บทที่ 97

จัสมินมีสีหน้าเฉยเมยมากขณะที่พวกเขานั่งอยู่ในรถ

สำหรับตัวเธอนั้น ความจริงที่ว่าครอบครัวของเธอมีขยะที่ไร้ประโยชน์เช่นนี้ถือว่าเป็นเรื่องที่น่าหงุดหงิดอย่างยิ่ง ยิ่งไปกว่านั้นสิ่งที่น่ากังวลยิ่งกว่านั้นก็คือความจริงที่ว่าลุงคิลท์พยายามสร้างเรื่องให้เธอต่อหน้าคนนอกมากมาย

ถ้าเขาหลอกเธอให้เอาเงินไปให้เขาในวันนี้ ลุงคิลท์คงหนีไปพร้อมกับเงินทั้งหมดนั้น จัสมินคงจะอายจริง ๆ ถ้าเธอค้นพบความจริงที่ว่าเธอถูกโกงหลังจากสูญเสียโชคมากมายที่เป็นของตระกูลมัวร์!

โชคดีที่ชาร์ลีอยู่ในเวลานั้น และได้ช่วยเธอให้เธอหลีกเลี่ยงการสูญเสียเงินทองของครอบครัว

จัสมินหยิบบัตรธนาคารออกมาจากกล่องเก็บของในรถก่อนที่เธอจะยื่นให้ชาร์ลี "คุณเวดคะ มีเงินประมาณหนึ่งล้านดอลลาร์ในการ์ดนี้ รหัสผ่านคือเลขแปดหกตัว โปรดรับสิ่งนี้เป็นค่าตอบแทนรูปแบบหนึ่งเพื่อแสดงความขอบคุณของฉัน”

จัสมินอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจขณะที่เธอพูด ทำไมชาร์ลีถึงเลือกที่จะเข้าร่วมตระกูลเล็ก ๆ เช่นนี้ ในเมื่อเขาดูเป็นมืออาชีพและมีทักษะสูงขนาดนี้ หากเขาออกมาและเริ่มธุรกิจประเมินราคาของเก่าของตัวเองเขาจะสามารถสร้างอาชีพที่ยิ่งใหญ่ให้กับตัวเองได้หลังจากนั้นไม่กี่ปี

ชาร์ลีลังเลอยู่ครู่หนึ่งขณะมองดูบัตรธนาคารในมือของเธอ

เงินหนึ่งล้านดอลลาร์ไม่ใช่จำนวนเล็กน้อย แต่มันไม่ได้เป็นประโยชน์อะไรกับตระกูลมัวร์

ตอนแรกชาร์ลีไม่สนใจเงินหนึ่งล้านดอลลาร์เลย ท้ายที่สุดเขามีบัตรธนาคารของตัวเองมากกว่าเก้าพันล้านดอลลาร์ดังนั้นสำหรับเขาแล้วหนึ่งล้านดอลลาร์ก็แค่หยดน้ำหนึ่งหยด

แล้วอะไรคือจุดที่เขาจะรับได้?

อย่างไรก็ตามเมื่อเขาคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ เขาไม่ใช่แค่มหาเศรษฐี เขาเป็นเพียงลูกเขยของตระกูลวิลสัน

เขาเป็นเพียงลูกเขยของใครบางคน ถ้าเขาปฏิเสธข้อเสนอหนึ่งล้านดอลลาร์เพื่อเป็นรางวัลจัสมินคงจะดูน่าสงสัย ดังนั้นชาร์ลีจึงรับบัตรธนาคารจากเธอ และพูดว่า "ขอบคุณมากครับคุณมัวร์"

จัสมินยิ้มก่อนตอบว่า “คุณเวด คุณสุภาพเกินไป”

หลังจากพูดจบจัสมินก็ถามอีกครั้งว่า “คุณกำลังจะไปไหนเหรอคะคุณเวด?”

ชาร์ลียิ้มขณะที่เขาตอบว่า “คุณช่วยส่งผมที่ตลาดผักได้ไหมครับ? ผมต้องซื้อผักเพื่อที่จะได้กลับบ้านไปทำอาหาร”

จัสมินตกตะลึงเมื่อได้ยินคำตอบของเขา และไม่สามารถหยุดตัวเองจากการถามว่า “ฉันเคยได้ยินเกี่ยวกับคุณในอดีต แต่คุณเวดในความคิดของฉันคุณมีทักษะที่ดีมากที่คุณควรนำไปใช้ให้เกิดประโยชน์ ไม่จำเป็นต้องให้คุณเป็นลูกเขยอยู่แต่บ้าน ทำไมคุณไม่มาทำงานให้ฉันแทนล่ะคะ? ฉันสัญญาว่าจะให้เงินเดือนขั้นพื้นฐานแก่คุณปีละหนึ่งล้านดอลลาร์ คุณคิดอย่างไรกับข้อเสนอของฉัน?”