บทที่ 621

คริสโตเฟอร์สั่นด้วยความโกรธเพราะจาค็อบจงใจเยาะเย้ย!

อันที่จริงเขาเห็นข่าวดังกล่าวเป็นครั้งคราวอยู่บ้าง แล้วเขาก็ยอมรับว่าเขาเคยจินตนาการถึงเรื่องนี้มาก่อนแล้วด้วยซ้ำ เขาจินตนาการว่าวันหนึ่งเมื่อเขารวยมากและไปเจอกับเด็กสาวสวยคนหนึ่งที่บอกเขาว่าเธอไม่ต้องการทำงานอีกต่อไปแล้ว เขาก็แค่ส่งที่อยู่มาให้เธอและเรียกให้เธอมาหาเขา...

แน่นอนว่ามันเป็นเพียงภาพในจินตนาการของเขาเท่านั้น เขาไม่เคยมีความกล้าหาญหรือความสามารถในการทำให้เป็นจริงเลย

อย่างไรก็ตาม เมื่อจาค็อบพูดถึงภรรยาของเขาอย่างนั้น ด้วยเหตุผลบางอย่าง ภาพที่เขาเคยคิดก็ปรากฏขึ้นในใจของเขา!

ในภาพแห่งจินตนาการ มีชายหนุ่มยืนพิงอ้อมกอดของภรรยาของเขาและเรียกชื่อเธออย่างอ่อนหวาน...

คริสโตเฟอร์รู้สึกโมโหมาก เขาสงสัยว่าภรรยาของเขานอกใจเขากี่ครั้ง เขากระทืบอย่างโกรธจัดและสาปแช่ง “จาค็อบ แกกล้าเยาะเย้ยเมียฉันอย่างนั้นเหรอ?! เมียของแกก็ไม่ได้ดีไปกว่านี้หรอกนะ! แกควรจะขอบคุณที่แกยากจน ไม่อย่างนั้น เอเลนคงจะมีหนุ่ม ๆ สิบคนรอรับเงินจากเธออยู๋ก็ได้!”

ในขณะนั้น ประตูห้องนอนของจาค็อบก็เปิดออกกว้าง เอเลนพุ่งออกมาอย่างรวดเร็ว ชี้ไปที่จมูกของคริสโตเฟอร์ และสาปแช่ง “ไอ้สารเลว! เมียของแกหนีไป แล้วจะมาบ้านฉันอีกทำไม? กล้าดียังไงมาด่าฉัน มองดูตัวเองสิ ไอ้หมาแก่น่าสงสาร!”

เมื่อเอเลนเปิดเผยตัวเองในที่สุด คริสโตเฟอร์ก็ถามอย่างเฉียบขาดว่า “เอเลน! เธอเจอฮันนาห์มาใช่ไหม?!”

“ก็บอกแล้วไงว่าไม่ได้เจอเธอ! นี่แกมันช่างน่ารำคาญมาก! ฉันบอกแกแล้วว่าฮันนาห์หนีไปกับหนุ่ม ๆ ของหล่อน แล้วเอาเงินทั้งหมดของหล่อยไปด้วย! ขึ้นอยู่กับแกนั่นแหละ ว่าจะเชื่อฉันหรือเปล่า!”

“ถ้าเธอบอกว่าฮันนาห์นอกใจฉันกับเด็กหนุ่ม แล้วเธอมีหลักฐานไหมล่ะ?”

“หือ เมียของแกหายไปพร้อมกับเงิน ต้องการหลักฐานอะไรอีก? ถ้าอยากพิสูจน์มากก็ไปหาเอาเองสิยะ! จะมาที่นี่ทำไม?”

คริสโตเฟอร์โกรธมากจนหัวใจแทบระเบิดออก คุณท่านวิลสันพูดอย่างเย็นชาว่า “พอแล้ว กลับบ้านกันเถอะ! เลิกทำให้ตัวเองขายหน้าได้แล้ว!”

คริสโตเฟอร์ชี้ไปที่เอเลนด้วยสีหน้าอันสยดสยอง และตะโกนว่าว่า “นังบ้า รอก่อนเถอะนะ! ฉันจะกลับมาใหม่!”

เอเลนถ่มน้ำลายใส่เขาและตะโกนว่า “ก็มาสิ แต่แกกำลังล้มละลายเพราะแกไม่สามารถซื้ออาหารดี ๆ ได้ด้วยซ้ำ! แกจะอดตายไม่ช้าก็เร็ว ไอ้สารเลว!”