ตอนที่1 (อดีต)เพื่อนรัก

รถหรูคันสีดำเลี้ยวเข้าจอดที่จอดรถประจำ ลานจอดรถคณะวิศวะ เจ้าของความสูง 187 ใบหน้าหล่อเหลา แต่ทว่าเย็นชา เปิดประตูลงจากรถ ทำเอาสาว ๆ ทั้งในคณะและต่างคณะมองเป็นตาเดียวกัน พร้อมทั้งเสียงซุบซิบต่าง ๆ

"กรี๊ด...หล่อมากเลยแก"

"อยากได้เป็นพ่อของลูกอ่ะ"

"เบ้าหน้าฟัาประทานมาก นี่ขนาดไม่ค่อยยิ้มนะ ฉันยังเก็บไปฝันอ่ะ"

"จริง อยากรู้จังใครจะทำให้พี่เขายิ้มได้ว่ะ"

ยีนส์เจ้าของหัวข้อสนทนา ไม่ได้สนใจเสียงซุบซิบเหล่านั้น ยังคงเย็นชาใบหน้าไร้ความรู้สึก เดินเร็ว ๆ ไปหากลุ่มเพื่อนสนิท ที่นั่งแซวสาว ๆ อยู่ที่ม้าหินอ่อน หน้าลานเกียร์

"ช้าจังว่ะ"คีรินเพื่อนสนิท ที่ถือกีตาร์ดีดเพลงแซวสาว เป็นงานถนัดที่เพื่อนคนนี้ทำประจำ

"มึงมาไม่ทันเมื่อกี้..."

"กูบอกว่าอย่าพูดไอ้ตะวัน ปากมากอีกแล้วมึง"

ตะวันที่กำลังจะอ้าปากบอกอะไรบางอย่างกับยีนส์ ต้องหันมองคีรินที่เอามือมาตบหัวเขา

"ถ้าจะพูดก็พูด"

ถึงจะไม่ได้อยากรู้ แต่ดูเหมือนเพื่อนจะอยากบอกมากกว่า ยีนส์เลยไม่อยากขัดศรัทธาเพื่อน

"กูเจอเพื่อนรักมึงว่ะ แม่ง!!! ควงเด็กอักษรฯ อีกแล้ว ใจคอมันจะเก็บทุกคณะเลยหรือไงว่ะ ก่อนหน้าก็เด็กบัญชี"

แววตาคมของยีนส์เปลี่ยนไปเล็กน้อย ก่อนจะกลับมาเป็นปกติ เมื่อเจ้าตัวจัดการกับความรู้สึกบางอย่างออกไปจากความคิดได้อย่างรวดเร็ว

เพื่อนรักที่เพื่อนสนิทสองคนหมายถึง คืออดีตเพื่อนรักของเขาเอง ชื่อโซล คบกันมาตั้งแต่สมัยเรียนมอต้น เมื่อก่อนก็คือเพื่อนกลุ่มเดียวกับเขาตอนนี้ แต่เป็นเพราะเขาแยกตัวออกมา พูดง่าย ๆ ก็คือเลิกคบกัน แต่ทว่าคีรินกับตะวัน สองคนนี้ก็ตามเขามาด้วย โดยให้เหตุผลว่าเลือกเขามากกว่าโซล

"กูบอกมึงแล้วว่าอย่าไปสนใจมัน จะทำอะไรก็ช่างแม่ง!! จบกันไปแล้ว ก็อย่าไปสนใจเลยว่ะ"

คีรินพูดโดยมองหน้ายีนส์ เรื่องของสองคนนี้ ตอนนั้นเป็นเรื่องใหญ่มาก เรียกได้ว่ายีนส์แค้นหนักมาก ถึงขึ้นลงไม้ลงมือกัน แต่เป็นเขาสองคนที่ขอร้องให้เรื่องมันจบแค่นั้น แต่เขารู้ดีว่าเพื่อนรักอย่างยีนส์ ยังแค้นอยู่จนถึงทุกวันนี้

"กูรักเพื่อนไง หรือมึงเข้าข้างมันห๊า!!! ไอ้คีริน มันแย่งแฟนเพื่อนมึงนะโว้ย!!"

"สัด!! กูบอกให้มึงหยุด"

คราวนี้ไม่ใช่แค่ตบหัว แต่คีรินยังถีบเข้าที่ขาของตะวันอย่างแรง ตอนนี้ยีนส์นั่งเงียบ เขาเองก็เดาไม่ถูกว่าเพื่อนคิดอะไร ปกติหน้าก็นิ่งมากอยู่แล้ว ตอนนี้ยิ่งนิ่งมากกว่าเดิม จนเขาเริ่มคิดหนัก

"อย่าไปฟังมันเลยนะไอ้ยีนส์ ที่จริงจูเน่ก็ไม่ได้ดีอะไร ไม่ได้มีค่าพอให้มึงต้องเสียดายขนาดนั้น กูขอเหอะ เลิกแล้วต่อกันดีกว่า"

"มึงรู้เหรอกูคิดอะไร"ยีนส์ถามเสียงเรียบ

"ไม่รู้ว่ะ แต่ที่กูรู้คือมึงแค้นมันมาก แต่ก็ผ่านมาเป็นปีแล้วนะ อีกอย่างมันเองก็ถูกจูเน่นอกใจนี่หว่า นั่นก็กรรมมันแล้วนะ"

"หึ...กรรม กูว่าไม่ใช่"

"มึงหมายความว่าไง?"

"มันไม่ได้สนใจจูเน่ตั้งแต่แรกแล้ว แต่ที่มันทำเหมือนชอบ เพราะอยากหลอกแดกเขามากกว่า"