บทที่ 418

ชายหนุ่มหันกลับไปหาชาร์ลีด้วยท่าทางดุร้าย และด่าต่อว่า “เฮ้ ไอ้หนู นายควรจะชดใช้ให้เราดีกว่า ในขณะที่ฉันยังถามดี ๆ แฟนของฉัน และฉันต้องไปที่น้ำพุร้อน ดังนั้นจงเป็นหมาที่ดี และออกไปจากที่นี่ซะ!”

ชาร์ลีพูดอย่างเย็นชาขึ้นว่า “จะเกิดอะไรขึ้นถ้าผมไม่ต้องการ?”

ชายหนุ่มยิ้มเยาะ “ไอ้คนน่าสมเพช ไอ้ขี้แพ้เอ้ย รอที่นี่ ฉันจะบอกให้นายรู้ว่าผลของการไม่ชดใช้มันเป็นยังไง”

จากนั้นเขาก็หยิบโทรศัพท์ออกมา และโทรหาใครสักคน “เฮ้ คุณฮิกส์ ผมมาถึงที่รีสอร์ทของคุณแล้ว มีคนงี่เง่าทำให้รถของผมเป็นรอยที่ลานจอดรถเวรนี่ พวกเขาปฏิเสธที่จะชดใช้ให้ผม และกำลังมาวุ่นวายกับผมในตอนนี้ ส่งคนของคุณมาที่นี่ทันที!”

หลังจากวางสาย ชายหนุ่มยิ้มเยาะ และพูดว่า “ไอ้ขี้แพ้ ฉันจะให้โอกาสครั้งสุดท้ายในการชดใช้ความเสียหายให้ฉัน และขอโทษฉันในตอนนี้ เมื่อคุณฮิกส์มาที่นี่ นายจะต้องตายแน่ ๆ !”

ลอเรนกลัวว่าชาร์ลีจะได้รับบาดเจ็บ เธอจึงรีบพูดว่า “โอเค โอเค วันนี้เป็นวันโชคร้ายของฉันเอง ฉันต้องจ่ายเงินให้คุณเท่าไหร่?”

“คุณทำให้รถของฉันมีรอย มันเป็นความเจ็บปวดตลอดชีวิต! คุณต้องจ่ายครึ่งราคาของรถ! ฉันจะให้ส่วนลดก็แล้วกัน จ่ายมาซะสี่หมื่นดอลลาร์!”

"อะไรนะ? สี่หมื่นดอลลาร์งั้นเหรอ?!” ลอเรนตกใจ “คุณบ้าไปแล้ว! แม้ว่าเราจะไปที่มาเซราติ เวิร์คชอป การทาสีด้านหนึ่งของรถของคุณจะมีราคาประมาณห้าร้อยเท่านั้น นอกจากนั้น งานแพลทมีราคาเพียงหนึ่งพันห้าร้อยเป็นอย่างมาก!”

“อะไรกันเนี่ย? หนึ่งพันห้าร้อยงั้นเหรอ?!” ชายหนุ่มถ่มน้ำลายลงบนพื้นอย่างหยาบคาย เขาแทบจะถ่มน้ำลายใส่เท้าของลอเรน และสบถด้วยฟันเหลืองเต็มปากว่า “นี่ล้อฉันเล่นงั้นเหรอ? รู้ไหมว่าฉันทำมาหากินอะไร? เธอคิดว่าเธอสามารถจ่ายด้วยเงินเพียงหนึ่งพันนิด ๆ งั้นเหรอ? ให้ฉันบอกอีกครั้งนะว่า ฉันจะไม่ลดราคาเหลือสี่หมื่นให้เธอแล้ว! จ่ายในราคาเต็มซะ ไม่งั้นฉันจะไม่ยอมให้เธอออกจากที่นี่! หากเธอมีเงินไม่พอ ไม่ต้องกังวลนายสามารถทิ้งบัตรประชาชน และรายละเอียดของเธอไว้ และส่งหลักฐานการยืมเงินให้ฉันไว้ได้ ดอกเบี้ยคือหมื่นดอลลาร์ต่อวันและเป็นดอกเบี้ยทบต้นอีกด้วย!”

“บ้าอะไรของคุณกัน !! คุณ… นี่มันแบล็กเมล์ชัด ๆ !”