บทที่ 783 คุณโกหกผม

คำพูดของเด็กหญิงมาอย่างกะทันหันเกิดไป ซางหยูจึงพูดไม่ออกไปชั่วขณะหนึ่ง “.......น่าจะอีกนานจ้ะ”

กว่าเธอจะจบการศึกษายังต้องอีกสองปี

อีกทั้งพวกเขาก็ยังไม่ได้เริ่มใช้ชีวิตสามีภรรยาอย่างเป็นทางการเลย ร่างกายของเธอสะอาดตั้งแต่หลายวันก่อนแล้ว เสิ่นเผยซวนยังนึกไม่ออก เธอก็ไม่อาจเป็นฝ่ายเอ่ยเตือนได้ว่า ร่างกายฉันสะอาดแล้ว พวกเรา......

ป้าหยูก็ยังอยู่ที่ห้องข้างนอก มาเยี่ยมหลินซินเหยียนกับลูก

เธอกำลังพูดคุยกับจวงจื่อจิ่น “ไม่อย่างนั้นพวกเราสองคนมาเปลี่ยนกันเถอะ คุณอยู่บ้านดูแลเด็กสองคน ฉันมาดูแลคุณนายกู้ที่โรงพยาบาล”

จวงจื่อจิ่นเอ่ยยิ้มๆ “เด็กสองคนไม่เชื่อฟังหรือ”

ป้าหยูบอกว่าไม่ใช่ “ไม่ใช่ว่า คุณวิ่งไปมาระหว่างบ้านกับโรงพยาบาล ฉันกลัวว่าคุณจะเหนื่อย ฉันให้คุณพักผ่อนอยู่ที่บ้าน เด็กทั้งสองคนโตแล้ว เชื่อฟังดีมาก ไม่ต้องเหนื่อยใจ กลับกัน คุณวิ่งไปมาสองด้านนี้เหนื่อยมากกว่าฉันนะคะ”

“ความปรารถนาดีของคุณ ฉันรับเอาไว้แล้ว แต่ว่าเรื่องดูแลลูกสาวกู้นั้นให้ฉันเป็นคนทำเองดีกว่า” จวงจื่อจิ่นตบบ่าของป้าหยู

“คุณยาย” จงเหยียนซีลงมาจากอ้อมแขนของซางหยู ก็วิ่งไปทางจวงจื่อจิ่น จงเหยียนเฉินที่อยู่ด้านข้างหัวเราะเยาะ

น้องสาวคนนี้เกรงว่าจะไม่มีวันเป็นผู้ใหญ่ไปตลอดกาล

“ซางหยูมานั่งนี่” จวงจื่อจิ่นอุ้มจงเหยียนซีมาไว้ในอ้อมแขนแล้วกวักมือเรียกซางหยู

“ดูแม่หนูหน้าตางดงามสดใสมาก เผยซวนก็มีวาสนาดีนะคะ” ป้าหยูเอ่ย แม้ว่าครอบครัวของซางหยูจะไม่ดีเป็นอย่างมาก อายุก็ยังไม่เยอะ แต่ฉลาดเฉลียวรู้เหตุรู้ผล หน้าตาก็ดี เช่นนี้ก็เพียงพอแล้ว

หนึ่งเดือนหลังจากนั้น

หลินซินเหยียนออกจากโรงพยาบาล ลูกก็อุ้มกลับไปด้วยเช่นกัน ช่วงเวลาหนึ่งเดือน ร่างกายทารกน้อยมีเนื้อเพิ่มขึ้นมาไม่น้อย เส้นผมสีดำขลับ ตอนที่เจ้าตัวน้อยถูกคนอุ้มเอาไว้ก็จ้องมองคนนั้น ทำให้ผู้คนชื่นชอบมาก

