ตอนที่ 755
บทที่ 755 ไม่แน่ว่าอาจจะใจอ่อน
October 21, 2026
เสิ่นเผยซวนรีบเดินเข้าไป ถามอย่างรีบร้อนว่า “เขาเป็นยังไงบ้าง?”
คุณหมอมองเขา “คุณเป็นญาติผู้ป่วยหรือเปล่า?”
เสิ่นเผยซวนลังเลสักพัก แล้วพยักหน้า “ใช่ครับ”
“ผู้ป่วยบาดเจ็บสาหัสมาก พวกคุณทำใจไว้ดีๆ” พูดจบหยิบเอกสารยินยอมผ่าตัดขึ้นมา “การผ่าตัดครั้งนี้จำเป็นต้องให้ญาติเซ็นชื่อ”
สมองของเสิ่นเผยซวนดังก้องหึ่งๆ ไม่อยากเชื่อคำพูดของหมอ
ทำใจไว้ดีๆอะไร?
“กรุณาเซ็นชื่อ ไม่อย่างนั้นจะถ่วงเวลารักษาเอา” คุณหมอเตือนขึ้นอีกครั้ง
เสิ่นเผยซวนได้สติ พูดว่า “ผมเซ็นครับ”
ตอนนี้ช่วยคนต้องมาก่อน ซูจ้านมีท่านย่าเป็นญาติคนเดียว ตอนนี้ก็พาท่านย่ามาไม่ได้
หลังจากเซ็นชื่อเสร็จ เสิ่นเผยซวนก็โทรหาจงจิ่งห้าว
จงจิ่งห้าวก็อยู่โรงพยาบาลเหมือนกัน ก็แค่อยู่คนละโรงพยาบาลกับซูจ้าน ซูจ้านถูกส่งไปยังโรงพยาบาลแห่งหนึ่งที่ใกล้กับจุดรถชนที่สุด
หลินซินเหยียนถามตอแยจงจิ่งห้าว “ชนแก้วแห่งรักคืออะไร”
ตอนกินข้าวได้ยินเข้า เธอรู้สึกสงสัย
จงจิ่งห้าวเอนตัวลงไม่ยอมพูด
หลินซินเหยียนไม่ยอมลดละ ทับลงในอ้อมแขนของเขา “คุณไม่พูดฉันจะกัดคุณนะ?”
จงจิ่งห้าวถาม “คุณจะกัดตรงไหน?”
หลินซินเหยียนกะพริบตา ขนตาอยู่ภายใต้การหักเหของแสงไฟ บนเปลือกตามีเงาขนาดใหญ่เหลือไว้ เธอยิ้ม ใช้นิ้วจิ้มที่ริมฝีปากของเขา “ตรงนี้?”
จงจิ่งห้าวเชิดคาง “งั้นคุณกัดเลย”
หลินซินเหยียนโน้มตัวลงมา กอดหน้าของเขาแล้วกัดลงไป ไม่ได้ออกแรง แต่ว่าก็ทิ้งรอยฟันไว้รอยหนึ่ง
จงจิ่งห้าวยกมือขึ้นลูบหน้า พูดอย่างรังเกียจ “น้ำลายเลอะหน้าผมหมด”
“ใครให้คุณไม่บอกฉันล่ะ” หลินซินเหยียนเบ้ปาก “กัดคุณให้ตายเลย”
จงจิ่งห้าวโอบเอวของเธอ ยิ้มบางๆ “ผู้หญิงใจคอโหดร้าย”
“คุณพึ่งรู้หรอ? แต่ว่าสายไปแล้วล่ะ ฉันเกาะติดคุณแล้ว เป็นชนิดที่แบบสะบัดก็สะบัดไม่หลุด” หลินซินเหยียนนอนราบหนุนบนแขนของเขา มองไปยังเพดานด้านบน “อีกหนึ่งสัปดาห์ ก็จะแปดเดือนแล้ว”
เธอหันหน้า “คุณรอคอยมั้ย?”
จงจิ่งห้าวพยักหน้า ตะแคงตัวมากอดเธอ จูบลงที่หน้าผากของเธอ “ลูกของผม ผมก็ต้องรอคอยแน่นอน พลาดจากเสี่ยวลุ่ยกับเสี่ยวซีไปแล้ว ต้อนรับครั้งนี้ ผมไม่มีทางให้คุณตัวคนเดียวหรอก ผมบอกกับคุณหมอไว้แล้ว ถึงตอนนั้นผมอยู่ตอนคลอดได้…”
“ไม่เอา”
หลินซินเหยียนปฏิเสธ
เธอไม่ต้องการให้อยู่ตอนคลอด
ตอนคลอดลูกตามธรรมชาติรุนแรงมาก เธอไม่ชอบให้จงจิ่งห้าวเห็นฉากนองเลือดพวกนั้น
จงจิ่งห้าวราวกับรู้ว่าเธอกำลังแคร์อะไร ยิ้มและพูดว่า “คุณคลอดลูกให้ผม คุณจะเป็นยังไง ผมก็รักคุณ”
หลินซินเหยียนยังคงปฏิเสธ “ไม่เอา”
ยิ่งกว่านั้นตอนนั้นยังมีคุณหมอที่ดูแลเรื่องคลอด พยาบาลอะไรอีก คนอยู่ในนั้นเยอะแยะ เธอยังต้องเปลือยท่อนล่างอีก…
“คุณบอกฉันมาดีๆ เมื่อก่อนตกลงว่าคุณเคยมีผู้หญิงมาก่อนรึเปล่า?” หลินซินเหยียนถามคำถามเดิมซ้ำอีก หยิกแก้มเขา “คุณรู้ตั้งมากมาย? ไม่บอกฉัน คุณร้อนตัวใช่มั้ย?”
จงจิ่งห้าว “……”
เรื่องนี้ข้ามไปไม่ได้แล้ว?
เขาวอร์มคอเล็กน้อย “ชนแก้วแห่งรักก็คือดื่มเหล้า”
“ดื่มยังไง?” หลินซินเหยียนถามอีก ไม่ใช่ดื่มปกติแบบนั้นแน่ๆ ไม่อย่างนั้นจะเรียกว่าชนแก้วแห่งรักอะไรนี่หรอ?”
ชื่อนี้ฟังดูก็ไม่ปกติ
จงจิ่งห้าวนิ่งขรึมไปสักพัก “ก็คือแลกแก้วสุรา…”
“คุณอย่ามาหลอกฉัน” หลินซินเหยียนไม่เชื่อหรอกว่าจะง่ายขนาดนั้น
จงจิ่งห้าวเหล่ตา “ผมยังพูดไม่จบ คุณอ่ะพูดขัดผม”
หลินซินเหยียนเงียบปาก แสดงสีหน้าบอกว่าคุณพูดสิพูดสิ
จงจิ่งห้าวพูด “แลกแก้วสุราคืออย่างที่หนึ่ง อย่างที่สองคือใช้ปากป้อนปากดื่ม อย่างที่สาม…”
สายตาของเขามองมา หลินซินเหยียนถอยไปข้างหลังเล็กน้อย “ยังมีที่เผยมากไปกว่านี้อีกหรอ?”