บทที่ 444

เจฟฟรีย์รู้ดีว่า หากผู้คนยังคงประมูลโสมสีม่วงระดับพรีเมี่ยมนี้ต่อไป ราคาของโสมสีม่วงอาจจะแพงถึงยี่สิบหรือถึงสามสิบล้านดอลลาร์ในที่สุด ดังนั้นเขาจึงเพิ่มราคาโสมสีม่วงเป็นสองเท่าในการเสนอราคาครั้งแรก เพียงเพื่อที่เขาจะได้ทำให้บางคนตกใจ เขายังหวังว่าเขาจะสามารถนำโสมสีม่วงไปได้ในราคาที่ถูกกว่านี้แทน!

“สิบเอ็ดล้านดอลลาร์” ชายวัยกลางคนในห้องโถงก็ตะโกนขึ้นขณะที่เขายกป้ายประกาศ

เจฟฟรีย์เหลือบมองชายคนนั้นอย่างดูถูกเหยียดหยาม ก่อนที่เขาจะยกป้ายขึ้นอีกครั้งและพูดว่า “สิบห้าล้านดอลลาร์”

“สิบหกล้านดอลลาร์”

มีคนพูดขึ้นมาอีกครั้ง

“ยี่สิบห้าล้านดอลลาร์” เจฟฟรีย์ตะโกนขณะชูป้ายประกาศอีกครั้ง

ในความเป็นจริง เจฟฟรีย์เพียงแค่ช่วยเคนเน็ธในการร่วมการประมูลในครั้งนี้เท่านั้น เคนเน็ธจะเป็นผู้ที่จ่ายเงินสำหรับการเสนอราคาซื้อในวันนี้ ดังนั้น เขาจึงไม่รู้สึกทุกข์ใจแต่อย่างใด

ราคายี่สิบห้าล้านดอลลาร์ ทำให้หลายคนคิดยอมแพ้

แม้ว่าโสมสีม่วงหายากจะดีและมีประสิทธิภาพมาก แต่ประสิทธิภาพของพืชก็มีจำกัดมากเช่นเดียวกัน ดังนั้นเงินยี่สิบห้าล้านดอลลาร์จึงเป็นราคาที่สูงมากสำหรับการจ่ายเงินค่าโสมม่วงนี้

ในเวลานี้ มีคนในห้องโถงตะโกนออกมาว่า “ผมจะจ่ายสามสิบล้านดอลลาร์สำหรับมัน!”

ทุกคนรีบมองไปรอบ ๆ เพื่อมองหาว่าการเสนอราคานั้นเกิดขึ้นจริง ๆ โดยเป็นชาร์ลีที่นั่งอยู่ข้าง ๆ แอนโธนีนั้นเอง

เจฟฟรีย์และเคนเน็ธ ไม่คาดคิดว่าชาร์ลีจะท้าทายพวกเขาในการประมูลครั้งนี้ ดังนั้นทั้งคู่สบตากันก่อนที่เคนเน็ธจะเข้ายึดป้ายในมือของเจฟฟรีย์โดยตรง และชูมันขึ้นพร้อมตะโกนว่า “สี่สิบล้านดอลลาร์!”

เคนเน็ธ รู้ดีว่าชาร์ลีเป็นคนที่รับมือได้ยากมาก หากเขายืนกรานที่จะท้าทายเขาด้วยราคาของโสมสีม่วงนี้แล้ว ราคาของมันจะต้องสูงมาก ๆ อย่างแน่นอน!

ยิ่งไปกว่านั้น เคนเน็ธรู้ดีว่าเป็นไปไม่ได้เลยที่ชาร์ลีจะสามารถซื้อโสมสีม่วงนี้ได้ เขาแค่สันนิษฐานว่าชาร์ลีต้องรู้แล้วว่าเขาต้องการโสมสีม่วงที่ยอดเยี่ยมนี้ เพื่อไปฟื้นฟูความเป็นชายของเขา และนั่นคือเหตุผลว่า ทำไมเขาถึงจงใจขึ้นราคาเพื่อที่จะทำให้เขาเดือดร้อนนั้นเอง