บทที่ 505

คำพูดของชาร์ลีทำให้เคนเน็ธเวียนหัวและเสียสูญ หลังจากนั้นไม่นาน ในที่สุดเขาก็เข้าใจคำพูดของชาร์ลี

เนื่องจากปัสสาวะเป็นตัวเคลือบยา จึงถูกนำมาใช้เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของยา แน่นอนว่าเขาต้องดื่มปัสสาวะก่อน

แต่ปัสสาวะหนึ่งลิตร...

เคนเน็ธสัปหงกอยู่มนความกังวลอีกครั้ง

ตรงกันข้าม ชาร์ลียิ้มอย่างร่าเริงและพูดว่า “คุณรอช้ากว่านี้ไม่ได้แล้ว หากองคชาตของคุณเน่าเฟะ อย่าโทษผมก็แล้วกันที่ไม่ได้ช่วยชีวิตคุณ”

เคนเน็ธสั่นสะท้านกับจินตนาการ และโพล่งขึ้นมาว่า “โอเค! ผมจะทำตามคำแนะนำของคุณ!”

ชาร์ลีพยักหน้าและพูดกับจอร์แดนว่า “คุณวีเวอร์ ดื่มน้ำเสียหน่อยก่อนเถอะ แล้วค่อยให้คนไปต้มยา”

จอร์แดนโค้งคำนับด้วยความเคารพ และพูดว่า “ครับ ปรมาจารย์เวด ผมจะไปดื่มน้ำเดี๋ยวนี้…”

เคนเน็ธถอนหายใจยาว ยอมจำนนต่อชะตากรรมของเขา สำหรับเขาแล้ว การรักษาองคชาตของเขาสำคัญกว่าสิ่งอื่นใด

ในทางกลับกัน ชาร์ลีรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง

ปัสสาวะและยาที่ขมสุด ๆ ไม่จำเป็นสำหรับอาการป่วยของเคนเน็ธเลย สิ่งที่เขาต้องการคือยาอายุวัฒนะเล็กน้อยที่ชาร์ลีปรุงออกมา และแผลของเขาก็จะหาย

ปัสสาวะของจอร์แดนในฐานะตัวเคลือบยาเป็นเพียงอุบายหลอกล่อเคนเน็ธเท่านั้น

หลังจากนั้นไม่นาน กลิ่นอันขมขื่นของยาก็แผ่ซ่านไปทั่วคฤหาสน์วีเวอร์ เพียงแค่สูดกลิ่นเข้าไปก็ทำให้คนอื่นรู้สึกกระหายน้ำและคอแห้ง ดังนั้นจึงยากที่จะจินตนาการว่าการดื่มมันจะรู้สึกอึดอัดขนาดไหน

หลังจากต้มโอสถและน้ำด้วยไฟแรง มันก็กลายเป็นซุปดำเข้มข้นหนึ่งลิตรที่ดูไม่ต่างจากน้ำมันดิบ