บทที่ 653 เธอเป็นคนอื่นที่ฝากใจเอาไว้ในมือของคุณ

พวกเขาเดินมาจนถึงจุดปลายสุด เพลงในงานแต่งงานก็จบลง แล้วมีเพลงอื่นขึ้นมาแทน

โชยขึ้นอย่างผ่อนคลาย เสียงที่อ่อนโยนก็ดังขึ้นมา

เหวินเสี่ยวจี้ยืนอยู่ที่ทางเข้า ก่อนจะถือไมค์พลางเดินเข้ามาหา

ตอนนี้เขาไม่ใช่หลี่จ้าน แต่คือเหวินเสี่ยวจี้ เป็นลูกชายของเหวินชิงและเป็นคนของตระกูลเหวิน

ก่อนหน้านี้เขาเป็นดารา ไม่เพียงมีใบหน้าที่หล่อเหลา ลำคอที่สวยงาม เขายังมีเสียงที่น่าหลงใหลอีกด้วย พลางร้องเพลง《ให้พวกคุณ》

เขาจะเป็นเจ้าบ่าวของคุณ จากนั้นจะมีเพียงเขาที่เคียงข้างคุณ

ทุกอย่างของเขานั้นทำเพื่อสนิทสนมกับคุณ ทุกข์สุขไปด้วยกัน

เธอเป็นเจ้าสาวของคุณ เธอเอาใจฝากไว้ในมือของคุณ

คุณต้องใช้ชีวิตทั้งชีวิตของคุณดูแลให้มากกว่าเดิม สุขทุกข์ไปด้วยกัน

มันจะต้องเป็นพรหมลิขิต ถึงได้นำพาคนที่เดินผ่านกันมาเป็นครอบครัวเดียวกัน

เขารักคุณเท่าไหร่ คุณก็ต้องคืนเขามากเท่านั้น ความสามารถในการหาความสุข

ตั้งแต่นี้ไม่ใช่คนเดียวอีก แต่จะคิดถึงเราในทุกๆ นาที

คุณให้ใจไปเท่าไหร่ ความรักก็จะเติมเต็มมากขึ้นเท่านั้น มันจะต้องเป็นพรหมลิขิต ถึงจะเปลี่ยนจากคนเดินถนนมาเป็นครอบครัวเดียวกันได้……

เหวินเสี่ยวจี้เดินเข้ามาทางพวกเขา พลางร้องด้วยความลึกซึ้ง

หลินซินเหยียนไม่อยากร้องไห้ในงานแต่งงาน แต่เมื่อได้เห็นเขาในตอนนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะร้องไห้ออกมา

น้ำตามันไม่หยุดไหล เหมือนไหลออกมาอย่างไม่ขาดสาย น้ำตาเม็ดเล็กใหญ่วนเวียนอยู่ในดวงตา

ไม่ว่าเธอจะไม่ยอมรับอย่างไร ไม่ว่าเธอจะเมินอย่างไร ความสนิทสนมในใจก็ยังคงอยู่อย่างไม่หายไป

ถึงจะดูห่างเหิน แต่โหยหาในใจก็ยังคงอยู่

เมื่อเพลงจบ เหวินเสี่ยวจี้ก็หยุดการแสดงนั้น พลางยืนอยู่ห่างจากหลินซินเหยียนออกไปไม่ไกล ดวงตาแดงก่ำ พลางเรียกเธอ “พี่สาว”

เมื่อทิ้งความรักและชิงชังเมื่อชาติก่อนไป พวกเขาก็คือพวกเขา

เขายังคงเห็นจงจิ่งห้าวเป็นพี่ชาย เห็นหลินซินเหยียนเป็นสะใภ้ของเขา เพียงแต่ไม่ได้เรียกว่าพี่สะใภ้ เรียกว่าพี่สาวจะสนิทสนมกว่า ยิ่งแสดงความในใจของเขาว่ารู้สึกความเคารพและความหวังต่อญาติอย่างหลินซินเหยียนขนาดไหน

มีเสียงอวยพรดังขึ้นมากมาย คำว่าพี่สาวนั้นลดทอนความเกลียดแค้นไปมากมาย

หลินซินเหยียนเอามือหนึ่งปิดปากจากนั้นก็ถือกระโปรงขึ้นก่อนจะเดินไปหาเขา เหวินเสี่ยวจี้เองก็วิ่งมา แล้วก็กอดเธอด้วยกัน

ในตอนนี้ไม่พูดอะไรก็สามารถแสดงความในใจของตัวเองออกมาได้ เพียงแค่การกอดโดยไม่ต้องพูดอะไร

จงจิ่งห้าวลดความเกลียดชังที่มีต่อตระกูลเหวิน สิ่งที่ควรทำก็ทำไปหมดแล้ว จากนั้นก็หวังว่าหลินซินเหยียนจะมีครอบครัว

เธอทำอะไรมากมายเพื่อตัวเอง ตอนนี้ถึงเวลาที่เขาต้องทำอะไรให้เธอบ้างแล้ว

ให้เธอไม่เหงาอีกต่อไป

เหวินชิงที่อยู่ด้านล่างน้ำตาไหลเป็นสาย หลี่จิ้งกอดเขาแล้วก็ลูบหลังให้เขา จวงจื่อจิ่นเองก็ถูกรับมาเพื่อเข้าร่วมงานแต่งงานนี้ เมื่อเห็นฉากด้านบนเวทีนั้น ก็น้ำตาไหลออกมา