บทที่ 919 ความลับอะไร

เพราะรู้จักถึงได้คิดทบทวนอยู่นานมาก อาจเป็นเพราะแบบนี้ เธอถึงไม่ได้บอกกับตน

กู้เสียนก็รู้ว่าตัวเองร้อนรนเกินไป เขาจึงค่อยๆ ผ่อนอารมณ์ “คุณบอกเถอะ ผม...พร้อมแล้ว”

จงเหยียนซีเกาศีรษะ และพูดเสียงอ้อมแอ้มว่า “ก่อนที่เขาจะแต่งงาน ชีวิตส่วนตัวสกปรก”

กู้เสียน “???”

“สกปรกขนาดไหน” เขาสงบจิตใจแล้ว คนคนนั้นเขาทำตัวแบบไหน วันไนท์สแตนด์เหรอ หรือว่าซื้อกิน

“ตอนนี้เขาแต่งงานแล้ว และแคร์ครอบครัวปัจจุบันมาก เย็นนี้ฉันนัดเขาทานข้าว ถ้าคุณอยากรู้จักเขา เย็นวันนี้เป็นโอกาส พรุ่งนี้เขาอาจจะกลับแล้ว” กู้เหยียนซีพูดตรงๆ

กู้เสียนยังไม่ได้คิดให้ดี ถ้าเขาไม่ยอมรับ หรือว่าไม่เต็มใจล่ะเขาจะทำยังไง

แล้วถ้าตนไม่ใช่ลูกชายของเขาล่ะจะทำยังไง

และถ้าไม่สามารถพึ่งแค่รูปใบเดียวไปสรุปว่าเขาเป็นพ่อตัวเอง ไม่ใช่ว่าสุดแสนจะน่าขายหน้าหรอกเหรอ

เมื่อว่ากันตามจริงขึ้นมา เขาก็ค่อนข้างใจฝ่อ

“คุณกับเขาเกี่ยวข้องกันเหรอ” กู้เสียนถาม

จงเหยียนซีพูดให้ชัดเจนก่อนเป็นอันดับแรก “คุณมีอะไรก็พูดตรงๆ ฉันสามารถช่วยคุณได้ ช่วยแน่นอน แต่หากเขาเสียเปรียบ ฉันจะต้องพิจารณา พวกเรามีความสัมพันธ์อันดีต่อกัน เขาติดตามคุณพ่อของฉันมาตลอดหลายสิบปี เหมือนเป็นครอบครัวเดียวกัน”

กู้เสียนถาม “แล้วผมกับคุณล่ะ”

“เพื่อน” เธอตอบทันทีโดยไม่ต้องคิด

แต่กู้เสียนไม่พอใจในคำตอบนี้

“เราเป็นแค่เพื่อนเหรอ”

“แล้วก็อาจจะ...” เงยหน้ามองสายตากู้เสียนที่ทั้งผิดหวังและปรารถนา เธอจึงรู้สึกลำบากใจ “ลึกซึ้งมากกว่าเพื่อนนิดหน่อยล่ะมั้ง”

“ลึกซึ้งมากกว่าเพื่อนนิดหน่อย มันคืออะไร คนรักเหรอ ไม่เชิง คนในครอบครัวไม่ใช่ คุณพูดให้ชัดหน่อยได้ไหม” กู้เสียนไม่ยอมจบง่ายๆ

เหมือนว่าเธอจำเป็นต้องพูดให้ชัดเจน

จงเหยียนซีไม่ได้พูดอะไร และก้าวเดินไป

เห็นได้ชัดว่าเขากำลังเปลี่ยนเรื่อง

กู้เสียนรีบดึงเธอไว้ “อย่าไป”

“ไม่ไป แล้วอยู่ที่นี่ถูกคุณวุ่นวายใส่เหรอ” เธอหันหน้ากลับไปมองเขา

กู้เสียนสีหน้าเป็นปกติ เขาไม่ได้ตั้งใจทำแบบนี้ ใจเขาสับสนและไม่รู้วิธีจัดการปัญหานี้

“งั้น คุณช่วยผมอย่างหนึ่ง ผมอยากตรวจDNAเขา ถ้าเขาเป็นพ่อผมจริง ผมจะคิดอีกทีว่าอยากรู้จักเขาหรือไม่”

จงเหยียนซีมองเขาแล้วพูดว่า “คุณก็มีช่วงเวลาที่อยากผัดวันประกันพรุ่งเหมือนกันนะ”

“ไม่ใช่ว่าผมผัดวันประกันพรุ่ง แค่ไม่อยากให้เกิดความเข้าใจผิด ถ้าเราไม่ได้เกี่ยวข้องกันทางสายเลือด ถึงตอนนั้นมันก็ขายขี้หน้า”

จงเหยียนซีครุ่นคิดครู่หนึ่ง ดูเหมือนจะไม่ได้สร้างปัญหาอะไรให้คุณอากวน ยิ่งไปหว่านั้นเขาก็ไม่ได้เสียผลประโยชน์ แค่เอาDNAของเขากับกู้เสียนไปตรวจเท่านั้น เธอจึงตกลง “ได้ เย็นนี้คุณไม่ไปทานข้าวกับฉันเหรอ”

“ไป” กู้เสียนพูด

“ทำไมเปลี่ยนความคิดอีกแล้ว” เธอไม่เข้าใจความหมายของเขา

“แค่พบหน้ากันบนโต๊ะอาหาร ไม่รู้จัก” เขาตอบ

จงเหยียนซีพยักหน้า “ฉันเคารพการตัดสินใจของคุณ”