บทที่ 752 นายหัวเราะบ้าอะไร

ซูจ้านกระแอมเล็กน้อย เป่าลมใส่เสิ่นเผยซวนทีหนึ่งอย่างเยาะเย้ย “นายยังสู้เด็กผู้หญิงคนหนึ่งไม่ได้เลย”

เสิ่นเผยซวนผละตัวออกห่าง “นายปากเหม็น ไปไกลๆฉันเลย”

ซูจ้านถลึงตา “นายสิปากเหม็น” ขณะพูดก็มองไปทางซางหยูทีหนึ่ง ใช่มั้ยล่ะ สายตาบอกว่าเขาปากเหม็นไม่เหม็นเธอรู้ดีที่สุด

แก้มของซางหยูร้อนขึ้นมาเล็กน้อย “คุณรังแกพวกเรา ต่อไปเราจะไม่พูดเรื่องดีๆของคุณต่อหน้าแฟนคุณแน่นอน แล้วจะพูดเรื่องแย่ๆของคุณด้วย ยุให้แฟนคุณเลิกกับคุณ”

ซูจ้าน “……”

ยัยเด็กน่าหมั่นไส้!

หลินซินเหยียนยิ้ม “ซูจ้านพอแล้ว นายดูพวกเขาเขินหมดแล้ว”

ซูจ้านนั่งลงหยิบตะเกียบขึ้นมา เตรียมกินอาหาร พูดว่า “นี่ไม่ใช่โอกาสหายากรึไง ไม่อย่างนั้นผ่านด่านนี้ไปแล้วก็ไม่มีโอกาสได้เห็นเสิ่นเผยซวนหน้าแดงแล้ว”

“นายน่ะสิถึงจะหน้าแดง” เสิ่นเผยซวยแข็งทื่อ

“เผยซวน ดื่มเหล้ากับซางหยูเถอะ ให้ซูจ้านหมดคำพูด” หลินซินเหยียนก็ร่วมสนุกด้วย

ซางหยูนึกว่าหลินซินเหยียนจะเข้าข้างเธอกับเสิ่นเผยซวน คิดไม่ถึงเลยว่าจะช่วยซูจ้านแบบนี้ พูดอย่างออดอ้อน “พี่สะใภ้ คุณรังแกฉัน”

“โห โห เรียกว่าพี่สะใภ้แล้ว รีบๆดื่มแลกแก้วสุราเลย” ซูจ้านโห่ขึ้นมาอีกครั้ง

ซางหยูจ้องซูจ้าน “ฉันก็ต้องเรียกตามเสิ่นเผยซวนอยู่แล้วสิ”

ซูจ้านยกมือตรง กลัวว่าซางหยูคนนี้จะพลอดรักกับเสิ่นเผยซวน ให้ตายเถอะ ตอนนี้ความรักของเขาไม่ราบรื่น ทำใจเห็นเธอดีกันไม่ได้

“รีบๆดื่มเถอะ ดื่มแลกแก้วสุราแก้วเดียวชักช้าอยู่ได้ ไม่ใช่ให้พวกเธอดื่มชนแก้วแห่งรักต่อหน้าพวกเราซะหน่อย”

ซางหยูกะพริบตา ชนแก้วแห่งรักคืออะไร?

จงจิ่งห้าวเตือน “นายพูดพอแค่นั้นแหละ”

เล่นสนุกก็เล่นสนุก อย่าเล่นสนุกจนเกินขอบเขต อะไรก็พูดออกมา

ซูจ้านยิ้ม แกว่งเนื้อวัวติดมันชิ้นหนึ่งเข้าปาก หลังจากกินไปแล้ว ก็พูดขึ้นว่า “โอกาสหายาก”

เสิ่นเผยซวนหยิบตะเกียบขึ้นมา นึกว่าเรื่องดื่มแลกแก้วสุราจะจบไปแล้ว ใครจะรู้ กำลังคิดจะเพิ่มเลือดเป็ดชิ้นหนึ่ง ก็ได้ยินจงจิ่งห้าวพูดว่า “นายอย่ารีบกินสิ ดื่มเหล้าที่ซูจ้านรินให้นายก่อน”

เสิ่นเผยซวน “……”

เรื่องนี้มันผ่านไปไม่ได้แล้วใช่มั้ย?

เขาค่อยๆเงยหน้า

หลินซินเหยียนปิดปากหัวเราะ

ซูจ้านอยู่อีกด้านหัวเราะมีเสียงออกมา

เสิ่นเผยซวนหันหน้าไปมองเขา “นายหัวเราะบ้าอะไร”

“อย่าพูดคำหยาบต่อหน้าภรรยานายสิ” ซูจ้านตบอก “ฉันไม่หัวเราะแล้ว ไม่เห็นหรอว่าพวกเราทุกคนอยากเห็นนายดื่มแลกแก้วสุรา? นายก็ทำตามหน่อย ชักช้ายืดยาด ไม่มีจิตวิญญาณของผู้ชายสักนิด”

เสิ่นเผยซวนหึทีหนึ่ง ยกแก้วขึ้น หันหน้าไปมองซางหยู

ซางหยูเอื้อมมือออกไปอย่างให้ความร่วมมือ

เสิ่นเผยซวนพันกับเธออย่างแข็งทื่อ ทั้งสองคนรู้สึกเขินเล็กน้อย แต่ว่าทุกคนต่างโห่ขึ้นมา วันนี้เขาไม่ดื่ม เรื่องนี้ก็ไม่จบ

สามคนมองพวกเขาทั้งสอง ดื่มเหล้าเสร็จ ซูจ้านปรบมือ “โอเคๆ…”

เสิ่นเผยซวนวางแก้วลง จ้องเขาทีนึง “ฝากไว้ก่อนเถอะ”