บทที่ 563

เพื่อพลิกสถานการณ์ เจคนึกถึงชื่อมาทิลด้าชื่อที่แอรอนใช้เยาะเย้ยจาค็อบ เขาเลยแสร้งทำเป็นสงสัยและถามว่า “พ่อครับ มาทิลด้าที่พ่อพูดถึงก่อนหน้านี้เป็นใครกันเหรอครับ? พวกคุณดูสนิทสนมกับเธอมาก ผมก็เลยสงสัย…”

แอรอนชำเลืองมองจาค็อบและพูดด้วยรอยยิ้มว่า “มาทิลด้า ฮอลล์เป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดในกลุ่มเรา มีเด็กผู้ชายมากมายตกหลุมรักเธอ อันที่จริงแล้วถ้าเอาคนที่ชื่นชอบเธอมาเข้าคิวกัน ก็จะวนรอบมหาวิทยาลัยได้สองรอบเลยแหละ”

จากนั้นแอรอนจงใจขึ้นเสียงและหัวเราะ “แต่ในที่สุดนะ มาทิลด้าคงถูกสะกดจิตหรือโดนอะไรเข้าสักอย่างมั้ง เพราะเธอเลือกจาค็อบ! และเพราะเขาได้รักกับผู้หญิงที่สวยและโด่งดังที่สุดในโรงเรียน เขาจึงต้องคอยหลบหลีกผู้คนเพราะกลัวว่าจะถูกซุ่มโจมตีน่ะ ฮ่า ๆ”

“แล้วหลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้นต่อครับ?”

เป็นอีกครั้งที่แอรอนมองจาค็อบและหัวเราะคิกคัก “จากนั้น มาทิลด้าก็ทิ้งจาค็อบและบินไปอเมริกาอย่างไม่กลับมาอีกเลยไงล่ะ”

เขาก็หันไปหาจาค็อบและถามด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ยว่า “โธ่ จาค็อบ รู้ไหมว่าทำไม มาทิลด้าถึงเลิกกับนาย?”

จาค็อบตะโกนใส่ “มันไม่ใช่เรื่องของนาย”

แอรอนหัวเราะกับปฏิกิริยาของเขา “ให้ฉันบอกเถอะนะ มาทิลด้า เธอก็แค่หงุดหงิดที่มีคนนับไม่ถ้วนตามจีบเธอ เธอจึงหาแฟนปลอม ๆ เพื่อหลบหลีกพวกตามตื้อน่ารำคาญพวกนั้น เธอก็เลยไปเลือกานยไงล่ะ เพราะนายเป็นคนเดียวที่อยู่ในเงาและไม่ได้โดดเด่นอะไรเลย แต่หลังจากนั้นพอเธอใช้นายเป็นเครื่องมือเสร็จ เธอก็ทิ้งนายไว้และไปต่างประเทศยังไงล่ะ! ฮ่า ๆ ๆ !”

จาค็อบตะโกนอย่างโกรธจัด “หุบปากซะ! ฉันกับมาทิลด้าเลิกกันเพราะ…”

เขาไม่สามารถพูดประโยคต่อได้

การแสดงออกของเขาเปลี่ยนจากความโกรธแค้นเป็นความโศกเศร้าเสียใจและว่างเปล่า เขาก้มหน้าลง ถอนหายใจเบา ๆ แล้วโบกมือปัด “ลืม ๆ มันไปเถอะ ปล่อยเรื่องนั้นไปซะ”

“เอ้า อย่าเพิ่งสิ!” แอรอนพูดอย่างจริงจัง “อย่าพูดไม่จบแบบนั้นสิ! บอกเรามาว่าทำไมนายถึงเลิกกัน? มันไม่ใช่เพราะเธอใช้งานนายเสร็จแล้วเหรอ?”