บทที่ 614

หลังจากรับโทรศัพท์ คุณท่านวิลสันพยายามกดหมายเลขของฮันนาห์ แต่ได้รับการแจ้งเตือนแบบเดียวกัน

เธอพูดด้วยความสงสัย “ผิดปกติไปไหม? เธอปิดโทรศัพท์ทำไม?”

“แม่ เป็นเรื่องปกติที่โทรศัพท์จะปิดโดยอัตโนมัติเมื่อแบตเตอรี่หมด นอกจากนี้ เธออยู่ข้างนอกและคงไม่สะดวกที่จะชาร์จโทรศัพท์ของเธอ”

คุณท่านวิลสันโยนโทรศัพท์ให้เขาและโวยวายอย่างโกรธเคือง “งั้นก็ให้โทรไปจนกว่าจะรับ!”

คริสโตเฟอร์ถอนหายใจ เขานั่งบนโซฟา กดโทรหาและกดวางสาย

ผ่านไปครึ่งชั่วโมง แต่เขาไม่สามารถติดต่อเธอได้

ขณะที่คริสโตเฟอร์พยายามโทรหาเธออีก เขารู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้องตามที่พวกเขาวางแผนไว้...

พูดตามหลักเหตุผลแล้ว กลโกงไพ่นกกระจอกที่ฮันนาห์และลินดาวางแผนไว้ ไม่ได้เกิดขึ้นนอกบ้านแต่อยู่ในบ้าน การชาร์จโทรศัพท์ไม่ควรเป็นปัญหาใหญ่

ยิ่งไปกว่านั้น เขาเตือนเธอครั้งแล้วครั้งเล่าให้ติดต่อกันอยู่เสมอเพื่อที่เขาจะได้ไปช่วยเธอถ้าเกิดอะไรขึ้น

ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่เธอจะปิดโทรศัพท์โดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า

เกิดอะไรขึ้นกันแน่?

ขณะที่จิตใจของเขาฟุ้งซ่าน เขานั่งตัวตรง ขมวดคิ้วอย่างหนัก และพึมพำกับตัวเองว่า “มีบางอย่างไม่ถูกต้อง…”

คุณท่านวิลสันเหลือบมองไปทางเขาและกล่าวว่า “เลิกเสแสร้งเถอะ บอกฉันที นี่มันเกิดอะไรขึ้น!”

ทันใดนั้น คริสโตเฟอร์รู้สึกเหมือนสะดุดเข้ากับใยแมงมุม เขาเริ่มรู้สึกไม่สบายใจและหงุดหงิด เขามองไปที่แม่ของเขาและพูดว่า “แม่ ขอได้ไหม อย่าเพิ่งยุ่งก่อน ผมติดต่อฮันนาห์ไม่ได้ในตอนนี้ ให้ผมลองโทรหาคนอื่นเพื่อดูว่ามีใครอยู่กับเธอ”