บทที่ 72

เพียงชั่วข้ามคืนงานแต่งงานสุดอลังการที่สกาย การ์เด้น ก็กลายเป็นประเด็นร้อนแรงที่สุดในเมือง

อย่างไรก็ตามยังไม่มีใครรู้ว่าเจ้าสาว และเจ้าบ่าวเป็นใคร

ชาร์ลีขับรถ BMW 520 และกลับบ้านพร้อมกับแคลร์

แคลร์ยังคงจมอยู่กับความสุขที่ยิ่งใหญ่ราวกับว่าเธอกำลังนอนอยู่ใจกลางกลุ่มเมฆ เธออดไม่ได้ที่จะถามว่า “นี่คุณจอง สกาย การ์เด้น ได้อย่างไรคะ? พวกเขาไม่เคยอนุญาตอย่างนั้นมาก่อน”

ชาร์ลียิ้มอย่างยั่วยวน และกล่าวว่า “ให้พูดตรง ๆ แล้วก็นะ ผู้บริหารระดับสูงของแชงกรีลาเป็นเพื่อนที่ดีของผมในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า เราเคยแบ่งปันช่วงเวลาที่ยากลำบากมาด้วยกัน และฉันมักจะแบ่งซาลาเปาครึ่งหนึ่งของฉันกับเขาเสมอ ดังนั้นเมื่อฉันขอความช่วยเหลือจากเขา เขาก็บอกว่าโอเคทันที”

แคลร์พยักหน้าเบา ๆ "อ๋อ เข้าใจแล้วค่ะ ทำไมฉันไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อนเลยนะ?”

“ผมมีเพื่อนมากมายที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ผมอาจต้องใช้เวลาอย่างน้อยสามวันเพื่อพูดคุยเกี่ยวกับพวกเขาทั้งหมด ที่ผมไม่เคยพูดถึงอะไรเลยเพราะผมคิดว่าคุณคงไม่ชอบฟังมันนะสิครับ”

แคลร์พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “คุณเป็นสามีของฉัน และแน่นอนว่าฉันสนใจอดีตของคุณ ฉันอยากรู้มากกว่านี้นะคะ"

ชาร์ลีหัวเราะอย่างดีใจ “เอาล่ะ แล้วผมจะบอกคุณมากกว่านี้!”

“ได้เลย!”

เมื่อกลับไปถึงบ้านของพวกเขา ชาร์ลีก็จอดรถไว้ที่ชั้นล่าง

เมื่อพวกเขาลงจากรถ พวกเขาก็บังเอิญเจอพ่อแม่ของแคลร์ที่เพิ่งกลับมาจากข้างนอกเช่นกัน

เอเลนแม่ของแคลร์ร้องเสียงหลงเมื่อเห็นพวกเขา “แคลร์ นี่รถ BMW มาจากไหน?”

เจคอบพ่อของแคลร์ตาเป็นประกายเมื่อเห็นรถ!

"ว้าว! BMW! แคลร์ นี่คือรถคันใหม่ของลูกใช่ไหม? นี่ลูกเป็นคนที่มีเงินมากพอสมควรเลยนะ!”

แคลร์รีบชี้แจง “พ่อคะ แม่คะ หนูไม่ได้ซื้อรถมาค่ะ รถคันนี้เป็นของชาร์ลี”