บทที่ 355 รู้ไหมว่าลูกของคุณทำอะไรลงไปบ้าง

กับผู้หญิงคนนี้แล้ว เหวินชิงก็ไม่ค่อยอยากได้ยินเรื่องราวเธอเท่าไหร่แล้ว เขารู้สึกว่าการตายของเหวินเสียนต้องเกี่ยวข้องกับหล่อนอย่างแน่นอน

เท่าที่รู้ตอนแรกเฉิงยู่ซิ่วกับจงฉีเฟิงอยู่ด้วยกัน เหวินเสียนก็เพิ่งคลอดจงจิ่งห้าว

ต่อมาไม่ใช่ว่าเขาเอาเฉิงยู่ซิ่วยังผู้หญิงคนนั้นไปซ่อนไว้ แล้วใช้ชีวิตคู่ร่วมกับเหวินเสียนอยู่ตั้งหลายปี

จากนั้นเขาก็ถูกเหวินเสียนรู้ว่าเขานั้นซ่อนใครไว้ ก็อยากให้เขาปล่อยหล่อนไป เหวินเสียนก็เป็นคนที่ค่อนข้างมีเมตตาคนหนึ่ง ตัวเขาเองก็ไม่มีวิธีปฏิเสธน้องสาวไม่ได้อยู่แล้ว จึงยอมปล่อยตัวเฉิงยู่ซิ่วไป

ดังนั้นเมื่อเหวินเสียนได้จากโลกนี้ไปแล้ว เมื่อตอนที่เฉิงยู่ซิ่วต้องแต่งงานกับจงฉีเฟิง เขาก็ยื่นข้อจำกัดให้มากมาย แต่ไม่คิดเลยว่าเฉิงยู่ซิ่วจะยอมตกลง

ตอนนี้เขายังคงรู้สึกว่าเฉิงยู่ซิ่วต้องทำอะไรบางอย่างกับเหวินเสียนแน่ๆ ไม่งั้น หล่อนแสดงตัวออกมาได้ไม่นาน เหวินเสียนก็......

เมื่อคิดถึงน้องสาว เขามักจะรู้สึกเศร้าจับใจ

เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ " ก็อยู่เมือง B ด้วยกันทั้งนั้น ถ้าบังเอิญเจอกันจะไปแปลกอะไร "

หลี่จิ้งพยุงเขานั่งลงบนโซฟา " ผู้หญิงคนนั้นไม่ได้มาคนเดียว ยังพาเด็กสองคนมาด้วย แล้วก็.... "

หลี่จิ้งกลัวว่าตัวเองจะคิดมากเกินไปหรือเปล่า

" ยังมีใครอีกล่ะ " เหวินชิงจ้องเธอยังเหลืออด จะพูดทั้งทีทำไมพูดมาแค่ครึ่งเดียว

" หลินซินเหยียน " หลี่จิ้งพูด

" ใครนะ "

" ภรรยาของจิ่งห้าว "

" เธออยู่กับเฉิงยู่ซิ่วงั้นเหรอ " เหวินชิงหรี่ตาถาม

หลี่จิ้งพยักหน้าอย่างมั่นใจ " อีกอย่างความสัมพันธ์เหมือนจะสนิทกันด้วย เท่าที่ฉันได้ยินเสียงบทสนทนาที่พวกเธอคุยกันน่ะนะ "

ร่างกายของเหวินชิงเอนไปด้านหลัง พิงเข้ากับโซฟา " พวกเธอคุยอะไรกัน "

จู่ๆ หลี่จิ้งก็มองเหวินชิงอย่างเอาจริงเอาจัง " ตอนแรกเฉิงยู่ซิ่วตกลงในเงื่อนไขของคุณ ก็เลยยอมแต่งงานกับจงฉีเฟิง คุณเคยคิดหรือเปล่าว่า ตอนนั้นหล่อนตอบรับเร็วจนผิดวิสัย อีกอย่าง เพราะแค่ผู้ชายคนเดียวก็ยอมทิ้งสิ่งที่ตระกูลส่งต่อมายังงั้นน่ะเหรอ แล้วยังยอมละทิ้งคุณสมบัติของการเป็นผู้หญิงต่างหาก "

" มันจะแปลกอะไรล่ะ หล่อนก็มีใจให้จงฉีเฟิงตั้งแต่แรกแล้ว ไม่ใช่ว่าผมรู้เร็วหรอกนะ แต่เป็นเพราะหล่อนทำลายการแต่งงานของเหวินเสียนตั้งแต่แรกแล้ว แต่มันเป็นเพราะความใจดีของเหวินเสียน เป็นเพราะเธอ ผมได้ต้องยอมปล่อยผู้หญิงนั้นไป "

หลี่จิ้งส่ายหัว " คุณนี่ไม่เข้าใจผู้หญิงเลยจริงๆ "

