บทที่ 55

คลินตันหมดความอดทนแล้วในขณะนี้

เขาไม่ต้องการให้ชาร์ลีไอ้ขี้แพ้ มาทำให้เขาอับอายต่อหน้าเพื่อน ๆ ของเขา

ดังนั้นเขาจึงกัดริมฝีปากของเขาคว้าประทัดจากดักลาสแล้วโยนมันเข้าไปในรถของเขา

จากนั้นในขณะที่เขาหยิบไฟแช็กขึ้นมา และจับปลายประทัด เขาก็ตะโกนว่า “ดูนี่ พวกนายทุกคน! ฉันไม่ใช่คนขี้แพ้! ฉันไม่ต้องการความเห็นอกเห็นใจจากชาร์ลี!”

จากนั้นเขาก็จุดไฟขึ้น และจุดประทัด!

ทันใดนั้นประทัดก็ถูกจุดขึ้น และระเบิดเป็นรอยร้าวในรถ!

ในตอนแรกเปลวไฟกำลังลุกไหม้ภายในรถ แต่ไม่นานรถก็เต็มไปด้วยควันสีขาวหนาทึบ เสียงดอกไม้ไฟที่ระเบิดอย่างต่อเนื่องทำให้หัวใจของคลินตันกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด แต่ก็ทำให้ผู้เข้าชมรู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมาก

หลายคนหยิบโทรศัพท์ออกมาเพื่อบันทึกภาพเหตุการณ์แปลกประหลาด พวกเขาวางแผนที่จะโพสต์วิดีโอเหล่านี้ทางออนไลน์เพื่อแบ่งปันกับชาวเน็ต

ประทัดไฟยาว 3 เมตรก็ระเบิดขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง และในไม่ช้าเบาะนั่งของ BMW 540 ก็ถูกระเบิด ที่นั่งที่เต็มไปด้วยฟองน้ำไวไฟจำนวนมาก ในไม่ช้าฟองน้ำเหล่านี้ก็ลุกเป็นไฟด้วยความกระตุ้นของการจุดระเบิดด้วยประทัด

ไม่มีใครคาดคิดมาก่อนว่าจะได้เห็นประทัดที่จุดไฟในรถ นอกจากนี้ยังเต็มไปด้วยควันสีขาว และมองไม่เห็นว่าติดไฟหรือไม่

อย่างไรก็ตามเมื่อการระเบิดของดอกไม้ไฟกำลังจะสิ้นสุดลง และควันก็ค่อยๆกระจายไป ทันใดนั้นประกายไฟก็ระเบิด และไฟไหม้ทั่วทั้งรถ!

เสียงร้องโหยหวนดังก้องอยู่ฝั่งตรงข้ามถนน คลินตันโพล่งด้วยความตื่นตระหนก "พระเจ้าช่วย! เวรเอ้ย ไฟไหม้! ช่วยด้วย!"

เบื้องต้นเขาคิดว่าประทัดจะสร้างความเสียหายให้กับเบาะนั่ง และภายในเท่านั้น เขาสามารถเอาเงินหลายสิบหรือหลายแสนเพื่อซ่อมรถได้

เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าดอกไม้ไฟจะทำให้เกิดการระเบิด และจุดไฟเผารถ!

เขาตะโกนอย่างสิ้นหวัง แต่ไม่มีใครสามารถช่วยเขาดับไฟได้ เขาเรียกนักดับเพลิงอย่างเมามันและเฝ้าดูอย่างหมดหนทางขณะที่ไฟค่อย ๆ ลุกไหม้ และกลืนรถของเขาไปทั้งคัน