บทที่ 314

เอเลนดูหน้าซีดและตกใจมาก เธอพูดว่า “โอ้ แม่สบายดี หัวของแม่เจ็บนิดหน่อย หมอตรวจร่างกายของแม่แล้ว เขาก็บอกว่าแม่ไม่เป็นไร แต่พ่อของลูก... รถบรรทุกชนที่ฝั่งของเขา…”

เธอร้องครวญครางดังลั่น

มันเหมือนการระเบิดที่ร้ายแรงสำหรับเธอ ที่สามีของเธออาจต้องเป็นอัมพาตครึ่งซีกอย่างถาวร

หลังจากการตรวจสอบอย่างละเอียด ชาร์ลีพบว่ารถบรรทุกโคลนนั้นได้หลบหนีไปแล้วหลังจากเกิดอุบัติเหตุ ส่วนเอเลน และจาค็อบก็หมดสติหลังจากถูกรถบรรทุกชน ดังนั้นพวกเขาจึงมองไม่เห็นป้ายทะเบียนของรถบรรทุกหรือลักษณะสำคัญใด ๆ ของรถบรรทุกได้เลย

โดยหลังจากนั้นพวกเขาได้ถูกส่งไปโรงพยาบาลโดยพลเมืองดี

สถานการณ์ของเอเลนดีกว่าเพราะเธอนั่งอยู่ที่เบาะผู้โดยสารด้านหน้าในเวลานั้น เธอจึงหมดสติหลังจากเกิดอุบัติเหตุ และมีบาดแผลฟกช้ำ และได้รับบาดเจ็บเพียงเล็กน้อย เธอฟื้นขึ้นมาหลังจากมาถึงโรงพยาบาล

ตรงกันข้ามจาค็อบผู้โชคร้าย เขาได้รับการกระทบอย่างมากเนื่องจากนั่งอยู่บนเบาะคนขับ ดังนั้นเมื่อรถบรรทุกพุ่งเข้ามาที่ด้านข้างของเขา และลงเอยด้วยสภาพที่น่าสังเวชเช่นนี้

ชาร์ลีถอนหายใจอย่างหดหู่ และคิดว่า 'พระเจ้าช่างไม่ยุติธรรมเลย'

แม้ว่าจาค็อบจะเป็นคนขี้โม้ และชอบแสร้งทำเป็นผู้เชี่ยวชาญทั้ง ๆ ที่เขาไม่มีความรู้ ซึ่งโดยรวมแล้วเขาก็ไม่ได้เป็นคนเลว แต่เป็นเพียงขี้ขลาด และโง่เขลาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม อุบัติเหตุทำให้เขาเป็นอัมพาตอย่างถาวร ถ้าเขาไม่ทำอะไรสักอย่างในตอนนี้ เขาจะอยู่ในความทุกข์ยากไปตลอดชีวิต

ในทางตรงกันข้ามเอเลนไม่เพียงแต่เป็นคนขี้โอ่ธรรมดา แต่เธอยังเป็นคนชั่วร้ายที่ต้องการให้การแต่งงานของลูกสาวของเธอเป็นเหมือนเป็นการค้า เพื่อสร้างความมั่งคั่ง และความรุ่งโรจน์ เพื่อตัวเธอเอง เธอไม่มีมาตรฐานทางศีลธรรมหรือบรรทัดฐานใด ๆ ในชีวิตของเธอเลย

แล้วไงต่อ? เธอก็จบลงด้วยดี!

ชาร์ลีอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจความคิดชั่วร้ายที่ก่อตัวขึ้นในใจของเขา เหตุใดเอเลนจึงไม่ได้เป็นคนที่อยู่บนเตียงและเป็นอัมพาตไปซะล่ะ?

เพราะถ้าเธอพิการแล้วนั้น ในที่สุดเขาก็จะมีชีวิตสบาย ๆ ในตระกูลวิลสัน ...

ขณะเดียวกันนี้ ประตูห้องไอซียูเปิดออก และมีคนสองคนเดินเข้ามา