บทที่ 828 ทำดีได้ดีทำชั่วได้ชั่ว

ท่านย่าก็คิดไม่ออกว่าตัวเองต้องการจะพูดอะไร ซูจ้านเหมือนกับจัดการกับความรู้สึกได้เรียบร้อยแล้ว ล้างหน้าล้างตาเปลี่ยนเสื้อผ้าสะอาดออกจากบ้านไป เขาที่ไม่ได้พักผ่อนเลยความเหนื่อยล้าบนใบหน้าจึงยากที่จะปิดซ่อนเอาไว้ ถึงแม้ว่าร่างกายจะเหนื่อยมาก แต่ความรู้สึกมันยังคงยากที่จะสงบลง ไม่อาจนอนหลับไปอย่างสงบได้เลย จากนั้นก็ต้องไปสำนักงานกฎหมายเสียแล้ว

“ทนายซูมีคนมาหาคุณ เขาอยู่ที่ห้องรับแขก” พนักงานต้อนรับพูดออกมา

ซูจ้านพยักหน้าออกมาพลางเอ่ยพูดออกไป “ทราบแล้ว”

เขาเดินเข้าห้องรับรองแขกไป คนที่รอเขาอยู่ด้านในคือคุณผู้หญิงท่านนั้นที่มาหาเขาเพื่อทำการฟ้องร้อง แต่ต่อมาในภายหลังก็ได้ถอนฟ้องไปคนนั้น

บนใบหน้าของซูจ้านไม่แสดงอารมณ์ใดๆออกมา เอ่ยถามออกไปอย่างไม่รู้สึกรู้สาอะไร “มาหาผมมีธุระอะไรหรือเปล่าครับ?”

สีหน้าของคุณผู้หญิงดูไม่เลวเลยทีเดียว พลางลุกขึ้นมาแล้วพูดออกมาว่า “ครั้งที่แล้วได้รับความช่วยเหลือจากทนายซู นี่เป็นน้ำใจเล็กๆน้อยๆค่ะ”

เธอเอาของขวัญที่ตนเอามาวางลงไปบนโต๊ะ

ซูจ้านดันของขวัญออกไป “ไม่ได้สร้างความดีความชอบอะไรก็ไม่สมควรจะได้รับรางวัลใดๆ ผมไม่ได้ช่วยอะไรคุณเลยด้วย ไม่ต้องเกรงใจไปหรอก”

คุณผู้หญิงก็ยังคงดันของขวัญเข้ามา “มันก็ไม่ได้เป็นของมีค่าอะไรหรอก ก็แค่โสมภูเขาอย่างดีต้นนึง ทนายซูเก็บเอาไว้เถอะ”

ซูจ้านเอากล่องมาวางลงไปใต้โต๊ะ นับว่าเป็นการรับเอาไว้แล้ว เขานั่งลงพลางถามออกไป “มาครั้งนี้มีธุระอะไรให้ผมช่วยหรือเปล่าครับ?”

คุณผู้หญิงส่ายหน้าออกมา “เปล่าค่ะ เมื่อตอนนั้นมาหาคุณเพื่อทำการฟ้องร้อง ก็มีเพียงแค่คุณที่กล้ารับ คนอื่นต่างพากันหลบเลี่ยงกันไปทั้งนั้น ถึงแม้ว่าสุดท้ายแล้วเพราะเรื่องต่างๆจึงต้องถอนฟ้องไปเพื่อทวงคืนความยุติธรรมให้กับลูกสาวของฉัน แต่ว่า ในตอนนี้ฉันเองก็นับว่าได้ระบายความแค้นออกไปได้บ้างแล้วด้วย ลูกสาวของฉันที่อยู่บนสวรรค์ก็ไปสู่สุคติได้แล้ว”

ซูจ้านถามออกมา “คุณหมายความว่าไง”

คุณผู้หญิงยิ้มออกมา “คุณคงยังไม่ได้อ่านข่าวแน่เลยใช่มั้ย?”

ซูจ้านไม่ได้ดู คุณผู้หญิงเอ่ยพูดออกมา “คู่ชู้เดนสุนัขคู่นั้นที่ฆ่าลูกสาวของฉัน ได้เกิดอุบัติเหตุตายไปแล้ว เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นมาเมื่อวานนี้เอง”

“งั้นเหรอครับ?” ซูจ้านไม่ได้คาดคิดมาก่อนเลย

คุณผู้หญิงเอ่ยพูดออกมา “ใช่ ทำดีได้ดีทำชั่วได้ชั่วจริงๆเลย ฉันได้ข่าวว่าชู้รักคนนี้หลังจากที่ได้เปลี่ยนมาเป็นตัวจริงแล้วก็ท้องไม่ได้อีกเลย เมื่อท้องแล้วก็เก็บเอาไว้ไม่ได้ หลานชายของฉันตายไปอย่างน่าอนาถ ล้วนแล้วแต่จะเป็นฝีมือของตระกูลลู่ทั้งนั้น ตอนนี้พวกเขานับได้ว่าได้รับผลกรรมกันไปแล้ว” พูดๆไปเสียงของคุณผู้หญิงแหบพร่าไปเล็กน้อย

เอ่ยถึงลูกเรื่องนี้เข้าแล้ว ซูจ้านก็ได้หลุบตาลง จงใจเบี่ยงเบนหัวข้อการสนทนาออกไป “เกิดอุบัติเหตุได้ยังไงครับ?”

“ตระกูลลู่เป็นตระกูลใหญ่ มีเงินมีอำนาจ จะต้องไม่อาจยอมรับการไร้ลูกหลานเอาไว้สืบสกุลได้อย่างแน่นอน จึงบอกว่าจะหาคนมาอุ้มบุญ เมียน้อยที่ได้เลื่อนตำแหน่งขึ้นมาก็ไม่ยอม อาละวาดออกมาอย่างหนัก คงจะได้รับจุดจบเดียวกันกับลูกสาวของฉัน ไม่ยินยอม จึงได้ตายไปพร้อมกับชายชั่วคนนั้นในระหว่างทางที่ไปหย่ากัน” ในใจของคุณผู้หญิงคิดว่าเป็นเพราะว่ากรรมตามสนอง ในใจก็รู้สึกสะใจขึ้นมาไม่น้อยเลย

คนที่ทำร้ายลูกสาวของเธอก็ไม่ได้รับจุดจบที่ดีเหมือนกัน

“ลูกสาวฉันน่าอนาถมากแค่ไหน อายุยังน้อย ลูกยังเล็กขนาดนั้น...” คุณผู้หญิงพูดไปด้วยดวงตาที่แดงก่ำ แล้วก็ได้สติขึ้นมาว่าตนพูดมากเกินไปแล้ว จึงยืนขึ้นมา “รบกวนคุณแล้วใช่มั้ย”

ซูจ้านเอ่ยออกมา “ไม่เป็นไรครับ”

“งั้นคุณไปทำงานเถอะ ฉันไม่รบกวนคุณแล้ว คนทำดีก็จะได้ดี คุณจะต้องเจอกับความโชคดีเข้ามาไม่หยุดแน่ๆเลยค่ะ” คุณผู้หญิงยิ้มพร้อมกับพูดออกมา

ซูจ้านให้พนักงานต้อนรับไปส่งแขก แล้วเขาก็กลับมายังห้องทำงาน สะสางเอกสารชุดหนึ่ง นี่เป็นคดีความที่รับมาเมื่อหลายวันก่อน