บางทีเฉิงยู่ซิ่วยอมละทิ้งคุณสมบัติของการเป็นผู้หญิงเพื่อผู้ชายคนเดียว ทั้งชีวิตไม่มีสิทธิ์ที่จะมีลูก แต่ว่า การเอาสมบัติของตระกูลเข้าแลก เหตุผลนี้ฟังดูไม่ค่อยขึ้นเท่าไหร่

" คุณได้ยินอะไรมากันแน่ " เหวินชิงถาม

" การที่จะทำให้ผู้หญิงคนหนึ่งเปลี่ยนเป็นคนที่ยิ่งใหญ่ได้ ไม่ใช่ความรัก ไม่ใช่เงินทอง แต่คือการเป็นแม่คนต่างหาก "

ผู้หญิงคนหนึ่งหากได้เป็นแม่แล้ว เธอคนนั้นคงจะรู้จักเสียสละมากขึ้น

เหมือนกับสุภาษิตที่ว่า หากได้เป็นแม่คนจะกลายเป็นคนที่แข็งแกร่ง

เหวินชิงขมวดคิ้ว " คุณอยากจะพูดอะไรกันแน่ " เหมือนเขาจะคิดอะไรได้บางอย่าง " อย่าบอกนะว่าคุณจะพูดว่าเฉิงยู่ซิ่วคือคนที่คลอดจิ่งห้าว หลี่จิ้ง คุณเป็นคนเหลวไหลแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่! "

เหวินชิงรู้สึกแย่มาก ในใจของเขา จงจิ่งห้าวเป็นคนที่เก่งและโดดเด่นขนาดนี้ ก็ต้องเป็นลูกชายของเหวินเสียนกับจงฉีเฟิงสิ

เมื่อภรรยามีความคิดแบบนี้ขึ้นมา มันทำให้เขารู้สึกรับไม่ได้

" วันนี้ฉันได้ยินเฉิงยู่ซิ่วพูดถึงจิ่งห้าว ในคำพูดนั้นมันจะสื่อว่า เขาคือลูกชายของตัวเอง อีกอย่างหล่อนยังเรียก'จิ่งห้าว'ด้วย คุณลองคิดดู ตอนแรกที่เหวินเสียนกับจงฉีเฟิงอยู่ด้วยกันพวกเขาไม่ได้รักกันเลย ถึงตอนนั้นจงฉีเฟิงจะไม่มีผู้หญิงที่ชอบ แต่ว่าเหวินเสียนมีนี่นา เป็นไปได้ไหมว่า..... "

" เป็นไปไม่ได้ " เห็นได้ชัดว่าเหวินชิงไม่อยากจะเชื่อ ได้ยิน

จงจิ่งห้าวจะเป็นลูกที่เฉิงยู่ซิ่วข้อต่อมาได้ยังไง

เรื่องนี้มัน เหลวไหลที่สุด!

" เมื่อคุณเห็นว่าผ้าไหมกวางตุ้งของตระกูลเฉิงโผล่เข้ามาในตลาด จิ่งห้าวก็เป็นคนพูดว่าเขาจะแก้ปัญหานี้เอง จนถึงตอนนี้ เขาได้ให้คำตอบกับคุณหรือยัง " หลี่จิ้งถาม

" เขายุ่งอยู่ "

" ภรรยาของเขากับเฉิงยู่ซิ่วก็ยังสนิทกันอีก คุณจะอธิบายเรื่องนี้ยังไง แม้แต่เด็กสองคนนั้น ก็ยังสนิทชิดเชื้อกับเฉิงยู่ซิ่ว คนที่ฉลาดอย่างจิ่งห้าว จะไม่รู้ได้ยังไงใช่มั้ยล่ะ "

หลี่จิ้งได้ปักเมล็ดพันธุ์แห่งความสงสัยไว้ในใจของเหวินชิงได้สำเร็จ หน้าหนึ่งก็รู้สึกว่ามันเหลวไหล อีกหน้าหนึ่งก็รู้สึกสงสัยขึ้นมา

เหวินเสียนเองตอนนั้นก็มีแฟนอยู่ ในเวลานั้น เป็นเพราะผลประโยชน์ของทั้งสองตระกูล เลยต้องแต่งงานกับจงฉีเฟิง

มือทั้งสองข้างของเขากำแน่น " คุณว่าเรื่องนี้ ต้องทำยังไงดี "

หลี่จิ้งเงียบไปชั่วครู่ " แน่นอนฉันหวังว่ามันคงไม่เป็นความจริง ทั้งๆ ที่จิ่งห้าวเป็นคนที่เก่งและดีเลิศขนาดนั้น ฉันก็หวังว่าเขาจะเป็นลูกของเหวินเสียน แค่ว่า..... เอางี้ดีกว่า คุณเรียกเขามาที่บ้านสิ "

เหวินชิงมองไปที่ภรรยา " คุณคิดจะ.... "