บทที่ 882 คุณอยู่ด้านในนี้

ยืนอยู่ที่ล่างอาคาร เธอเงยหน้ามองออกไปยังตึกใหญ่ที่ดูยิ่งใหญ่ มุมปากอดไม่ได้ที่จะแสยะยิ้มเย็นออกมาอย่างเสียไม่ได้

เมื่อตอนนั้นเธอโง่แค่ไหนกัน? ถึงได้เชื่อทุกประโยคที่เขาเอ่ยออกมา? ไม่ เชื่อทุกคำที่เขาเอ่ยออกมา เชื่อเขาไปหมดทั้งใจ รักเขา สุดท้ายสิ่งที่แลกมามันเป็นอะไร?

“คุณหลิน” หนานเฉิงเดินเข้ามา “มาเช้าจังเลย”

“การร่วมงานกันครั้งนี้ พวกเราบริษัทรุ่นเหม่ยก็ได้ให้ความสำคัญด้วยเหมือนกัน ดังนั้นแล้วก็เลยไม่กล้าที่จะละเลย” วันนี้จงเหยียนซีสวมชุดสูท ผมเผ้ามัดไปด้านหลังอย่างตามใจชอบ ดูสะอาดสะอ้านและดูมีความสามารถมีความชำนาญสูง

“เชิญด้านในครับ” หนานเฉิงทำสัญญาณมือเพื่อเป็นการบ่งบอกว่าเชิญให้กับจงเหยียนซี

จงเหยียนซีเดินเข้าไป

ที่นี่ยังมีใบหน้าที่คุ้นเคยมากมาย เวลาหนึ่งปี ไม่ได้เปลี่ยนไปมากเลย ทั้งหมดยังคงคุ้นเคยหมือนเดิมอย่างนั้นอยู่ คนยังคงเป็นคนนั้นอยู่ แต่ไม่ได้มีสภาพจิตใจของเมื่อตอนนั้นอีกแล้ว

“ประธานเจียงของพวกเธอแต่งงานแล้วหรือเปล่า?” เธอเอ่ยถามออกไปอย่างไม่ใส่ใจ

หนานเฉิงงงงวยไปแป๊บนึง พลางพูดอ้อมๆออกมา “ตอนนี้โสดครับ”

“อ้อ”

ลงมาจากลิฟต์หนานเฉิงนำเธอมายังประตูทางเข้าห้องประชุม ผลักประตูเข้าไป “คุณหลินนั่งลงก่อน ประธานเจียงอีกไม่นานก็จะมาแล้ว”

จงเหยียนซีพยักหน้าออกมาเล็กน้อย ก้าวเท้าเข้าห้องประชุมไป ดึงเก้าอี้ออกมานั่งลง วางเอกสารลงไปบนโต๊ะประชุม

เลขารินน้ำยกมาเสิร์ฟ

“ขอบคุณ” เธอยกน้ำขึ้นมาจิบ ตอนที่วางแก้วกลับลงไป ก็ได้มองไปรอบๆห้องประชุม

“ประธานเจียง” ตอนที่เลขาเดินออกไปก็เจอกับเจียงโม่หานกำลังเดินเข้ามาอยู่ที่หน้าประตูพอดี

ได้ยินเสียงจงเหยียนซีก็เหยียดตัวตรง

เจียงโม่หานเดินเข้ามา เสียงฝีเท้าที่คุ้นเคย แม้แต่กลิ่นอายที่คุ้นเคย ก็ได้ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ความรู้สึกภายในใจสั่นไหวออกมาเล็กน้อย แต่เพียงไม่นานเธอก็ปรับมันเอาไว้ให้เรียบร้อย

ข้างกายเขาตามมาด้วยหนานเฉิง เดินอ้อมโต๊ะประชุมไปนั่งลงฝั่งตรงกันข้ามของจงเหยียนซี

“นี่เป็นสัญญา ประธานเจียงอ่านดูสักหน่อย” จงเหยียนซีดันเอกสารไปข้างหน้าของอีกฝ่าย

เจียงโม่หานหยิบมาเปิดอ่าน

ร่างของจงเหยียนซีเอนไปข้างหลังเล็กน้อย พิงเข้ากับพนักเก้าอี้ “พวกเราต่างก็รู้สภาพการดำเนินทางหลักทรัพย์ของซินไห่ในปัจจุบันนั้นดีมาก แค่กำไรสุทธิของเดือนสิงหาปีนี้บริษัทแม่ก็ทำไป762ล้านหยวนไปแล้ว พวกเขาจะต้องไม่มีทางทำ และก็ไม่มีเหตุผลที่จะขายสิทธิการถือหุ้นทั้งหมดให้ถูกเข้าครอบครองไปหมดด้วยเหมือนกัน นอกจากนี้ เบื้องหลังยังมีบริษัททรัสต์ที่ค่อนข้างใหญ่สองบริษัทสนับสนุนอยู่ ถ้าพวกเราอยากจะแบ่ง ไม่เพียงแต่จะต้องมีทุนที่มหาศาล แต่ยังต้องมีแผนที่ครอบคลุมสักอย่างนึงด้วย เอกสารชุดนี้ ได้แบ่งการลงทุนเข้าไปของพวกเราทั้งสองบริษัทเอาไว้ ถ้าคุณคิดว่ามีตรงไหนที่มันไม่เหมาะ พวกเราสามารถหารือกันอีกทีนึง”

