บทที่ 537

ในไม่ช้า รูเบนก็ขับรถออกจากบ้านมากับจัสมิน และพวกเขามุ่งหน้าตรงไปยังโรงพยาบาลจิตเวชคาสเซอร์ พีคในย่านชานเมือง

ในโรงพยาบาลจิตเวชคาสเซอร์ พีค พยาบาลเพิ่งให้อาหารเคียนซึ่งตอนนี้กำลังคุ้มคลั่งอยู่

ในที่สุดเคียนก็ฟื้นคืนสติหลังจากให้อาหารเขา เช็ดปาก ล้างปาก และล้างท้องให้เขา เคียนมีสีหน้าพึงพอใจอย่างมากในขณะที่เขานอนอยู่บนเตียงของโรงพยาบาลโดยมัดมือ และเท้าของเขาไว้

พยาบาลสองสามคนต่อต้านการอาเจียนขณะที่พวกเขาเดินออกจากห้องไอซียูไปยังห้องพักแขกด้านนอกที่มีอ่างที่เต็มไปด้วยสิ่งสกปรกที่พวกเขาเพิ่งล้างออกจากท้องของเคียน

ในเวลานี้ โดนัลด์พ่อของเคียน และฌอน พี่ชายของเขากำลังนั่งอยู่บนโซฟาโดยไม่แสดงสีหน้าใด ๆ

หลังจากออกจากห้องไอซียูแล้ว พยาบาลคนหนึ่งก็ทักทายพวกเขาด้วยความเคารพ "นายท่านเวบบ์ และนายน้อยเวบบ์ ผู้ป่วยได้ฟื้นคืนสติแล้วค่ะ”

โดนัลด์ถามอย่างเย็นชาว่า “คุณล้างกระเพาะเขาเสร็จแล้วหรือยัง?”

พยาบาลพยักหน้าก่อนจะกระซิบ “ค่ะ เราทำตามขั้นตอนเรียบร้อยแล้ว!”

"ครับ" โดนัลด์ถามอีกครั้ง “สิ่งที่คุณได้ให้อาหารเขาในครั้งนี้… คุณฆ่าเชื้อแล้วหรือยัง?”

พยาบาลตอบอย่างเร่งรีบว่า “เราฆ่าเชื้อเรียบร้อยแล้ว เราใส่ไว้ในหม้อความดัน และฆ่าเชื้อด้วยอุณหภูมิ และความดันสูง แม้ว่าเราจะไม่สามารถกำจัดกลิ่นได้ แต่ดิฉันรับรองได้เลยว่าไม่มีแบคทีเรียหรือไวรัสอยู่ในนั้นอีกต่อไป…”

กฎเหล็กของเคียนที่มี 'อาหารเสริม' พิเศษทุก ๆ ชั่วโมงยังคงเหมือนเดิม

โดยธรรมชาติแล้วโดนัลด์จะไม่กล้าหยุดลูกชายไม่ให้ทำเช่นนั้น ท้ายที่สุด เขาสามารถเห็นได้ว่าลูกชายของเขาใกล้จะตายแล้วจริง ๆ หากพวกเขาให้อาหารช้าไปแม้หนึ่งนาที โดนัลด์กลัวว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับลูกชายของเขา

ดังนั้นเขาจึงปรึกษาเรื่องนี้กับทีมผู้เชี่ยวชาญทางการแพทย์ก่อนที่จะคิดหาวิธีแก้ปัญหาชั่วคราว ซึ่งก็คือให้นำ 'อาหารเสริม' เหล่านั้นสำหรับเคียนไปใส่ในหม้ออัดแรงดันอย่างน้อยครึ่งชั่วโมงล่วงหน้าเพื่อไม่ให้มีแบคทีเรีย และไวรัสที่จะทำให้เขาป่วย

นี่เป็นวิธีเดียวที่พวกเขาสามารถทำได้ในตอนนี้