บทที่ 831

แคลร์แทบจะไม่แตะตะเกียบเลยระหว่างทานอาหารเย็น

เธอหยิบโทรศัพท์มือถือของเธอขึ้นมาเพื่อพยายามโทรหาเอเลน และเธอก็ส่งข้อความหาแม่ของเธอมากมาย แต่ไม่มีคำตอบเลย

ในทางกลับกัน จาค็อบมีใบหน้าที่ผ่อนคลายและพึงพอใจเป็นอย่างมาก เขารู้สึกว่าคงจะดีถ้าเอเลนหนีออกจากบ้านเหมือนที่ฮันนาห์ทำ หากเป็นเช่นนั้นจริง ชีวิตของเขาคงได้รับการปลดปล่อยอย่างแท้จริง

ในตอนนี้แคลร์รู้สึกเป็นกังวลมากและเธอยังคงบอกว่าเธอต้องการไปที่สถานีตำรวจเพื่อแจ้งความกับตำรวจ จาค็อบพูดว่า “โถ่ แคลร์เอ้ย แม่ของลูกโตแล้วนะ บางทีแม่อาจมีบางอย่างที่ต้องทำข้างนอกจริง ๆ ก็ได้ใช่ไหมล่ะ? ทำไมลูกถึงดูเป็นห่วงแม่ของลูกจัง ถ้าแม่ตั้งใจจะหนีออกจากบ้านจริง ๆ ล่ะ? ลูกจะบอกให้เจ้าหน้าที่ตำรวจลากเธอกลับบ้านจริง ๆ เหรอ?”

“มันจะเป็นไปได้อย่างไรกันล่ะคะ?” แคลร์ตอบอย่างจริงจังว่า “เพราะแม่ตั้งตารอที่จะย้ายเข้ามาอยู่ในวิลล่าที่ธอมป์สัน เฟิร์สท์ มาตั้งนานแล้ว ตอนนี้เราได้ย้ายเข้ามาอยู่ในวิลล่าแล้ว มันคงเป็นไปไม่ได้ที่เธอจะหนีออกจากบ้าน! พ่อควรเข้าใจนิสัยของแม่ด้วยว่าแม่จะไม่ออกจากบ้านในเวลานี้! พ่อคะ นี่พ่ออยู่กับแม่มานานแล้ว พ่อยังไม่เข้าใจนิสัยของแม่อีกเหรอคะ?”

จู่ ๆ จาค็อบก็เริ่มจมดิ่งลึกลงไปในความคิดของเขา

คำพูดของลูกสาวปลุกเขาให้ตื่น

จริง ๆ เอเลนเป็นยังไงกันแน่?

เธอเป็นคนประเภทที่ไร้สาระและเปล่าประโยชน์มากจนแทบจะทนไม่ได้ด้วยซ้ำ

เธอยังเป็นคนที่ทะเยอทะยานที่จะใช้ชีวิตอย่างหรูหราอีกด้วย

แม้ว่าเธอต้องการหนีออกจากบ้าน แต่ก็เป็นไปไม่ได้เลยที่เธอจะออกจากบ้านในวันที่ครอบครัวของพวกเขาเพิ่งย้ายเข้าไปอยู่ในวิลล่าที่ธอมป์สัน เฟิร์ส นั่นไม่ใช่นิสัยของเธอเลยจริง ๆ

ขณะที่เขาคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ จาค็อบทำได้เพียงขมวดคิ้วขณะคิดกับตัวเอง เอเลนมีปัญหาจริง ๆ เหรอ?

แม้ว่าจาค็อบจะรังเกียจเอเลนจริง ๆ แต่ทั้งคู่ก็ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันเป็นคู่สามีภรรยามาหลายปีแล้ว ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับเอเลน เขาก็คงจะรู้สึกแย่ไม่น้อย ดังนั้นจาค็อบจึงรู้สึกว่าเป็นการไม่สมควรที่เขาจะอยู่บ้านเพื่อดื่มชาอีกต่อไป

จาค็อบถอนหายใจก่อนจะพูดว่า “ก็ได้ ถ้าอย่างนั้น เราควรทานอาหารเย็นให้เสร็จก่อน เมื่อกินข้าวเสร็จแล้วพ่อจะไปตามหาแม่ของลูก”

เมื่อแคลร์เห็นทัศนคติของพ่อเปลี่ยนไป เธอรู้สึกสบายใจขึ้นเล็กน้อย เธอรีบพูดว่า “พ่อคะ ทำไมเราไม่ทำอย่างนี้แทนล่ะ? หนูจะไปแจ้งความที่สถานีตำรวจ พ่อก็ลองไปตามหาตามสถานที่เล่นไพ่นกกระจอกที่แม่ไปบ่อย ๆ เพื่อดูว่าเธออยู่ที่นั่นไหม”

จาค็อบตอบว่า “ได้เลย พ่อจะออกไปหาเธอ”