เจียงโม่หานเงยหน้าขึ้นไป

“มีปัญหาหรือเปล่า?” จงเหยียนซีถามออกไปด้วยรอยยิ้ม

“ไม่มีปัญหา เพียงแต่น้ำเสียงของคุณหลินที่พูดออกมา ทำให้ผมนึกถึงคนที่ไม่ควรจะนึกถึงขึ้นมา” เขาปิดเอกสารลง “จ่ายออกไปเท่ากัน ได้กลับมาเท่ากัน คนละครึ่งไม่มีอะไรที่จะไม่เหมาะสม แต่ว่าถ้าจะใช้ในนามของเหิงคังกรุ๊ป พวกคุณยังจะต้องลงทุนออกไปเพิ่มสองจุด”

“เพียงแค่ในนามอันนึง...”

“งั้นพวกเราใช้ในนามของบริษัทรุ่นเหม่ยกัน” เจียงโม่หานเอ่ยขัดออกมาอย่างหนักแน่น

นี่เป็นวิธีการเจรจาที่เขาใช้อยู่เป็นประจำ ผลกำไรมาก่อนจะไม่มีทางยอมถอยโดยเด็ดขาด หนักแน่นอย่างมาก

จงเหยียนซีได้มีการเตรียมมาก่อนแล้ว คบอยู่กับเขามานาน รู้จักนิสัยของเขาดีเลยพอสมควร

“คุณรู้ว่าการจะเข้าครอบครองซินไห่มันไม่ได้ง่ายเลย ถึงแม้ว่าจะใช้ในนามของเหิงคังกรุ๊ปได้ แต่แผนการเข้าครอบครองกิจการจะทำโดยพวกเรา ประธานเจียงคิดว่ายังไงคะ?”

มือทั้งสองข้างของเจียงโม่หานประสานกันแล้ววางลงบนแฟ้มเอกสาร แสดงท่าทางกดดัน มองจงเหยียนซีไปด้วยท่าทางสำรวจ “คุณหลิน ดูจากอายุแล้วไม่ได้มีอายุเยอะเลย ทำไมถึงได้มาเป็นผู้รับผิดชอบงานชิ้นนี้ของบริษัทรุ่นเหม่ยได้ครับ?”

“ประธานเจียงก็ดูไม่ได้อายุเยอะกว่าฉันเท่าไหร่เลยเหมือนกัน ก็เป็น...” เธอยิ้มออกมาเล็กน้อย อ้ามือทั้งสองข้างออก “ก็เป็นถึงท่านประธานของบริษัทใหญ่ขนาดนี้”

เธอค่อยๆโน้มตัวเข้าไปช้าๆ สบตากับเขาเชิงยกตนข่มท่านไปเล็กน้อย “งั้นฉันขอถามสักหน่อยได้หรือเปล่าว่าประธานเจียงมีวันนี้ได้ยังไงกัน?”

สบเข้ากับสายตาของเธอ เจียงโม่หานหรี่ตาลง “คุณคือใคร?”

จงเหยียนซีพาร่างกลับมา พลางยิ้มหยันออกมาเล็กน้อย “เป็นไปได้ว่าประธานเจียงเป็นโรคหลงๆลืมๆขึ้นมาแล้ว? ถึงได้ลืมหุ้นส่วนไปได้เร็วขนาดนี้?”

เจียงโม่หานกำมือทั้งสองข้างแน่น ทั้งๆที่ใบหน้าทั้งสองไม่เหมือนกันเลยสักนิด แต่ทำไมมักจะรู้สึกว่าเธอคุ้นเคยมากอยู่เสมอ?

“ประธานเจียง ข้อเสนอของฉันเป็นยังไง? ถ้าประธานเจียงคิดว่ามันโอเค วันนี้พวกเราก็เซ็นสัญญากันเลย แล้วก็พวกเราก็จะทำแผนออกมาภายในหนึ่งเดือน ประธานเจียงคิดว่ายังไง?”

“แผนงานชิ้นนี้ของคุณหลิน พวกเราเหิงคังกรุ๊ปเองก็สามารถ...”