บทที่ 857 เสียใจทีหลังที่จัดการคุณช้าไป

หัวหน้าหวางแสร้งทำเป็นใจเย็น จัดระเบียบคอเสื้อแล้วถามว่า "ผู้บัญชาการเสิ่นเรียกผมมีอะไร?"

เสี่ยวเฉินกล่าวว่า “ผมไม่รู้ คุณไปก็จะรู้”

หัวหน้าหวางไม่ถามอีก ไม่ว่ายังไงก็เป็นแค่เรื่องของวันนี้ ตอนนี้จับข้อหาของเขาได้แล้ว หาเขาไปสอบสวน ยังมีอะไรมากไปกว่านี้อีก?

เขาหายใจเข้าลึกๆแล้วเดินออกไป เดินไปที่ประตูห้องทำงานของผู้บัญชาการ ยกมือขึ้นแล้วเคาะประตู

ไม่นานก็มีเสียงจากข้างในส่งมาว่า “เข้ามา”

หัวหน้าหวางผลักประตูแล้วเดินเข้าไป

เสิ่นเผยซวนกำลังคุยโทรศัพท์ และเมื่อเห็นเขา ก็โบกมือให้นั่งลง

หัวหน้าหวางดึงเก้าอี้หน้าโต๊ะแล้วนั่งลง ในใจขึ้นๆลงๆ แต่ใบหน้าทำเป็นนิ่ง

ตำแหน่งสูงกว่าแค่หนึ่งขั้นก็สามารถบดขยี้ผู้คนจนตายได้ แต่นี่ไม่ได้มากไปกว่าแค่หนึ่งขั้น เขาผิดใจกับผู้บังคับบัญชาของเขา อย่างแรกเลย เขาตกอยู่ฝ่ายที่เสียเปรียบ ตอนนี้เขายังถูกจับได้อีก ทำได้เพียงรอให้คนอื่นลงโทษเท่านั้น

“ผมรู้แล้ว” ในไม่ช้า เสิ่นเผยซวนก็วางสายและวางโทรศัพท์กลับไปในเครื่อง

“ผมไม่มีอะไรต้องแก้ตัว” ทันทีที่เสิ่นเผยซวนวางโทรศัพท์ เขาก็พูดทันทีว่า “คุณจะลงโทษผมยังไงก็ได้”

ในขณะนี้เขายังมีความเย่อหยิ่งในตัว และเขาปฏิเสธที่จะก้มศีรษะ

เสิ่นเผยซวนเอนหลังและมองเขาจางๆ "การลงโทษมีแน่นอน" เขาเปลี่ยนเรื่องอย่างรวดเร็ว "คุณต้องการที่จะรับผิดชอบคดี 218ไม่ใช่หรือ ตั้งแต่วันนี้คุณเป็นคนรับผิดชอบ ผมจะเห็นผลภายในสิบวัน”

หัวหน้าหวางเบิกตากว้างและไม่อยากจะเชื่อเลย “นี่ นี่คือการลงโทษเหรอ?”

เสิ่นเผยซวนกล่าวว่า “ใช่”

"...คุณอย่าได้คิดที่จะมาซื้อใจผม ผมไม่ใจอ่อนหรอก คุณจะทุบตีก็ทุบ จะลงโทษก็ลง" หัวหน้าหวางยังคงไม่เต็มใจที่จะยอมรับความดีของเสิ่นเผยซวนที่มีต่อเขา

“นี่คือการลงโทษของผมที่มีต่อคุณ หากคุณรู้สึกว่าการลงโทษของผมเบา ผมจะจำกัดคุณให้จบคดีนี้ภายในห้าวัน”

เสิ่นเผยซวนหยิบแก้วพอร์ซเลนสีขาวบนโต๊ะขึ้น และจิบน้ำชาในนั้น รู้สึกว่าร้อนนิดหน่อย หลังจากจิบแล้ว เขาก็วางกลับลงบนโต๊ะ

หัวหน้าหวางหยิ่งผยองเล็กน้อย แต่ความสามารถในการทำงานก็มีอยู่ ตอนที่เขาเป็นรองผู้บัญชาการ หัวหน้าหวางไม่พอใจ เขามักจะรู้สึกว่าเป็นเพราะผู้บัญชาการซ่งดูแลเขาเป็นพิเศษจึงทำให้เขามีทุกวันนี้ จึงไม่ยอมรับความสามารถของคนอื่น

เขาจงใจใช้กล่องจดหมายของหัวหน้าหวาง เพื่อเผยแพร่วิดีโอ เพื่อปิดกั้นการหลบหนีของเขา

ตอนนี้ซ่งหย่าซินต้องคิดว่าเธอถูกทรยศโดยหัวหน้าหวาง อาจจะขัดแย้งกับหัวหน้าหวาง ดังนั้นจึงไม่มีความร่วมมืออีกต่อไป

“คุณอย่ามาซื้อใจผม” หัวหน้าหวางปากแข็ง

เสิ่นเผยซวนหัวเราะเบาๆ “ทำไมผมต้องซื้อคุณด้วย?ผมใช้แต่คนที่มีประโยชน์ หากคุณไม่สามารถจัดการกับคดีนี้ คุณจะถูกลงโทษอย่างแน่นอน เอาล่ะ ไปเถอะ”

หัวหน้าหวางไม่รู้ว่าเสิ่ยเผยซวนหมายถึงอะไร ถามว่า “คุณไม่โกรธเหรอ?”

“แน่นอน” เสิ่นเผยซวนพูดอย่างตรงไปตรงมา “ผมเกือบจะถูกไล่ออกและถูกสอบสวน คุณบอกว่าผมจะไม่โกรธเหรอ? อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ผมไม่ได้ทำ ข้างบนจะให้ความยุติธรรมแก่ผมแน่นอน ผมเชื่อในองค์กรเชื่อในพรรค สำหรับคุณ ผมรู้สึกว่าคุณก็ไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร คุณทำสิ่งนี้กับผม ไม่มีอะไรมากไปกว่าการที่คุณคิดว่าตนเองมีความสามารถเช่นกัน แต่คุณไม่ได้รับการชื่นชม”

ทันใดนั้น สายตาของเสิ่นเผยซวนก็เฉียบแหลม "แล้วคุณเคยหาปัญหาจากตัวคุณเองหรือไม่?"

หัวหน้าหวางไม่ได้พูดอะไร

“ก่อนอื่น ทัศนคติของคุณไม่ถูกต้อง” เสิ่นเผยซวนพูดให้พอประมาณ “พอละ ผมยังมีธุระต้องทำ คุณออกไปได้”