บทที่ 782 คุณน้าจะมีลูกกับคุณอาเสิ่นไหมคะ

ซูจ้านวางศีรษะบนหน้าตักเธอ มองไปนอกหน้าต่าง

ฉินยาลูบผมเขา “กำลังคิดอะไรอยู่คะ”

ผ่านไปครู่หนึ่ง ซูจ้านถึงได้เอ่ยว่า “ไม่กี่วันก่อนหน้านี้ผมฝัน”

“ฝันอะไรคะ” ฉินยาถาม

ในฝัน เขาเห็นฉินยากำลังไปจากเขา หลังจากเขาสะดุ้งตื่นขึ้นมา คืนวันนั้นก็ไม่ได้นอนอีกเลย

เขาพูดว่า “ผมฝันเห็นคุณ”

“ฝันเห็นฉันทำอะไรคะ” ฉินยาถามต่อ

อยากรู้ว่าตัวเองที่อยู่ในฝันเขาเป็นอย่างไร

“คุณบอกว่าจะอยู่กับผมไปตลอดชีวิต” ซูจ้านหันหน้ามามองเธอ

ฉินยา “......”

“ตลอดทั้งวัน......”

หลังจากวันนี้ท่านย่าก็ไม่ได้ให้เฉินเสว่ต้มซุปอีก

ฉินยาต้องไปโรงพยาบาลฉีดยาและตรวจทุกวัน

หลินซินเหยียนกำลังอ่านเกร็ดความรู้เรื่องกระบวนการเก็บไข่ในอินเทอร์เน็ต

ผู้หญิงไม่เหมือนกับผู้ชาย ไข่นั้นมีจำกัด

สภาพการณ์ที่เหมือนกับฉินยาเก็บไข่ออกมาไม่กี่ใบก็เกรงว่าจะไม่พอ ในภายหลังจะต้องใช้ยาให้ไข่สุกเร็วกว่าเดิม หลังจากนั้นก็นำออกมา

เป็นที่ทราบกันดีว่า ทุกเดือนจะมีการตกไข่เพียงแค่หนึ่งใบ หนึ่งปีก็มีแค่สิบสองใบ การนำออกมาหลายใบในครั้งเดียวแบบนี้ แค่คิดก็รู้แล้วว่าเป็นการนำไข่ออกมาก่อน จะต้องสร้างผลกระทบต่อร่างกายของผู้หญิงอย่างแน่นอน

เธอเห็นกรณีศึกษาหนึ่งในอินเทอร์เน็ต มีผู้หญิงที่ต้องการเป็นคุณแม่คนหนึ่ง เพื่อที่จะทำเด็กหลอดแก้วได้นำไข่ออกมาล่วงหน้าทั้งหมดหกใบ ทำไปสองครั้ง ร่างกายถูกฉีดยามากกว่าพันครั้ง และที่ยากที่สุดก็คือตั้งครรภ์ได้สี่เดือน ทารกในครรภ์ก็หยุดการเจริญเติบโต จึงจำเป็นต้องนำเด็กออก

แค่คิดก็รู้แล้วว่าหญิงตั้งครรภ์คนนั้นจะสิ้นหวังมากแค่ไหน

ตลอดกระบวนการนี้ทั้งทรมานและเจ็บปวด ส่งผลกระทบต่อจิตใจเป็นอย่างมาก

ถ้าหากว่าราบรื่น เพียงครั้งสองครั้งก็อาจจะประสบความสำเร็จได้

แต่ก็มีคนที่ตลอดชีวิตไม่ประสบความสำเร็จเช่นกัน สุดท้ายแล้วก็ทำได้เพียงแค่ล้มเลิกไป

เธอเลื่อนหน้าจอต่อไป

“ดูอะไรหรือคะ”

ซางหยูถามยิ้มๆ

หลินซินเหยียนเงยหน้า “คุณมาได้อย่างไรน่ะ”

ซางหยูนั่งลงที่ข้างเตียง พลางเอ่ยว่า “เผยซวนไปทำงานนอกสถานที่ค่ะ ฉันไม่มีเรื่องอะไรเลยมาเยี่ยมคุณ”

“ทำงานนอกสถานที่?” หลินซินเหยียนกลับตะลึง

“ดูเหมือนว่าเบื้องบนจะเลื่อนตำแหน่งให้เขา แต่ต้องให้เขาไปทำงานที่ต่างเมืองสองเดือน หลังจากนี้ค่อยย้ายกลับมารับตำแหน่งผู้บัญชาการ”

เสิ่นเผยซวนไม่ให้เธอพูด

เธอรู้ว่าฐานะแบบนี้ของเสิ่นเผยซวน เธอต้องรอบคอบและระมัดระวัง ไม่อาจพูดจาส่งเดชได้

เบื้องบนมีความคิดเช่นนี้ แต่ก็ยังไม่ได้เข้ารับตำแหน่งจริงๆ ดังนั้นจึงไม่ให้เธอพูดออกไป

แต่กับหลินซินเหยียนนั้นไม่เป็นไร ความสัมพันธ์ของพวกเขาสนิทกันขนาดนี้

หลินซินเหยียนเข้าใจแล้ว จึงเอ่ยว่า “น่าจะไปเรียนรู้สินะ”

ซางหยูพูด “ฉันก็ไม่ค่อยเข้าใจค่ะ”

เธอมองแท็บเล็ตในมือหลินซินเหยียนแวบหนึ่ง เมื่อเห็นเนื้อหาที่ดูอยู่ว่าคืออะไรแล้ว เธอก็เงยหน้าขึ้น “ทำไมคุณถึงดูสิ่งนี้ล่ะคะ”