บทที่ 444 สนามธุรกิจเปรียบเสมือนสนามรบ ชนะเป็นเจ้า แพ้เป็นโจร

“ฉันได้ยินมาว่าอสังหาริมทรัพย์ของไป๋ซื่อกรุ๊ปและเจ้านายสวี่ขัดแย้งกัน” จงจิ่งห้าวตั้งใจพูดแค่ครึ่งหนึ่ง ที่เหลือให้เขาวิเคราะห์เอง

ท่าทางของหลี่ฉีรุ่ยนิ่งไป “นายหมายความว่า……”

ก๊อกๆ --

ขณะนี้เลขาก็เคาะประตู จงจิ่งห้าวพิงไปด้านหลัง พูดนิ่งๆ “เข้ามา”

เลขายกกาแฟเข้ามา แก้วหนึ่งวางไว้ด้านหน้าของจงจิ่งห้าว อีกแก้วหนึ่งวางไว้ด้านหน้าของหลี่ฉีรุ่ย จากนั้นเดินออกไปแล้วปิดประตู

หลี่ฉีรุ่ยยิ้ม “น่าสนใจ”

เขาจิบกาแฟหนึ่งคำ ครุ่นคิด “ถ้าเจ้านายสวี่โหดเหี้ยมพอ ไอ้พิการนั่นต้องหัวไฟลุกแน่ๆ ฉันเข้าไปแทรกอีก เขาต้องเสียหายไม่น้อย”

จงจิ่งห้าวยกกาแฟขึ้น หลุบสายตาลงไม่พูด ให้เขาคิดเอง

เขาดื่มกาแฟคำใหญ่ “พี่เขยของฉันเป็นผู้ว่าการธนาคารฮุ่ยเฟิง สู้สงครามราคากับเขา เฮอะ……”

อันดับแรกเขาไม่เงิน

ถ้าสามารถใช้โอกาสบีบไป๋ซื่อกรุ๊ปออกจากตลาด อย่างนั้นเขาก็ครองสองในสามของตลาดในประเทศ

เดิมทีเขาและไป๋ซื่อกรุ๊ปครองตลาดเกือบจะคนละครึ่ง อีกครึ่งหนึ่งเป็นนักลงทุนรายย่อยบางส่วนเป็นบริษัทขนาดเล็ก ไม่อยู่ในสายของเขา

จู่ๆ หลี่ฉีรุ่ยก็ตบโต๊ะ “แบบนี้แหละ”

เขาก็ไม่โง่ คิดถึงข้อดีและข้อเสียอย่างแน่ชัด บีบไป๋ซื่อกรุ๊ปออกจากตลาด เป็นข้อดีสำหรับเขา

และตอนที่เขามา พี่เขยของเขาเตือนมากมาย ให้เขาฟังคำสั่งอย่างเดียว จงจิ่งห้าวให้เขาทำอะไรเขาก็ทำอันนั้น

คนอื่นไม่รู้ เป็นน้องชายของภรรยาของถังเช่อ เขารู้ดี ของในมือของจงจิ่งห้าวมีเยอะแยะมากมาย

ธนาคารเพื่อการลงทุนโจว๋เยว่ถังเช่อแค่มีนามแล้วบอกกล่าวให้คนนอกรู้ว่าลงทุนด้วยกัน จริงๆ แล้วถังเช่อไม่ลงเงินแม้แต่นิด ไม่ใช่ไม่อยากลง แต่จงจิ่งห้าวไม่ให้โอกาสนี้

ความสัมพันธ์ของทั้งสองไม่เลว ขณะที่จงจิ่งห้าวเพิ่งรับช่วงต่อว่านเยว่กรุ๊ป ถังเช่อเป็นคนที่ไม่ลอบกัดจริงๆ

ถังเช่อฉลาดมาก รู้ความสามารถของจงจิ่งห้าว เมื่อจงจิ่งห้าวบอกว่าไม่มีระบบการถือหุ้น เขาก็รู้เลยว่า จงจิ่งห้าวไม่อยากให้ใครมายุ่ง

ดังนั้นเขาจึงไม่ขอถือหุ้น เป็นถึงผู้ว่าการธนาคารฮุ่ยเฟิงเขาก็มีเส้นสาย จึงเสนอให้บอกกล่าวว่าเป็นการร่วมลงทุน แบบนี้ก็จะลดพวกมีความคิด ตอนนั้นที่จงจิ่งห้าวตกลง หนึ่งเพราะถังเช่อมีมิตรภาพที่ดี สองคือเขาไม่อยากยุ่งยาก ประหยัดคนสร้างปัญหาและเสียเวลาแก้ปัญหา

จงจิ่งห้าวก็ตัดสินใจหลังจากชั่งน้ำหนักข้อดีข้อเสีย

จากนั้นธนาคารเพื่อการลงทุนโจว๋เยว่ก็ถูกจัดตั้งขึ้นอย่างที่ทุกคนรู้ และรู้ว่าคือผู้ว่าการธนาคารถังและจงจิ่งห้าวลงทุนด้วยกัน ความจริงเป็นจงจิ่งห้าวคนเดียว

ในส่วนนี้จงจิ่งห้าวไม่โอ้อวด

แต่จงจิ่งห้าวก็ไม่ปฏิบัติไม่ดีต่อถังเช่อ ได้รับเงินปันผลทุกปี

มีความสุขมากๆ เช่นกัน ไม่ต้องทำอะไร มีเงินข้าบัญชีธนาคารมากมาย

ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาธนาคารเพื่อการลงทุนโจว๋เยว่มีการพัฒนาอย่างรวดเร็ว ในว่านเยว่กรุ๊ปมีกลุ่มนักลงทุนมือดี ควบคุมแนวโน้มเศรษฐกิจได้อย่างแม่นยำ ว่านเยว่กรุ๊ปเปิดบริษัทหลายสาขาในต่างประเทศ สามารถคว้าโอกาสได้ตลอดเวลา ลงทุนน้อยที่สุดในเวลาที่ดีที่สุด ได้กำไรมากที่สุด

เขาตั้งเครือข่ายเศรษฐกิจ

แต่ว่ารู้ไม่มาก รู้เพียงว่าเขาลงทุนในประเทศ

หลี่ฉีรุ่ยนอนบนโต๊ะ มองจงจิ่งห้าวแล้วยิ้มตาหยี “นายว่าฉัน……”

เขายังพูดไม่จบ จงจิ่งห้าวเชยตา มองเขานิ่งๆ

แค่ก--