ตอนที่ 1003
บทที่ 1003 นายเปลี่ยนไปเป็นร้ายแล้ว
October 21, 2026
หลังจากที่จวงเจียเหวินพูดจบและวางสาย เขาไม่ได้เก็บโทรศัพท์ทันที แต่กลับโทรออกไปยังหมายเลขหนึ่ง
ไม่นานปลายทางก็รับสาย
เสียงปลายสายดังขึ้น “ประธานจวง”
“อืม การลงมือในครั้งนี้พวกคุณแน่ใจแล้วใช่ไหมว่าไม่ได้ทิ้งหลักฐานอะไรไว้? ผมไม่อยากมีปัญหาตามมาทีหลัง”เขากำลังเช็คความแน่ใจว่าจะไม่ตรวจเจอหลักฐานใดๆ เพราะไม่อยากมีปัญหาที่ไม่จำเป็น
“ประธานจวงวางใจเถอะครับ เรื่องนี้พวกผมจัดการเรียบร้อยแล้ว”
จวงเจียเหวินตอบกลับ “ช่วงนี้ก็ให้พวกเขาอยู่เงียบๆไปก่อน อย่าสร้างปัญหาเพิ่ม”
“วางใจได้ครับ พวกผมไม่สร้างปัญหาแน่นอน”
“ผมจะโอนเงินให้คุณหนึ่งก้อน เพื่อเป็นรางวัลให้พวกพ้องของคุณ”
“เรื่องเล็กน้อยครับ ไม่ต้อง………”
“แค่นี้ก่อนนะ ผมยังมีธุระที่ต้องทำต่อ”
“โอเคครับประธานจวง ขอบคุณครับ”
หลังจากที่วางสาย จวงเจียเหวินก็เก็บโทรศัพท์ นั่งลงไปที่โต๊ะทำงานแล้วใข้มือนวดระหว่างคิ้ว เห็นได้ชัดว่าเขาเหนื่อย จากนั้นเขาก็ต่อสายถึงเลขา “วันนี้ผมไม่ออกงานทางการ การสังสรรค์ทั้งหมดให้ยกเลิกไปเลย”
“รับทราบค่ะ”
เขาหลับตาลงแล้วเอนตัวลงไปยังพนักพิง
เวลาผ่านไปประมาณยี่สิบนาที เสียงเคาะประตูหน้าห้องทำงานก็ดังขึ้น
เขาลืมตา แล้วพูดขึ้นเสียงเรียบ “เข้ามา”
ไม่นาน ประตูห้องทำงานก็ถูกเปิดออก
จงเหยียนซีเดินเข้ามา จวงเจียเหวินยิ้ม “มีเวลาว่างมาหาผมแล้วเหรอครับ?”
เขาแสร้งทำเหมือนไม่รู้อะไรเลย
จงเหยียนซีไม่ได้อ้อมค้อมกับน้องชายแท้ๆของตัวเอง เธอถามขึ้นว่า “นายจ้างคนไปจัดการเจียงโม่หานเหรอ?”
จวงเจียเหวินมองดูเธอ “พี่กำลังถามผม?”
“ไม่ใช่”จงเหยียนซีและเขาสบตากัน “นายแค่ตอบว่าใช่หรือไม่ใช่?”
“ทำไมพี่ถึงต้องการคำตอบนี้นักล่ะ? ถ้าใช่แล้วไง ไม่ใช่แล้วไง? หรือว่าพี่ยังสามารถโกรธผมเพราะเรื่องนี้ได้อีก?”
จงเหยียนซีดึงเก้าอี้ในห้องทำงานออกมานั่ง “ถ้านายเป็นคนทำ พี่รู้ว่า เจตนาของนายก็เพื่อหวังดีต่อพี่”
“แล้ว? พี่มาขอบคุณผมเหรอ?”จวงเจียเหวินเลิกคิ้วเล็กน้อย ท่าทางของเธอนั้น ไม่เหมือนกับการมาขอบคุณเลย
“พี่แค่ไม่อยากมีอะไรเกี่ยวข้องกับเจียงโม่หานอีก นายทำแบบนี้ ถ้ามีคนจับได้ นายจะเดือดร้อนเอานะ”เธอนั้นไม่อยากให้เรื่องของเจียงโม่หานมาเกี่ยวข้องกับครอบครัวของเธออีก
“ไม่เชื่อใจผมขนาดนั้นเลย?”จวงเจียเหวินมองไปยังจงเหยียนซี “ถึงแม้ผมกับพี่จะไม่ใช้นามสกุลเดียวกัน แต่ว่า พวกเราเป็นพี่น้องแท้ๆในสายเลือดเดียวกัน พี่โดนรังแก จะให้ผมอยู่เฉยๆได้ยังไง? แค่ไปกระทืบสั่งสอนเขา ไม่ได้เอาชีวิตเสียหน่อย ในใจผมรู้ดี มันจะไม่มีปัญหาตามมาหรอก ถึงแม้เขาจะตรวจสอบ ก็ตรวจสอบไม่ได้ หรือถ้าเขาจะสงสัยว่าเป็นผม ก็ไม่มีหลักฐาน”
จงเหยียนซีมองดูเขา สุดท้ายก็ถอนหายใจออกมา เขาเป็นผู้ใหญ่แล้ว ดูแลบริษัทใหญ่ขนาดนี้ ก็ไม่ใช่คนไร้สติสัมปชัญญะ ภายในใจของเขาต้องคิดไตร่ตรองอีกอย่างแน่นอน