บทที่ 1026 กล้าได้กล้าเสีย

“โอเค ห้ามกลับคำนะ”

“ไม่อย่างแน่นอน” จงเหยียนเฉินยื่นมือออกมา

มู่เยวียนเอ๋อร์ พูดว่า “รอสักครู่นะคะ”

เธอลากเก้าอี้มาวางลงยังฝั่งตรงข้ามของจงเหยียนเฉินโดยมีโต๊ะเล็กวางอยู่ตรงกลาง ดูเป็นทางการมาก

“เอาล่ะค่ะ” เธอนั่งลงตรงข้ามเขาแล้วไปที่แขนของจงเหยียนเฉินวางแขนเขาลงบนโต๊ะ “พร้อมแล้วค่ะ”

จงเหยียนเฉินดูสงบและผ่อนคลายมาก “เพียงแค่คุณทำให้แขนผมเอียงได้แค่หนึ่งองศา ถือว่าคุณชนะ”

มู่เยวียนเอ๋อร์ เลิกคิ้ว “การดูถูกผู้หญิง อาจทำให้เจ็บตัวได้นะคะ”

จงเหยียนเฉินแค่ยิ้มออกมาเบาๆ

จากนั้นเมื่อ มู่เยวียนเอ๋อร์ เริ่มออกแรง เธอก็พบว่าจงเหยียนเฉินที่ดูบาดเจ็บและอ่อนแอ แต่เรี่ยวแรงที่แขนของเขาไม่ได้อ่อนแอตามไปด้วยเลย เธอไม่สามารถขยับแขนเขาได้แม้แต่น้อย

เธอขมวดคิ้วเข้าหากัน ตระหนักได้ว่าเธออาจจะประมาทไปหน่อย แต่มันก็สายเกินไปเสียแล้ว ตอนนี้ไม่มีทางให้เธอเดินย้อนกลับไปอีกแล้ว เธออาศัยที่จงเหยียนเฉินมองไม่เห็นและเล่นโกงโดยใช้มือสองข้างเข้าช่วย

จงเหยียนเฉินรู้แต่ไม่ได้พูดอะไร ให้เธอทำตามอำเภอใจ

แม้จะใช้สองมือแต่เธอก็ไม่อาจทำให้แขนของจงเหยียนเฉินสั่นคลอนได้แม้แต่น้อย

“ฉันเป็นผู้หญิง คุณต้องต่อให้ฉันหน่อยสิ” มู่เยวียนเอ๋อร์ ขมวดคิ้ว “คุณเป็นผู้ชายนะ”

“ผมใช้แรงเพียง 20% จะต่อให้คุณยังไงล่ะครับ?”จงเหยียนเฉินยิ้มอย่างมีชัย “คุณแพ้แล้วก็ต้องทำตามสัญญาเงื่อนไขของผมด้วยนะ”