บทที่ 926 ถึงที่หมายแล้ว

จงเหยียนซีลังเลครู่อยู่หนึ่ง จากนั้นก็ให้เถียนฉีเฟิงกลับรถเปลี่ยนทิศทาง

เธอชั่งน้ำหนักดูแล้ว เรื่องการนัดเจอกันของกู้เสียนกับกวนจิ้งทำวันหลังได้ เธอสามารถวางแผนจัดการได้ แต่ว่าเรื่องของเจียงโม่หานเกี่ยวข้องกับความคืบหน้าของการแก้แค้นของเธอ

ถ้าหากว่าถูกเขาจับพิรุธได้ สิ่งที่วางแผนมาทั้งหมดก่อนหน้าที่ก็จะสูญเปล่า

เมื่อเธอกลับมาถึงที่เหิงคังกรุ๊ปแล้วนั้น ก็เห็นเจียงโม่หานยืนอยู่ข้างถนนจากระยะไกล ในใจก็รู้สึกมีลางสังหรณ์ที่ไม่ดี

สักพักรถก็ได้จอดลง เธอผลักประตูรถแล้วลงมา

“ประธานเจียง……”

คำพูดของเธอเพิ่งจะเปล่งออก ก็ถูกเจียงโม่หานคว้าข้อมือเธอไว้

“คุณทำอะไร” จงเหยียนซีขมวดคิ้วดุขึ้น “โปรเจกต์งานผิดพลาดตรงไหนคุณก็บอกมาตรง ๆ ฉันจะได้แก้ไข”

เจียงโม่หานไม่สนใจ ทำเพียงใช้แรงดึงมือเธอไว้ แล้วเดินไปยังรถของตัวเอง

เถียนฉีเฟิงเห็นว่าผิดปกติ จึงลงจากรถขวางเจียงโม่หานไว้

“กรุณาปล่อยเธอ”

จงเหยียนซีขัดขืน

แววตาเจียงโม่หานเย็นชา “ผมมีเรื่องต้องคุยกับคุณหลิน ทางที่ดีคุณอย่าเข้ามายุ่ง”

“ผมเป็นบอดี้การ์ดของคุณหลิน คุณคิดไม่ดีต่อเธอ การปกป้องเธอคือหน้าที่ของผม”

เถียนฉีเฟิงอ้าแขนออกทั้งสองข้าง

“คุณหลิน หากคุณยังต้องการจะร่วมมือกับผม ก็ให้เขาหลีกไปซะ!” เจียงโม่หานจับข้อมือของเธอ โดยไม่มีทีท่าว่าจะปล่อย และหันมามองเธอ “ผมแค่ต้องการที่จะหาที่สงบๆเจรจากันคุณ คุณต่อต้านผมขนาดนี้ มีอะไรหรือเปล่า”

จงเหยียนซีก็ไม่ยอม “ที่นี่เป็นบริษัทของประธานเจียง มีเรื่องอะไรพวกเราก็เจรจากันที่นี่ จะไม่เหมาะสมกว่าเหรอ”

“ผมไม่อยากจะเจรจาที่นี่” น้ำเสียงของเจียงโม่หานเคร่งขรึมขึ้น ถ้าก่อนหน้านั้นยังเป็นเพียงแค่การคาดเดา ตอนนี้เขาก็มั่นใจเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์แล้วว่าเธอคือจงเหยียนซี

ไม่อย่างนั้นทำไมถึงต้องต่อต้านขอบเขตการทำงานกับตัวเองขนาดนี้

ท้องฟ้าค่อยๆค่ำมืดลง