บทที่ 907 ข้อเท็จจริง

ช่วงเวลาที่รอให้ประตูเปิดออกนั้นไม่ได้ยาวนาน แต่จงเหยียนซีก็ตื่นเต้นอย่างผิดปกติ ตื่นเต้นที่จะต้องเผชิญหน้ากับผู้อาวุโส

คุณอากวนท่านนี้ก็เป็นคนที่เห็นเธอเติบโตมาเช่นกัน

เวลาหนึ่งปีจะว่านานก็ไม่นาน จะว่าสั้นก็ไม่สั้น เกิดเรื่องมากมายขนาดนี้ เปลี่ยนแปลงสภาพจิตใจมากมาย ให้เธอได้เห็นชัดเจนว่าบนโลกใบนี้ก็มีด้านมืดเช่นกัน

ผ่านไปครู่หนึ่ง ประตูห้องก็เปิดออก

กวนจิ้งสวมชุดสูทเหมือนกับช่วงวัยรุ่น หากพูดถึงการเปลี่ยนแปลง ก็มีร่องรอยของกาลเวลาบนใบหน้า เมื่อเห็นจงเหยียนซีก็ไม่ได้มีท่าทางตกตะลึง

เขาเอียงตัว “เข้ามาสิ”

จงเหยียนซีเม้มริมฝีปาก เรียกเสียงเบาว่า “คุณอากวน”

กวนจิ้งอืมคำหนึ่ง

เธอก้าวเข้าไป

รูปแบบห้องนั้นเหมือนกับที่เธอพักอยู่ เพียงแค่คนละชั้น

“คือว่า...”

“อยากจะรู้อะไรก็ถามมาเถอะ” กวนจิ้งตรงไปตรงมาเป็นอย่างมาก มองมาทางเธอพลางถอนหายใจเสียงเบา “เด็กอย่างเธอทำให้คนเป็นห่วงกันมาก คำพังเพยกล่าวเอาไว้ได้ดี ตามหลังผู้ใหญ่หมาไม่กัด แต่เธอก็ไม่ยอมฟัง...”

จงเหยียนซีก้มหน้าลงเล็กน้อย

เธอรู้ เมื่อได้พบเขา เขาจะต้องเอ่ยพูดสั่งสอนก่อนรอบหนึ่ง

“คุณอากวน” เธอเงยหน้าขึ้นมายิ้มตาหยี “พวกเราไม่พูดเรื่องในอดีตได้หรือไม่คะ”

กวนจิ้งนั่งลง “เข้าใจแล้วหรือ เรื่องทางนั้นอาจะจัดการเอง เธอกลับไปก่อน...”

“คุณอากวน” จงเหยียนซีตัดบทเขา “ปัญหาที่หนูสร้าง จะให้พวกคุณอามาจัดการได้อย่างไรกัน หนูโตแล้ว เรื่องของหนู หนูสามารถจัดการเองได้”

กวนจิ้งมองเธอนิ่งๆอยู่หลายวินาที

จงเหยียนซีถูกเขามองจนขนลุก

“คุณอากวน?”

กวนจิ้งลุกขึ้นหยิบแฟลชไดร์ฟออกมาจากในลิ้นชักที่ล็อกกุญแจเอาไว้อันหนึ่ง แล้วเดินไปยื่นให้เธอ

จงเหยียนซียื่นมือมารับ พลางถามว่า “นี่คืออะไรคะ”

“เธอดูเองเถอะ” กวนจิ้งดันโน้ตบุ๊คไปด้านหน้าเธอ

เธอเสียบเข้าไปในช่องเสียบสัญญาณและเปิดแฟ้มเอกสารออกดูด้วยจิตใจที่เต็มไปด้วยความสงสัย

ในไม่ช้าภาพก็ปรากฏขึ้นมา จงเหยียนซีเบิกตากว้าง

“นี่ไม่ใช่...”

ภาพด้านในคือเรื่องราวเมื่อหนึ่งปีก่อนหน้านี้ ภาพหลิงเวยที่ลักพาตัวเธอออกมาจากคฤหาสน์

“คุณอามีสิ่งนี้ได้อย่างไรกันคะ” จงเหยียนซีถาม

“รู้ว่าเกิดเรื่องกับเธอ ตอนที่พวกเราไปถึงก็ยังช้าไปก้าวหนึ่ง โชคดีที่เธอถูกคนช่วยออกมาได้ เธอก็ยังให้คนไปปลอมแปลง DNAผู้ตายแสร้งทำเป็นแกล้งตาย แต่ว่า คนที่เธอฝากฝังคนนั้น มีภูมิหลังและเส้นสายอะไร ถึงได้สามารถทำเรื่องพวกนี้ออกมาได้”

ในภายหลังเธอก็รู้ว่ากู้เสียนไม่สามารถอำพรางเรื่องราวจนไร้ร่องรอยได้ กระทั่งเจียงโม่หานที่สามารถหลอกได้

ก็เพิ่งจะสังเกตเห็นในภายหลังเช่นกัน

“ใช่แล้วคุณอากวน ไฟไหม้ในครั้งนั้นทำให้ผู้ชายตายไปหนึ่งคน ผู้หญิงตายไปหนึ่งคนนั่นมันยังไงกันแน่คะ”

“ผู้ชายที่รับผิดชอบลักพาตัวเธอสองคนนั้น กลายเป็นหนึ่งชายหนึ่งหญิง แต่ต้องใช้คนใดคนหนึ่งในนั้นมาปิดบังสถานะของเธอ” ตอนที่กวนจิ้งเอ่ยขึ้นมาก็ยังนึกถึงสีหน้าที่ทำให้ผู้คนหวาดกลัวของจงจิ่งห้าวในตอนนั้นได้ เขาติดตามจงจิ่งห้าวมากว่าครึ่งชีวิต มีอะไรที่เขาไม่เคยพบเห็นบ้าง

นั่นเป็นเพียงครั้งเดียวที่ฆ่าคนโดยไม่สนใจสิ่งใด

สำหรับที่ว่าตายในเปลวเพลิงนั้น แน่นอนว่าต้องการให้พวกเขาได้ลิ้มลองรสชาติการถูกเผาสักหน่อย

“ผู้หญิงคนนี้ไม่ได้แตะต้องเธอ ก็เป็นเพราะว่าเธอ” กวนจิ้งดื่มน้ำไปคำหนึ่ง

หลังจากที่เกิดเรื่องขึ้นกับจงเหยียนซี พวกเขาก็ทำเรื่องราวมากมาย เพื่อปิดบังความจริงที่ว่าเธอยังไม่ตาย หาหลักฐานที่เธอถูกทำร้าย รวมไปถึงโรงพยาบาลที่เธอติดต่อด้วย รวมไปถึงการได้เข้าไปยังบริษัทรุ่นเหม่ย

สถานะของเจียงโม่หาน พวกเขารู้ตั้งนานแล้ว และคิดจะบอกกับเธอหลายครั้ง แต่ทุกครั้งที่คุยกันล้วนไม่สบอารมณ์เป็นอย่างมาก อีกทั้งเธอก็ยังไม่ยอมฟังและไม่ยอมคุย

ในภายหลังเห็นว่าเธอชื่นชอบเจียงโม่หานเข้าแล้วจริงๆ ชอบมากเสียจนถึงขั้นไม่สนใจทุกสิ่ง