ตอนที่6 ตามเฝ้า

มิลลิ คาเทียร์และปลายฝน มาถึงร้านเหล้าในเวลากว่าสองทุ่ม พวกเธอเลือกนั่งชั้นสอง ที่เป็นแบบเปิดโล่ง มีนักศึกษาจากมหาลัยเธอมาที่นี่กันมากกว่าที่คิด

"อร้าย...มิลลิมึงหันมองโต๊ะห่างจากเราไปสามโต๊ะที เผื่อกูจะตาฝาด"

"พี่ยีนส์"เสียงหวานของมิลลิพูดออกมาราวกับละเมอ ไม่คิดว่าเขาจะมาถึงก่อนเธอ และก็มาจริง ๆ ตามที่บอกเธอไว้ อีกอย่างตอนนี้เขาเองก็นั่งมองเธออยู่เหมือนกัน ก่อนจะได้ยินเสียงโทรศัพท์ฺในกระเป๋าสั่น

ยีนส์: แต่งตัวแบบนี้น่ารักดี

"อะไรยังไง มึงบอกพวกกูมา กูสองคนพลาดอะไรไปหรือเปล่า"

เธอยังไม่ได้เล่าเรื่องยีนส์มาขอเบอร์เธอ หรือที่เขาโทรมาให้เพื่อนสองคนฟัง ที่จริงก็กะว่าจะมาเล่าตอนอยู่ที่นี่แหละ แต่ก็เจอกับยีนส์เสียก่อน

มิลลิ: พี่ใส่ชุดแบบนี้ก็หล่อเหมือนกันค่ะ

"คงไม่ใช่ว่าเขามาที่นี่เพราะมึงอีกนะ"

ปลายฝนตั้งข้อสังเกตุที่เพื่อนสาวยิ้มน้อย ยิ้มใหญ่จ้องโทรศัพท์ แบบนี้สองคนนี้คงคืบหน้าไปมากแล้ว

"เขาขอเบอร์กูที่ลานจอดรถ"

"นั่นไง แสดงว่าเขามีใจให้มึง"

"ยังไม่ถึงขั้นนั้นหรอก เพิ่งเริ่มคุยกันเอง"

"ตอบเป็นดาราเลย"คาเทียร์เย้าแหย่ พร้อมยิ้มแซว ดีใจด้วยจริง ๆ หากรุ่นพี่คนนั้นจะชอบเพื่อนเธอ

"สมัยนี้มันต้องเร็ว แรง ทะลุจักรวาล ไม่งั้นหมาคาบไปแดกแน่"

ยีนส์: เอารถมาหรือเปล่า

มิลลิ: ไม่ได้เอามาค่ะ มากับเพื่อน

ถึงนิ้วเรียวจะนั่งกดพิมพ์ข้อความไม่หยุด แต่ตาก็ยังหันมองเขาเป็นระยะ ๆ การแต่งกายของเขาดึงดูดสายตาเธอได้จริง ๆ เสื้อเชิ้ตสีดำกับกางเกงยีนส์ ถึงจะดูธรรมดาแต่เธอกลับมองว่ามันดูให้ความรู้สึกน่าค้นหา

"กูคิดแล้ว ว่าแม่ง!!! เสือกอยากแดกเหล้าอะไรที่นี่ ที่แท้มึงก็ตามน้องมิลลิมา"

ตะวันที่เดาออกตั้งแต่เห็นสามสาวเดินเข้ามาในร้าน แบบนี้ดูท่าว่าเพื่อนเขาจะเดินเกมส์หนัก ถึงขนาดขับรถมากินเหล้าร้านแบบนี้ได้ ปกติเขาสามคนจะถนัดไปผับกันมากกว่า หากว่าอยากดื่มขึ้นมาจริง ๆ

"มึงคิดจะทำอะไร ไอ้ยีนส์"

มือหนาคว้าแก้วเหล้าขึ้นมาดื่มทีเดียวอึกใหญ่ แต่ยังคงวางสายตาไว้ที่หญิงสาวที่นั่งห่างกับเขาไปสามโต๊ะ ที่บอกว่าเธอแต่งตัวน่ารักมันคือเรื่องจริง ผู้หญิงคนนี้ตอนแต่งชุดนักศึกษาจะเป็นบุคลิกอีกแบบ แต่พอแต่งตัวมาเที่ยว ดูเป็นคนเซ็กซี่โดยที่ไม่ได้ใส่อะไรโป๊

"กูแค่อยากมีแฟน แปลกตรงไหน"

"หึ มันจะไม่แปลกถ้าผู้หญิงคนนั้นไม่ได้รู้จักไอ้โซล แล้วมึงรู้หรือเปล่าว่าเขาเป็นอะไรกัน"

"เออ...ไม่ถามเขาก่อนว่ะ"

"เพิ่งคุยกันวันนี้เอง รีบไปไหน?"

"แน่ใจว่ามึงไม่รีบ ตามมาเฝ้าขนาดนี้"

ยีนส์ยกยิ้มมุมปาก เป็นรอยยิ้มที่เพื่อนสองคนรู้ได้ในทันที ว่าที่คิดเอาไว้นั้นถูกต้อง ตอนนี้ดูท่าว่าคำเตือนของคีรินจะไม่เป็นผล เพราะคนแบบยีนส์ถ้าได้คิดจะทำอะไรแล้ว ไม่ว่าใครจะห้ามก็คงไม่ฟัง

"จะทำอะไร มึงต้องระวังใจตัวเองเอาไว้ให้ดีก็แล้วกัน เล่นกับความรู้สึกคนอื่น สักวันมันอาจย้อนมาทำลายความรู้สึกมึงเอง"

คำพูดของคีรินที่เอ่ยออกมา ไม่ได้ทำให้ยีนส์สะทกสะท้านหรือรู้สึกว่าตัวเองต้องเจออะไรแบบนั้น เพราะมันไม่มีวันที่เขาจะเอาความรู้สึกตัวเองไปวางไว้กับผู้หญิงคนไหนอีกแล้ว ยิ่งเป็นผู้หญิงคนนี้ ที่ไม่รู้ว่ามีความสัมพันธ์อะไรกับอดีตเพื่อนรักของเขา ยิ่งไม่มีวันที่เขาจะรู้สึกกับเธอได้

หลังจากนี้มันคือการเอาคืน ที่ทำให้ความรู้สึกเขาตอนนั้นพังไม่เหลือชิ้นดี กว่าเขาจะลืมเรื่องทั้งหมดได้ใช้เวลาไปเป็นปี ถึงตอนนี้บางครั้งเดินสวนกัน ไม่ว่าจะเป็นจูเน่หรือโซล เขาก็ยังรู้สึกเจ็บปวดอยู่ คนหนึ่งคือรักแรก อีกคนคือเพื่อนคนแรก ทั้งคู่มีความสำคัญกับเขาพอ ๆ กัน

ยีนส์: ถ้าฉันอยากไปส่งเธอ ได้หรือเปล่า

นิ้วเรียวกดพิมพ์ข้อความส่งไปทันทีตามใจนึก จะตีเหล็กต้องตีตอนร้อน ๆ

มิลลิ: แล้วเพื่อนพี่ล่ะคะ

ยีนส์: มันเอารถมา

เห็นเธอหันมามองเขาแวบหนึ่ง ก่อนจะคุยกับเพื่อนของเธอ คงจะบอกเรื่องที่เขาจะไปส่ง