บทที่ 884 สามร้อยสามสิบล้าน

ของประมูลชิ้นแรกราคาสูงอย่างนี้ ไม่มีใครตะโกนราคากันออกมาเลยสักพักนึง

กู้เสียนรู้สึกได้ว่าอารมณ์ของจงเหยียนซีผิดแปลกไป เอ่ยถามออกไปเสียงเบา “เธอเป็นอะไรไป?”

“ฉันไม่ได้เป็นอะไร” ก็แค่จู่ๆก็เจอของที่ไม่ได้เจอมานาน ภายในใจก็เลยสั่นไหวขึ้นมาเล็กน้อยเท่านั้นเอง เพียงแค่สั่นไหวออกมานิดหน่อย ไม่มีความรู้สึกอื่นใด

ในเวลานี้ที่ชั้นสองก็ได้มีเสียงของผู้ชายเสียงหนึ่งดังขึ้นมา “สามสิบล้าน”

ในนาทีนั้นเองก็ได้ทำลายสถานการณ์ที่ทุกอย่างได้หยุดนิ่งไปในตอนนั้นไปทันที

สิ่งที่ยิ่งทำให้คนอื่นตกใจกันขึ้นมาก็คือ มันได้เพิ่มขึ้นมายี่สิบล้านทันทีเลย

เจียงโม่หานกำมือแน่น “ห้าสิบล้าน”

หลิงเวยเงยหน้าขึ้นไปมองเขา แล้วก็มองแหวนที่อยู่บนมือของนางแบบไปอีกที สีหน้าก็ได้เปลี่ยนไปย่ำแย่ขึ้นมาช้าๆ

เธอเองก็จำได้ว่าสิ่งนี้มันเป็นของของจงเหยียนซีด้วยเหมือนกัน

ที่ชั้นสองก็ได้ส่งเสียงดังขึ้นมาอีกครั้ง “ร้อยล้าน”

อูววว~

เสียงคร่ำครวญดังขึ้นมา นี่มันบ้าไปแล้วหรือไง?

“สองร้อยล้าน” เจียงโม่หานมีสายตาจริงจัง วิธีการพูดที่แน่วแน่จะต้องเอามันมาให้ได้

ไม่มีใครตะโกนราคาออกมาเลย ราคานี้ออกมาจากพวกคนรวยที่มาร่วมงานเลี้ยง ถึงแม้ว่าจะมีเงิน แต่เงินพวกนั้นก็ไม่ได้เป็นเงินที่พายุพัดเข้ามาให้เสียหน่อย

พิธีกรเองก็เริ่มตื่นตัวขึ้นมาเหมือนกัน ของประมูลชิ้นแรกก็คึกคักขนาดนี้แล้ว เสียงดังกังวานออกมา “สองร้อยล้าน ยังใครให้สูงกว่านี้อีกมั้ยครับ?”

ไม่มีใครส่งเสียงออกมา

พิธีกรเอ่ยปากพูดออกมาอีกครั้ง “สองร้อยล้านครั้งที่หนึ่ง สองร้อยล้านครั้งที่สอง สองร้อยล้าน...”

“สามร้อยล้าน” คนที่ข้างหลังตึกก็ได้ส่งเสียงดังขึ้นมาอีกครั้งในช่วงเวลาที่สำคัญ

ทุกคนต่างก็อยากจะลองดูสักหน่อยว่าคนที่อยู่ชั้นสองนี้เป็นใคร? เงินได้มาจากพายุพัดเข้ามา? สุดยอดขนาดนี้เลย? เงินพวกนี้มันเกินมูลค่าของแหวนวงนี้ไปตั้งนานแล้ว

“โม่หาน นี่มันไม่คุ้มค่าเลย คนที่อยู่ชั้นบนแม้แต่หน้าก็ไม่เปิดเผยออกมา ไม่แน่ว่าคนที่อยู่เบื้องหลังการประมูลครั้งนี้จะต้องจงใจโก่งราคาการประมูลขึ้นมา...”

“สามร้อยสามสิบล้าน”

คำพูดโน้มน้าวของหลิงเวยยังไม่ทันได้พูดออกมาจนจบ ก็ได้ถูกเสียงของเจียงโม่หานเอ่ยตะโกนราคาขัดออกมาเสียก่อน

“ประธานเจียงช่างมั่งคั่งมากจริงๆ” มีคนยิ้มพลางพูดออกมา

แหวนวงนึงประมูลได้ถึงราคาที่สูงเสียดฟ้าได้อย่างนี้ พรุ่งนี้จะต้องออกข่าวอย่างแน่นอน

สายตาของจงเหยียนซีจรดอยู่ที่ร่างของชายที่ตะโกนราคาที่อยู่ข้างหน้าคนนั้น เขาคิดอะไรอยู่?

คนที่ได้สังเกตมองไปอย่างชัดเจนต่างก็รู้กันว่านี่มันเกินราคาของตัวสินค้าไปไกลแล้ว

หรือว่าเขาจะยังมีใจอยู่งั้นเหรอ?

ไม่ เขาไม่มีใจ

ถ้ามี ไม่มีทางปล่อยให้เธอตายหรอก!

ในตอนนี้มันก็แค่ทำให้ตัวเองสบายใจไปก็เท่านั้นเอง

เพียงแต่เธออยากรู้ว่าคนที่ตะโกนราคาที่ชั้นสองนั้นเป็นใครกันแน่? เธอเงยหน้าขึ้นไป ด้านบนตึกก็ไม่ได้มีการเปิดออกสู่ข้างนอก เธอจึงไม่ได้เห็นคนที่ตะโกนราคาออกมา

“ด้านในนี้จะต้องมีเบื้องหลังแน่ๆ” กู้เสียนเองก็คิดว่านี่เป็นแผนที่ทางผู้จัดได้จงใจจัดเตรียมเอาไว้ด้วยเหมือนกัน