4

EP4 - กลรักร้าย เจ้านายมาเฟีย (กะตัญ)

เช้าวันเสาร์ เอแคลไม่ได้ไปโรงเรียน วันนี้เธอถูกสั่งให้มาตั้งโต๊ะอาหารที่บ้านปีกขวาของกะตัญ เพราะที่บ้านใหญ่ดินแดนและพาเพลินไม่อยู่ กะตัญและหรรษาก็มักจะกินมื้อเช้าที่บ้านของตัวเอง

"ฟู่วว" เสียงถอนหายใจของเอแคล เมื่อเธอประหม่าเพราะเมื่อคืนจู่ๆกะตัญก็จูบเธอ เขาอาจจะเมาและอาจจะจำไม่ได้ก็ได้ ไม่รู้ว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น ทำไมจู่ๆเขาทำแบบนั้นกับเธอ ทั้งๆที่กะตัญไม่เคยทำลุ่มล่ามกับสาวใช้คนไหนในบ้านแม้แต่คนเดียว แม้ว่ากะตัญท่าทางเจ้าชู้มากก็ตาม และอาจจะดุไปหน่อย แต่กะตัญก็ไม่เคยทำลุ่มล่ามกับลูกน้องแม้แต่ครั้งเดียว

ไม่นาน กะตัญที่อาบน้ำแต่งตัวเดินลงมาด้วยใบหน้านิ่งสายตาเยือกเย็นก็ค่อยๆนั่งลงที่เก้าอี้โดยที่มองเอแคลแค่เพียงชั่วครู่เท่านั้น เธอตักข้าวให้เขาแล้วเสิร์ฟน้ำ เพราะอยากจะออกจากตรงนี้ กลัวว่าเขาจะจำเรื่องเมื่อคืนได้

"จะไปไหน"

"อะ..เอ่อ..แคลจะไปช่วยในครัวค่ะ"

"หน้าที่เธอคือดูแลโต๊ะอาหารฉันเช้านี้ไม่ใช่หรือไง"

"ค่ะ..."

เอแคลได้แต่ยืนก้มหน้านิ่งๆเมื่อกะตัญนั่งทานข้าวเช้าโดยที่ไม่มีใครอยู่ในห้องนี้ด้วย มีเพียงเธอและเขาเท่านั้น

"เมื่อคืนเหมือนฉันจูบกับท่อนไม้เลย จูบแรกงั้นซิ" จู่ๆกะตัญก็เอ่ยขึ้น

"คะ? เอ่อ...ไม่ใช่จูบแรกสักหน่อย..." เอแคลบ่นคนเดียวเบาๆแต่นั่นมันกลับทำให้กะตัญได้ยิน

"เคล้ง!!!ว่าไงนะ! ไม่ใช่จูบแรก แล้วเธอไปจูบกับใครมา อายุเพิ่งแค่นี้!"เสียงกะตัญวางช้อนก่อนเอ่ยขึ้นจนเอแคลตกใจ

"เฮีย เสียงอะไรอ่ะ" จู่ๆหรรษาก็เดินเข้ามา วันนี้เธอตั้งใจจะมากินข้าวพร้อมพี่ชายของเธอ

"ไม่มีอะไร หนูมากินข้าวกับเฮียซิ กินคนเดียวไม่ค่อยอร่อยเลย" กะตัญเอ่ยแต่สายตายังคงมองเอแคลด้วยแววตาน่ากลัว

"เฮีย ทำไมมองเอแคลน่ากลัวแบบนั้นคะ"หรรษาเอ่ย

"ไม่มีอะไร"

"เอแคล มากินข้าวกับพี่มา"หรรษาเอ่ย

"มะ..ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวแคลจะไปกินข้าวพร้อมยายค่ะ" เอแคลเอ่ย