บทที่ 612

ชาร์ลียิ้มให้เขา หลังจากพบว่าแคลร์และเอเลนไม่อยู่ในห้องนั่งเล่น เขาถามว่า “แคลร์และแม่กลับมาถึงหรือยังครับ?”

“ไม่ถึงและถึง” จาค็อบทำท่าทางเฉยเมยและพูดว่า “แม่ของนายเข้าไปในห้องทันทีที่เธอกลับถึงบ้าน เธอบอกว่าเธอรู้สึกไม่ค่อยสบาย พ่อเลยสงสัย ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ เธอต้องเสียเงินในการเล่นไพ่นกกระจอกและใจสลายแน่ ๆ !”

ชาร์ลีพยักหน้าและถามอย่างตั้งใจว่า “พ่อครับ ไม่อยากดูแม่หน่อยเหรอ? กันไว้ก่อนดีไหม?”

“อ๊ะ ช่างเถอะ” จาค็อบทำท่าทางไม่สนใจ “เธอรู้แค่เล่นไพ่นกกระจอกและไม่มีอะไรอย่างอื่น พ่อเบื่อแล้ว ต่อให้แพ้ ก็แค่หลักพัน ปล่อยเธอไปเถอะ เธอจะรู้วิธีที่จะเย็นลงหลังจากร้องไห้สักสองวัน!”

ชาร์ลีพยายามกลั้นหัวเราะ

หลายพันเหรอ?

พ่อควรคูณมันด้วยแปดพันนะ!

วันนี้ภรรยาของพ่อ สูญเสียมากกว่าหกสิบล้าน!

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้แล้ว เขาก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ เพราะความโง่เขลาของเอเลน เธอสูญเสียมากกว่าหกสิบล้านในเกมไพ่นกกระจอกกับพวกป้านั่น เธอต้องเป็นคนโง่งี่เง่าแบบไหนถึงได้ทำผิดพลาดร้ายแรงได้ขนาดนี้?

***

ในขณะเดียวกัน ที่วิลล่าของครอบครัววิลสัน ก็เช่นเดียวกับจาค็อบ คริสโตเฟอร์กำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้เอนตัวในห้องนั่งเล่นอย่างสบาย จิบชาและฮัมเพลงไพเราะขณะรอการกลับมาของฮันนาห์อย่างผู้ชนะ

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าคริสโตเฟอร์และจาค็อบเป็นพี่น้องกัน วิธีที่พวกเขาเฉลิมฉลองช่วงเวลาแห่งความสุขจึงค่อนข้างที่จะเหมือนกัน

คริสโตเฟอร์มองโทรศัพท์และหัวเราะคิกคักทุกครั้งที่อ่านข้อความที่ฮันนาห์ส่งมาเมื่อชั่วโมงก่อน

ข้อความมีเนื้อหาว่า “ที่รัก เงิน 2 ล้านดอลลาร์ของเอเลน และบ้านที่เธออยู่ รวมถึงกำไลหยกมูลค่าห้าล้านอยู่ในมือเราแล้ว! เธอยังจำนองบ้านธอมป์สันเฟิร์สให้เราเพื่อเป็นหลักประกันหนี้ของเธอด้วย ชาร์ลีกำลังมาส่งใบสัญญาที่อยู่อาศัยให้เราตอนนี้! เราจะรวยแล้ว!”