เดิมจงเหยียนซีกลัวที่สุดว่ามีทารกน้อยแล้ว คุณพ่อคุณแม่จะไม่รักตัวเองแล้ว หรือไม่ก็รักตัวเองน้อยลง แต่หลังจากที่ทารกน้อยถูกอุ้มกลับมา เธอก็ชอบมากที่สุด เรื่องแรกที่ทำหลังกลับมาจากเลิกเรียนก็คือไปดูน้องชายที่ชั้นบน

ใครแกล้งบอกเธอว่าจะอุ้มน้องชายเธอไป เธอก็จะผลักคนนั้นไปที่นอกประตู

หลังจากทารกน้อยกลับมาแล้ว ภายในบ้านก็ครึกครื้น

หนึ่งเดือนนี้หลินซินเหยียนออกจากการอยู่เดือน แต่หนึ่งเดือนนี้ฉินยาผ่านมาได้ไม่ดีนัก

ผ่านการกินยาฉีดยามาหนึ่งเดือน ผ่านการตรวจพบว่ามีไข่ที่สุกสามใบ กระบวนการเก็บออกมานั้นเจ็บปวดมาก ต้องนำเข็มยาวแทงผ่านเข้าไปในส่วนลับที่สุดของผู้หญิง อาศัยอุปกรณ์ทางการแพทย์ที่สามารถมองเห็นได้ค้นหาตำแหน่งที่แม่นยำและเก็บออกมา

ระหว่างกระบวนการเก็บไข่นั้นสามารถฉีดยาชาได้ แต่สำหรับไข่ที่ยอดเยี่ยมนั้นมีน้อยจึงไม่ฉีดยาชา เพราะจะส่งผลกระทบต่ออัตราความสำเร็จของหลอดทดสอบ วิธีการเก็บไข่เช่นนี้มีผลกระทบต่อเรื่องเพศเป็นอย่างมาก

หลังผ่านการผ่าตัด ฉินยากระทั่งพูดก็พูดไม่ออกสักคำ สีหน้าซีดเผือด

หลังจากเข้าไปในห้องพักผู้ป่วยแล้ว ซูจ้านพูดกับเธอ เธอล้วนไม่มีความรู้สึก เพียงแต่มองเพดานนิ่งๆด้วยความเจ็บปวด

ได้ยินมาว่าการเก็บไข่ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก เฉินเสว่จึงเข็นท่านย่าไปที่โรงพยาบาล

ภายในห้องพักผู้ป่วยมีเพียงแค่ซูจ้านที่อยู่เป็นเพื่อนเธอ

ซูจ้านอยากจะกอดเธอ แต่ว่าบนร่างกายเธอผ่านการฉีดยาในทุกๆวัน แขนของเธอเขียวไปหลายจุด รอยเข็มเต็มไปทั่วทั้งแขน

“เจ็บมากใช่ไหม” ซูจ้านนัยน์ตาแดงระเรื่อเล็กน้อย “ถ้าหากว่าผมสามารถเจ็บแทนคุณได้ก็ดี”

“ฉันหิวน้ำค่ะ” จู่ๆฉินยาก็เอ่ยเสียงแหบแห้ง

ระหว่างกระบวนการนั้นเธอเจ็บเสียจนเหงื่อไหลโซมกาย ตอนนี้ทั้งปากล้วนมีรสชาติขมเฝื่อน

“ผมไปรินให้ๆ” ซูจ้านรีบลุกขึ้นไปรินน้ำแล้วยกมา เขากลัวว่าฉินยาจะลุกไม่ขึ้น จึงหาหลอดมาด้วย เขาเสียบหลอดลงในแก้ว อีกด้านหนึ่งก็ยื่นไปที่ริมฝีปากเธอ “คุณอ้าปาก”

ในที่สุดนัยน์ตาฉินยาขยับเล็กน้อย ซูจ้านกำลังมองเธอ เห็นเธอมองมาที่ตัวเองแล้ว ซูจ้านก็เอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “น้ำมาแล้ว ดื่มเถอะ”