บทที่ 757

เมื่อเห็นว่าจาค็อบกำลังลังเล เอเลนจึงรีบเปลี่ยนไปสู่โหมดประจบสอพลอทันที เธอพูดว่า “ที่รัก เรายังหาเงินได้อยู่! บริษัทของแคลร์เริ่มเติบโตขึ้น ดังนั้นเมื่อธุรกิจของเธอเริ่มทำเงิน เธอจะเอาเงินทั้งหมดของเธอมาเก็บรักษาไว้อย่างปลอดภัยและคุณจะมีอำนาจทางการเงินของครอบครัวเรา ตกลงไหมคะ?”

จาค็อบเริ่มโล่งใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินแนวคิดนี้ เขาคิดว่า เพราะในเวลานี้ เขาไม่สามารถอยู่เอาชนะได้ มันคงจะไม่ดีแน่ถ้าเขาเป็นศัตรูกับเธอ ดังนั้นทางเลือกที่ดีกว่าในตอนนี้คือการประนีประนอมและยอมรับวิธีแก้ปัญหาที่เสนอให้กับเขา

ในทางกลับกัน เอเลนกำลังคิดว่า 'จาค็อบ วิลสัน แกไม่มีทางหลุดพ้นจากเงื้อมมือฉันได้หรอก! ฉันให้แกดูแลการเงินของครอบครัว เพราะตอนนี้เราไม่มีเงิน แกเป็นแค่หุ่นเชิด เมื่อเรามีเงินในอนาคต ฉันจะชิงอำนาจคืน!'

เธอรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งเมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เธอจึงเริ่ม "ที่รัก คุณเก่งที่สุด! พรุ่งนี้ฉันจะทำอาหารและทำกุ้งตุ๋นที่คุณชอบ!”

การตอบสนองการประนีประนอมของพวกเขาทั้งสองแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง แคลร์โล่งใจอย่างมาก ขณะที่ชาร์ลีรู้สึกเสียดาย

พ่อตาของเขาเป็นคนขี้งกมาตลอด เขาคิดว่าชายชราคนนี้จะสามารถขจัดความอันตรายได้ในช่วงเวลาวิกฤตเช่นนี้ แต่เขากลับไม่สามารถรักษาความกล้าของเขาไว้ได้ในวินาทีสุดท้าย

ไม่สิ มันเป็นชีวิตของเขาเองอยู่แล้ว ในเมื่อเขาเลือกตกนรกทั้งเป็นที่ทรมาน ก็ให้เป็นอย่างนั้น

หลังจากความโกลาหล ชาร์ลีและแคลร์กลับไปที่ห้องของพวกเขาและอยู่กับความคิดของพวกเขาเอง

แคลร์ดูกังวลและหมดแรงในทันทีที่พวกเขาเข้าไปในห้อง

“ที่รัก เป็นอะไรหรือเปล่า?” ชาร์ลีถามด้วยความเป็นห่วง

แคลร์ถอนหายใจขณะที่เธอส่ายหัวและพูดว่า “ฉันผิดหวังกับแม่มาก สองล้าน! แม่ทำได้ยังไง... เฮ่อ…”

“ที่รัก ถ้าคุณกังวลเรื่องเงิน ไม่ต้องกังวล ผมจะหาวิธีหาเงินกลับคืนมา”