บทที่ 654 วันนี้ฉันมีความสุขมาก

หลินซินเหยียนให้เธอรอก่อน “ฉันมีเรื่องอยากจะคุยกับจิ่งห้าว”

ฉินยาเดินหันตัวออกจากห้องไป ก่อนจะใช้มือปิดประตูเอง

จงจิ่งห้าวช่วยเธอถือชายกระโปรง เพื่อให้เธอนั่งลงบนโซฟา พลางถาม “มีอะไรจะพูดกับฉันเหรอ？”

หลินซินเหยียนยื่นมือมาโอบคอของเขา เพื่อให้เขามองตัวเอง

ระยะทางใกล้ขนาดนี้ ลมหายใจก็ปนกัน จงจิ่งห้าวใช้มือทั้งสองโอบเอวของเธอ พลางมีแววตาเปล่งประกายออกมา จากนั้นก็เข้าใกล้หูของเธอ พลางถาม “อยากพูดอะไรกับฉันเหรอ？”

เขาเข้าใกล้เกินไป หลินซินเหยียนใบหน้าร้อนขึ้นมา ตอนที่กำลังจะเปิดปาก แต่ริมฝีปากอุ่นทั้งสองก็ถูกปิดเอาไว้

เธอค่อยๆ หลับตาลง จากนั้นขนตาที่งามงอนก็สั่นไหวบริเวณใบหน้าของเขาเล็กน้อย เธอรู้สึกถึงลมหายใจของเขา หลินซินเหยียนไม่ได้ขยับ จากนั้นก็ปล่อยให้ความอบอุ่นของริมฝีปากเขากดเอาไว้

หลินซินเหยียนเองก็ตอบรับเขา จากนั้นสักพัก จงจิ่งห้าวก็ปล่อยเธอ พลางสบตากัน หลินซินเหยียนเห็นรอยลิปสติกบนริมฝีปากเขา พลางยื่นมือมาแตะริมฝีปากเขา “วันนี้ฉันมีความสุขมาก”

“เพราะแต่งงานกับฉันเหรอ？” จงจิ่งห้าวตั้งใจทำเหมือนไม่เข้าใจความหมายของเธอ และรู้ว่าเธอเหมือนถึงเรื่องของตระกูลเหวิน

ท่าทีที่หลินซินเหยียนเช็ดริมฝีปากของเขานั้นมันชะงักไป เพราะรู้ว่าเขาตั้งใจ เธอเองก็ตั้งใจใช้นิ้วกดปากของเขา พลางพูด “หลงตัวเองให้น้อยๆ หน่อย ฉันไม่ได้อยากแต่งงานกับคุณขนาดนั้นหรอก……”

เธอยังไม่ทันพูดจบ จงจิ่งห้าวก็จับมือของเธอ พลางกดลงบนโซฟา แล้วเอาตัวลงไปทับ เขาเอามือวางอยู่บนตัวของเธอ เพื่อจะได้ไม่กดลงบนท้องของเธอ พลางขมวดคิ้ว “ไม่อยากแต่งให้ฉัน แล้วจะแต่งกับใครเหรอ？”

หลินซินเหยียนเองก็ไม่หลบตา พลางมองเขาตรงๆ “ฉันอยากแต่งให้พ่อของลูกของฉัน ฉันอยากแต่งงานกับคนที่เซอร์ไพรส์ฉัน ฉันอยากแต่งกับชายที่ชื่อจงจิ่งห้าว……”

จงจิ่งห้าวยิ้มด้วยความหม่นหมอง พลางยื่นมือไปบีบจมูกเธอ “ยังไม่ตกกลางคืนเลย จะเริ่มยั่วยวนฉันแล้วเหรอ？”

“ใครยั่ว……”

ก็อกๆ ——

ในตอนนั้นประตูถูกเคาะ ตัดบทคำพูดของหลินซินเหยียน เธอเลยผลักเขา “มีคนน่ะ”

จงจิ่งห้าวปล่อยเธอ ก่อนจะช่วยเธอจัดแจงชุดเจ้าสาว แล้วก็จุ๊บบนหน้าผากเธอ ก่อนจะลุกขึ้นไปเปิดประตู

เสิ่นเผยซวนยืนอยู่ที่ประตู เมื่อเห็นจงจิ่งห้าว เลยมองเข้าไปข้างใน

“มีธุระอะไรเหรอ？” จงจิ่งห้าวมองแววตาของเขา เหมือนกับว่ามีเรื่องอะไรจะพูดกับหลินซินเหยียน แต่ยังห้ามเอาไว้ พลางถาม “ทำไม บอกฉันไม่ได้เหรอ？”