บทที่ 316

ใบหน้าของเอเลนดูบิดเบี้ยว สีหน้าเธอตอนนี้ฉายให้เห็นความดูถูก เหยียดหยาม และเธอตะโกนว่า “ชาร์ลี หุบปากซะไอ้ขี้แพ้! นายคิดว่านายเป็นใคร?! นายไม่มีสิทธิที่จะออกความเห็นใด ๆ กับเรื่องนี้!”

เธอยิงคำพูดที่แหลมคมใส่ชาร์ลี และคำราม “หยุดมายุ่งกับการรักษาของดร.ลินช์ ออกไปซะ!"

ชาร์ลีขมวดคิ้วด้วยความตกใจ

ในขณะเดียวกันเขาก็คิดว่า ‘เป็นไปได้ไหมที่โจชัวเป็นคนแรกที่ซื้อยาจากซาคารี? ถ้าเป็นเช่นนั้นเขาจะต้องเป็นคนที่ขายยาให้แอนโธนี ซิมมอนส์ ในราคาห้าล้านดอลลาร์แน่ ๆ ซึ่งไม่ต่างอะไรกับการหลอกลวง ไม่สุจริต และเป็นประโยชน์!

เจสันต้องใช้เงินจำนวนมากเพื่อจ้างเขามาที่นี่

ในขณะเดียวกันนี้ เจสันหัวเราะเยาะ โดยคิดว่าเขาเองนั้นอยู่เหนือชาร์ลี “ชาร์ลี นายมันเป็นคนขี้แพ้ นายต้องปากดีมากแน่ ๆ ฮะ นายมันไร้ประโยชน์ที่จะยังยืนอยู่ตรงนี้แล้วถูกไหม? ทั้งนาย และคำพูดงี่เง่าของนาย!”

จากนั้นเขาก็ตบมือเสียงดัง ราวกับว่ามีบางอย่างที่อยู่ในใจของเขา พลางพูดขึ้นว่า “โอ้ ฉันเข้าใจแล้ว! ที่นายไปตั้งคำถามใส่ ดร.ลินช์ เพราะตัวนายเองคงไม่ต้องการให้ลุงจาค็อบอาการดีขึ้นแน่ ๆ !”

“หือ คำพูดงี่เง่าของฉันงั้นเหรอ?”

ชาร์ลีสามารถอดทนต่อการเยาะเย้ย และการดูถูกของเอเลนได้ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะทำแบบเดียวกันได้กับเจสัน เขาหัวเราะเยาะ และตอบว่า “ฉันรู้จักแอนโธนี และฉันไม่เคยได้ยินเขาพูดว่าเขาได้รับการรักษาจากคนงี่เง่าที่นี่”

เจสันหัวเราะออกมาดัง ๆ “ชาร์ลี นายมันตลกมาก! นายบอกว่าคนอย่างนายรู้จักแอนโธนีงั้นเหรอ? งั้นนายอาจจะพูดได้อีกว่านายก็รู้จักประธานาธิบดีของสหรัฐอเมริกาด้วยสินะ!”