บทที่ 867

"ว่าไงนะคะ?!"

แคลร์ร้องด้วยความตกใจ “ทั้งสวย สง่า จิตใจดี สมบูรณ์แบบ ที่สำคัญไปกว่านั้น เธอยังเป็นม่าย แม่หม้ายที่ร่ำรวย… นั่นทำให้เธอเป็นสาวโสดที่หายากที่สุดของสาววัยกลางคนเลยใช่ไหมคะ?!”

ชาร์ลีพยักหน้าและพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ใช่ครับ เธอเป็นสาวโสด แต่เธอดูไม่เหมือนคุณอาเลยนะ เหมือนเป็นพี่สาวซะมากกว่าอีก”

แคลร์ถามด้วยความประหลาดใจว่า “จริงเหรอ? เธอเหมือนคนอายุเท่าไหร่เหรอคะ?”

ชาร์ลีตอบว่า “เหมือนอายุสักสามสิบเจ็ดหรือสามสิบแปด ไม่น่าจะเกินสี่สิบเลยนะ”

"ถามจริง?!"

แคลร์อ้าปากค้างด้วยความประหลาดใจ และไม่เชื่ออย่างยิ่ง เธอไม่ค่อยเห็นผู้หญิงอายุ 50 ปีแต่ดูอ่อนกว่าวัยถึง 10 ปี

มันไม่เว่อร์ไปหน่อยเหรอถึงแม้จะเป็นดาราก็เถอะ?

ชาร์ลีพยักหน้าอย่างหนักแน่น “ผมไม่ได้ล้อเล่นนะ เธอดูสาวและสวยมาก คุณรู้จักแคเธอรีน ซีตา โจนส์ใช่ไหม? คุณอาฮอลล์ดูอ่อนกว่าวัยและสวยกว่าเธออีกนะครับ”

แคลร์ประหลาดใจอีกครั้ง “อย่าเว่อร์ไปหน่อยเลย! นี่คุณพูดจริงเหรอคะ?”

ชาร์ลียิ้ม “ใช่แล้วครับ คืนนี้เธอจะมาที่บ้านของเรา รอดูด้วยตัวคุณเองสิ”

แคลร์ไม่ได้สงสัยในคำพูดของชาร์ลีอีกต่อไป เธอกลับพูดอย่างกังวลใจว่า “ผู้หญิงคนนี้เป็นรักแรกของพ่อ ตอนนี้เธอเป็นม่ายและมีคุณสมบัติที่ยอดเยี่ยมอีกด้วย

แถมในตอนนี้ความสัมพันธ์ระหว่างแม่กับพ่อไม่ค่อยดีและแม่ก็ดันหายตัวไปในตอนนี้… ผู้หญิงคนนั้นจะเข้ามาทางพ่อในช่วงเวลาแบบนี้ไหมคะ?!”

ชาร์ลีหัวเราะอย่างเชื่องช้าเล็กน้อย และพูดว่า “ที่รัก ไม่ใช่เรื่องของเราที่จะสนใจเรื่องของพวกเขาเลยนะครับ นอกจากนี้ พ่อกับแม่ยังมีอิสระในการตัดสินใจเลือก สิ่งที่เราทำได้คือเคารพการตัดสินใจของพวกเขา แต่เราจะไม่มีวันเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องส่วนตัวของพวกเขานะครับ”