บทที่ 842

หากแคลร์ไม่มี 'ความโง่เขลา' อันดื้อดึงนี้ เธอคงจะฟังการเกลี้ยกล่อมของทุกคนและกำจัดเขาไปนานแล้ว

ถ้าเป็นเช่นนั้น ชะตากรรมของเขาจะเป็นอย่างไรในตอนนี้?

ชาร์ลีไม่กล้าแม้แต่จะคิดเรื่องนี้

ชีวิตของเขาลำบากมากก่อนจะแต่งงานกับแคลร์

เนื่องจากสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า จะไม่รับเลี้ยงผู้ใหญ่อีกต่อไป ดังนั้น ในวันเกิดปีที่สิบแปดของเขา คุณนายลูอิสจึงซื้อเค้กวันเกิดให้เขาด้วยเงินออมเพียงเล็กน้อยที่เธอมี หลังจากนั้นพวกเขาก็ฉลองวันเกิดให้ชาร์ลี ก่อนที่เธอจะส่งเขาออกจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าด้วยน้ำตาที่เอ่อคลอ

ในตอนนั้น ชาร์ลีต้องกลับมาเป็นคนไร้ที่พึ่งและโดดเดี่ยวบนโลกใบนี้อีกครั้ง

คุณนายลูอิสอยากจะช่วยเขาและเธอต้องการแนะนำงานให้ชาร์ลี เพื่อที่เขาจะได้หาเงินเลี้ยงชีพได้เอง แต่ชาร์ลีไม่มีหน้าจะไปรับความช่วยเหลือจากคุณนายลูอิส

เขาพบเจอกับสถานที่ก่อสร้างด้วยตัวเขาเองและเริ่มที่จะขนย้ายอิฐ ทราย รวมถึงซีเมนต์ตอนอายุได้สิบแปดปี

เขาลังเลที่จะเช่าบ้าน ดังนั้นเขาจึงอาศัยในแคมป์คนงานที่ไซต์ก่อสร้างร่วมกับคนงานคนอื่น ๆ เขากินอาหาอย่างถูกที่สุดและทำงานที่เหนื่อยที่สุด หนักที่สุดและสกปรกที่สุดในสถานที่ก่อสร้าง

ชาร์ลีใช้เงินเพียงเล็กน้อยที่เขาหามาได้ในการเลี้ยงตัวเอง และเขาบริจาคเงินที่เหลือทั้งหมดให้กับสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า

นั่นเป็นเพราะเขารู้ว่ามีเด็กหลายคนในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้และโดดเดี่ยวเหมือนกับเขา พวกเขายังเด็กและต้องการการดูแลเอาใจใส่และความรักมากกว่านี้

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้ามีเงินจำกัด พวกเขาจึงทำได้เพียงให้แน่ใจว่าเด็กทุกคนในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าได้รับอาหารและเสื้อผ้า แต่พวกเขาไม่สามารถรับประกันได้ ว่าเด็กเหล่านี้จะสามารถกินดีและแต่งตัวดี

ดังนั้นเขาจึงไม่ละความพยายามในการบริจาคเงินทั้งหมดที่มี เพื่อให้น้องชายและน้องสาวของเขาได้มีชีวิตที่ดีขึ้น เขายังซื้อหนังสือเรียนให้น้อง ๆ เพื่อที่พวกเขาจะได้เรียนหนังสือ

เมื่อเขาทำงานในไซต์ก่อสร้างเป็นเวลาสี่ปี ทีมงานก่อสร้างของเขาได้รับการว่าจ้างจากตระกูลวิลสันให้ทำงานของโครงการสำหรับตระกูลวิลสัน

ในเวลานั้น นายท่านวิลสันมาตรวจสอบสถานที่ก่อสร้าง ทันทีที่เขาเห็นชาร์ลี เขาสามารถบอกได้ทันที ว่าชาร์ลีหน้าเหมือนปู่ของชาร์ลี ตอนที่ปู่ของชาร์ลียังเด็ก

เหตุผลที่นายท่านวิลสันรู้จักปู่ของชาร์ลีก็เพราะว่าตระกูลวิลสันเคยเป็นคนรับใช้ของตระกูลเวดเมื่อร้อยปีก่อน!

ในอดีต ปู่ของนายท่านวิลสันและทุกคนในตระกูลพยายามหนีจากภัยพิบัติไปยังอีสต์ คลิฟฟ์ ในตอนที่พวกเขากำลังจะอดตาย ตระกูลเวดก็รับพวกเขาเข้ามา