บทที่ 508

ความหมายจริง ๆ ของจอร์แดนคือ “คุณชาร์ลี เวด เป็นแค่คนนอก ได้โปรดอย่ามายุ่งกับเรื่องในบ้านของตระกูลวีเวอร์!”

เลียมรู้สึกราวกับว่าเขาตกลงมาจากฟากฟ้าสู่นรกเมื่อได้ยินคำพูดของพ่อที่ไร้หัวใจ

เขาตระหนักว่าเขาถูกหลอก นี่มันช่างน่าเวทนาเหลือเกิน!

พ่อของเขาไม่เคยต้องการให้โอกาสเขาเลย!

แม้ว่าเขาจะยอมมอบโสมหิมะล้ำค่าของแม่เพื่ออ้อนวอนชาร์ลีให้ช่วยตระกูลของเขา พ่อของเขาคงไม่อยากเลือกเขาเป็นประธานบริษัท

ชาร์ลีขมวดคิ้วด้วยความประหลาดใจ และถามอย่างเย็นชาว่า “โอ้? คุณวางแผนที่จะผิดสัญญาของคุณงใช่ไหม?”

จอร์แดนอธิบายอย่างรวดเร็วว่า “ไม่ใช่นะครับ ปรมาจารย์เวด นั่นเป็นความเข้าใจผิด มีบางอย่างที่คุณไม่รู้ วันก่อน ผมได้บอกลูกชายทั้งสองคนว่า ใครก็ตามที่สามารถแก้ปัญหานี้ให้ครอบครัวของเราจะมีโอกาสเป็นประธานมากขึ้น แน่นอนว่าผมจะให้เครดิตกับเลียมในสิ่งที่เขาทำเพื่อตระกูลในวันนี้ ดังนั้นเมื่อพูดถึงการเลือกตั้งตำแหน่งประธาน เขาจะมีโอกาสชนะมากขึ้น”

จอร์แดนไร้ยางอาย และไม่ซื่อสัตย์โดยสิ้นเชิง เขาเปลี่ยนการอ้างสิทธิ์จากการยืนยันเป็น 'มีโอกาสมากขึ้น' ซึ่งเปลี่ยนการควบคุมวาระกลับไปอยู่ในมือของเขา มันเหมือนกับการโยนเหรียญในมือของเขา ซึ่งเขาสามารถเลือกหัวหรือก้อยได้ แล้วใครจะไปชนะเกมของเขาได้?

เจฟฟรีย์รู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อยกับการแทรกแซงของชาร์ลี เคนเน็ธจากไป และวิกฤตก็คลี่คลายลง ดังนั้นเขาจึงไม่มีเหตุผลที่จะต้องกลัวชาร์ลีอีกต่อไป เขาโพล่งออกมาด้วยความรำคาญ “ชาร์ลี เรื่องของครอบครัวเรา ไม่ใช่เรื่องของคุณ ออกไปจากที่นี่เมื่อเราขอร้องอย่างดี ไม่มีที่ที่คุณจะมาหยาบคายในบ้านของเราได้!”

จอร์แดนเป็นสุนัขแก่ที่เนรคุณ เนื่องจากลูกชายของเขาเป็นคนตรงไปตรงมา เขาจึงพูดตรง ๆ ว่า “พูดตามตรงนะว่า ผมจะไม่มอบบริษัทของผมให้ลูกชายนอกรีตจากภูเขาโกลมินเด็ดขาด ผมเคยนอนกับผู้หญิงมามากมายทั้งชีวิต และแม่ของไอ้เด็กคนนี้ก็แย่ที่สุดในบรรดาพวกเขาทั้งหมด เธอไม่ได้เป็นอะไรนอกจากสาวในหมู่บ้านที่มาหลับนอนกับผม ผมแค่นอนกับเธอเพราะว่าผมยังหนุ่ม และผมต้องการความสนุก ไม่อย่างนั้นผมคงจะไม่แม้แต่จะสบตาเธอ”

เลียมตะคอกอย่างโกรธจัด “นี่พ่อพูดอะไรเกี่ยวกับแม่ของผมว่าไงนะ?!”