บทที่ 1002 สามีภรรยา​

ทั้งสองคนเดินมาจากทางเดิน และเสียงนั้นมาถึงก่อนตัว

หนานเฉิงที่เหนื่อยน้อยกว่าเจียงโย่เชียน มองดูจงเหยียนซีแล้วถามขึ้น “ตอนที่ประธานเจียงเกิดเรื่อง คุณอยู่กับเขาเหรอครับ?”

จงเหยียนซีพูดขึ้น “ใช่ โชคดีที่พวกคุณมาถึงพอดี งั้นฉันกลับก่อนนะ”

“เดี๋ยวก่อน”หนานเฉิงรั้งเธอไว้ “ผมคิดว่าคุณน่าจะรู้สถานการณ์​ในตอนนั้นใช่ไหมครับ?”

จงเหยียนซีท่าทางเย็นชา “คุณอยากจะสื่อถึงอะไร? หาว่าเรื่องนี้มันเกี่ยวกับฉันเหรอ?”

หนานเฉิงไม่ได้พูดอะไรออกมา ราวกับกำลังเห็นด้วยในสิ่งที่เธอพูด

“สถานการณ์​ในตอนนั้น พวกเราได้สอบปากคำและทราบคร่าวๆแล้วครับ คุณผู้หญิงคนนี้เป็นคนโทรแจ้งความครับ”ตำรวจที่อยู่ข้างๆพูดขึ้น

หนานเฉิงนั้นสงสัยว่ามันจะเกี่ยวข้องกับจงเหยียนซี เพราะเรื่องมันเกิดขึ้นในตอนที่อยู่กับเธอ และเธอก็มีแรงจูงใจพอที่จะทำแบบนั้น

“ขอโทษครับ ผม………”

“ไม่ต้อง!”จงเหยียนซีเดินจากไปอย่างรวดเร็ว

เจียงโย่เชียนเดินไปเดินมาที่หน้าห้องฉุกเฉินอย่างร้อนรนใจ “ไม่รู้ว่าเป็นอย่างไรบ้าง ได้รับบาดเจ็บสาหัสหรือเปล่า?”

หนานเฉิงไม่ได้สนใจเขา และวิ่งตามจงเหยียนซีไป

ตอนนี้จงเหยียนซีนั้นเดินออกจากตัวโรงพยาบาล​แล้ว หนานเฉิงมองเห็นตัวเธอ “คุณนายครับ”

จงเหยียนซีหยุดอยู่ที่บันได แล้วหันหลังกลับไปมองเขา หนานเฉิงวิ่งมาหยุดอยู่ที่ตรงหน้าเธอ เหมือนอยากจะพูดอะไรสักอย่าง จงเหยียนซีก็จ้องไปยังเขาอย่างเย็นชา​ “เมื่อกี้​ยังสงสัยว่าฉันเป็นคนทำร้ายเจียงโม่หาน ตอนนี้กลับมาเรียกฉันว่าคุณนาย? หนานเฉิง คุณไม่ย้อนแย้ง​ในตัวเองเลยเหรอ?”

หนานเฉิงก้มหน้า “ขอโทษครับ ผมเข้าใจคุณผิดเอง”

“ไม่ต้องขอโทษ”จงเหยียนซียกมือขึ้น “ฉันเป็นคนทำเอง คุณคิดที่จะจัดการกับฉันอย่างไร?”

“ไม่กล้าครับ”หนานเฉิงพูดขึ้น

จงเหยียนซีหัวเราะ “ในเมื่อไม่กล้า ก็อย่าเที่ยวสงสัยคนอื่นไปเรื่อย อีกอย่าง ไม่ต้องเรียกฉันว่าคุณนาย คุณนาย? คุณนายของใคร? หืม?”

“แน่นอนว่าเป็นของประธานเจียงครับ”หนานเฉิงเงยหน้าขึ้นมามองเธอ “ที่จริงประธานเจียงก็ไม่ง่ายเลยที่……..”

“เรื่องของเขา ไม่ต้องมาบอกฉัน!”จงเหยียนซีพูดขัดเขา “ฉันไม่ใช่คุณนายเจียงตั้งนานแล้ว เพราะฉะนั้น​ อย่าเรียกฉันแบบนี้อีก ไม่เช่นนั้น อย่าหาว่าฉันชอบเหวี่ยงใส่แล้วกัน”

“เป็นเพราะผมเรียกจนชิน………”

“คุณมีเรื่องที่จะพูดกับฉันแค่นี้เหรอ?”จงเหยียนซีพูดขัดขึ้นอีกครั้ง “ฉันไม่มีเวลามาเสวนา​กับคุณมากนัก!”

“ไม่ใช่ครับ”หนานเฉิงรีบส่ายหัวแล้วพูดขึ้น “ประธานเจียงยังไม่ออกมาจากห้องฉุกเฉิน​ อาการก็ไม่รู้ว่าเป็นอย่างไรบ้าง คุณ…….คุณจงอยู่ก่อนได้ไหมครับ? ถ้าประธานเจียงออกมาจากห้องฉุกเฉิน​แล้วได้เห็นหน้าคุณ ต้องดีใจมากแน่ๆเลยครับ”

จงเหยียนซีรู้สึกแค่ว่าเขานั้นตลกมากเลย “หนานเฉิง ฉันกับเขาหย่ากันแล้ว คุณรู้ดีใช่ไหม? ฉันมีเหตุผลอะไรที่ต้องอยู่ต่อ ไหนคุณลองพูดมาหน่อยสิ”

“ยังไงก็เคยเป็นสามีภรรยา​กันนะครับ………”

“ใช่ เคยเป็นสามีภรรยากัน ในตอนที่เขาพูดเรื่องเกี่ยวกับการหย่า เคยนึกถึงเรื่องสามีภรรยา​ของเราหรือเปล่า? เขาฆ่าลูกของฉันกับมือ ทำให้ฉันรู้สึกตายทั้งเป็น หนานเฉิง คุณเคยอ้อนวอนเขาให้ฉันไหม?”หนานเฉิงนั้นพูดอะไรไม่ออกทันที