และยื่นให้ชายคนนั้นด้วยความเคารพ และพูดว่า “ดอน อัลเบิร์ต มีเงินอยู่ในบัตรนี้สามสิบล้านเหรียญ และหมายเลขพินคือวันเกิดของคุณ นี่คือโบนัสสำหรับคุณ ลองเช็คดูสิ”

ชายวัยกลางคนสวมสูทที่เนี้ยบ ใบหน้าของเขาค่อนข้างหยาบกร้าน และซีดเซียว แต่ดวงตาที่เหมือนนักล่าของเขานั้นแหลมคมราวกับสิงโต

หากมีคนอื่นอยู่ด้วยพวกเขาจะจำผู้ชายคนนี้ได้ทันที

เขาคือ ดอน อัลเบิร์ต โรดส์!

ทุกคนในโอลรัส ฮิลล์ รู้กันดีว่าอัลเบิร์ตเป็นหัวหน้ามาเฟียแห่งโลกใต้ดิน และไม่มีใครกล้ายุ่งกับเขา!

อัลเบิร์ตมองไปที่เอเซล และพูดด้วยรอยยิ้มที่พึงพอใจ “แอ็กซี่ไม่เลวนี่ คุณค่อนข้างมีไหวพริบดี ฉันประทับใจ!”

เอเซลพูดด้วยน้ำเสียงกังวลว่า “คุณดอน อัลเบิร์ต เราจะทำอย่างไรกับคนที่ออกมาประท้วงที่นั่น?”

อัลเบิร์ตพูดอย่างเรียบเฉยว่า “พวกมันเป็นแค่คนแก่ ๆ เก่า ๆ เท่านั้นไม่ต้องสนใจพวกเขา ถ้าพวกเขาไม่แยกย้ายกันไป ฉันจะให้ลูกน้องของฉันบางคนสอนบทเรียนให้พวกเขา!”

เอเซลถอนหายใจอย่างโล่งอก และรีบพูดว่า “ขอบคุณมากครับ คุณดอน อัลเบิร์ต!”

อัลเบิร์ตหัวเราะ และพูดว่า “คราวหน้าถ้าจะไปทำธุรกิจประเภทนี้ที่สามารถทำเงินได้มากมาย ฉันจะจัดการให้คุณเองหากเกิดอะไรขึ้น”

เอเซลรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง เขาก้มศีรษะอย่างจริงจัง และพูดว่า “คุณดอน อัลเบิร์ต ขอบคุณครับ! หากคุณรับประกันแบบนั้น ฉันจะทำงานให้หนักขึ้นต่อไป มาสนุกไปด้วยกัน!”