บทที่ 971

สก็อตต์เป็นหนึ่งในลูกน้องที่ติดตามแม็กซ์มาหลายปี

ชาร์ลีถามด้วยความสงสัย “อ้อ สก็อตต์ทำงานในบริษัทเดียวกับนายด้วยเหรอ?”

“ใช่” แม็กซ์ตอบด้วยรอยยิ้ม “เขาเป็นหนึ่งในผู้ช่วยของฉัน”

จากนั้นเขาก็หันไปหาชาร์ลีและพูดว่า “มาช่วยฉันด้วย ฉันไม่ต้องการประสบการณ์การทำงานจากนาย และไม่ได้คาดหวังให้นายมีด้วย นายเพียงแค่ต้องทำธุระให้ฉันหน่อย นายแค่ต้อง ชงกาแฟให้ฉัน ทำความสะอาดสำนักงาน บลา ๆ นายเก่งอยู่แล้วนี่ ในเรื่องรับใช้ผู้คน ฉันจะให้เงินนายสามพันดอลลาร์ต่อเดือน นายคิดว่าไง?"

ชงกาแฟให้เขา ทำความสะอาดสำนักงาน อื่น ๆ ?

สามพันต่อเดือน?

ชาร์ลีตอบด้วยรอยยิ้มว่า “โอ้ ข้อเสนอของนายมีกำไรมาก ฉันไม่สมควรได้รับมันหรอก ฉันขอผ่านดีกว่า”

แม็กซ์พยักหน้าอย่างมีชัยและพูดว่า “ฉันไม่ได้อยากที่จะอวด แต่เชื่อฉันเถอะ นายจะทำเงินได้มากมายถ้านายทำงานให้ฉัน ดูอย่างสก็อตสิ เขาคงจะอดตายไปแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะฉัน”

มีความอายบนใบหน้าของสก็อตต์ แต่เขาไม่กล้าโต้แย้งแม็กซ์

แม็กซ์พูดด้วยสีหน้าที่พอใจ “เป็นไง? มันเป็นข้อเสนอที่ดีใช่ไหมล่ะ? บอกฉันถ้านายสนใจก็แล้วกันนะ ฉันแค่หยิบโทรศัพท์ นายก็สามารถมาทำงานในวันพรุ่งนี้ได้แล้ว!”

แม้ว่าแม็กซ์จะเสนองาน 'อย่างจริงใจ' ก็ตาม ชาร์ลีก็ส่ายหัวและพูดว่า “ขอบใจนะ สำหรับข้อเสนอ แต่ไม่ล่ะ ขอบใจ ตอนนี้ฉันกำลังเกาะคนกินอยู่ ฉันขอผ่านแล้วกัน”

ใบหน้าของแม็กซ์เปลี่ยนเป็นสีแดงที่บูดบึ้งขณะ เขาตื่นตัวกับการปฏิเสธของชาร์ลี เขาระงับความโกรธและพูดด้วยเสียงหอบ “ชาร์ลี นายจะไม่รับความเมตตที่ฉันให้หน่อยเหรอ? ฉันเสนองานให้นาย ทัศนคติแบบนี้มันคืออะไรกัน?”