บทที่ 29

ในขณะที่เควิน ยืนอยู่หน้าประตูทางเข้าของเอเซล อินชัวร์รันส์ ด้วยสีหน้าภาคภูมิใจอยู่นั้น

เขารู้ว่าวันนี้เป็นโอกาสที่ดีที่สุดที่เขาจะได้มีซีนต่อหน้าแม่ของแคลร์ เขาต้องยึดช่วงเวลานี้ไว้เพื่อพิสูจน์คุณค่าของเขา!

ถ้าเขาเอาชนะใจแม่ได้ เธอก็จะเป็นของเขาได้ในเวลาไม่นาน!

และเมื่อเวลามาถึง ในที่สุดเขาก็สามารถใช้ชีวิตกับแคลร์ วิลสัน ผู้หญิงที่สวยที่สุดในโอลรัส ฮิลล์ แค่คิดแบบนั้นเขาก็ตัวสั่นแล้ว!

ดังนั้นเขาจึงประกาศเสียงดังว่า “คุณลุงกับคุณป้าทั้งหลายไม่ต้องกังวล ผมจะคืนเงินให้ทุกคน!”

ทุกคนต่างโห่ร้องด้วยความดีใจ และตื่นเต้นเมื่อได้ยินคำพูดของเขารอยยิ้มกว้างฉาบอยู่บนใบหน้าของพวกเขาทันที

ทุกคนยกเว้นชาร์ลีที่มองเควินด้วยสายตาเย้ยหยัน หนุ่มคนนั้นเต็มไปด้วยความมั่นใจในตัวเองที่ตอนนี้เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าหลังจากนี้เขาจะเป็นอย่างไร

ในขณะที่เควินเชิดหน้าเต็มที่ และมีความสุขกับเสียงเชียร์ จู่ ๆ ก็มีคนผลักประตูเอเซล อินชัวร์รันส์ ออกมาจากด้านใน

จากนั้นเอเซล และชายวัยกลางคนในชุดสูทสุดเนี้ยบก็โผล่ออกมาที่ประตู

ชายวัยกลางคนดูมีออร่าล้นเหลือ แม้เขาจะอายุมาก - เขาคือ ดอน อัลเบิร์ต!

ด้านหลังเขามีกลุ่มชายหนุ่มที่ติดตามเขาอย่างใกล้ชิด พวกเขาเป็นบอดี้การ์ดส่วนตัวของเขาและพวกเขาก็ดูน่ากลัว และแข็งแกร่งมาก

ดอน อัลเบิร์ต เป็นที่รู้จักในสังคมอย่างมากแม้ว่ากิตติศัพท์ของเขาจะเลวร้ายแค่ไหน แต่ก็ไม่มีใครเคยเห็นเขามาก่อน ดังนั้นจึงไม่มีใครรวมถึงเควินที่จำเขาได้

พวกเขารู้จักเฉพาะเอเซล จอร์แดน เจ้าของเอเซล อินชัวร์รันส์ เท่านั้น

ทันใดนั้นเสียงหายใจดังก้องไปทั่วฝูงชนในทันที!

“ให้ตายเถอะ! เควินตามจอร์แดนมาได้! เขายอดเยี่ยมจริง ๆ !”

"ใช่! ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณเอเลนที่ทำให้เราได้เงินคืนมา!”

“เอเลน เควินเป็นลูกเขยที่สมบูรณ์แบบที่สุด ที่ใคร ๆ ก็ปรารถนา!”

เอเลนจมอยู่กับคำเยินยอของเพื่อน ๆ