บทที่ 928 จูบคุณเป็นรางวัลนะ

“เหยียนซี คุณรู้ไหมว่าทำไมผมถึงคุยเรื่องเหล่านี้กับคุณ” เจียงโม่หานจ้องมองเธอ

จงเหยียนซีตกใจชะงัก สักพักก็ได้สติ “คุณเรียกผิดแล้วค่ะ ฉันไม่ใช่เหยียนซีอะไรนั่น ฉันคือหลินลุ่ยซี”

“ขอโทษครับ ที่ผมเห็นคุณหลินเป็นอดีตภรรยาผมไปได้ คุณช่างเหมือนกับเธอมากจริง ๆ” เวลานี้เจียงโม่หานไม่ได้ปกปิดอีกต่อไป มองเธออย่างตะกละตะกลาม “เห็นคุณแล้วมักจะทำให้ผมคิดถึงเธอ”

จงเหยียนซีหันหน้ามามอง “ประธานเจียงคุณดื่มเมาแล้ว”

เจียงโม่หานยิ้มเบาๆ “ถ้าหากว่าเมาจริงก็ดีสิครับ”

เขายืนอยู่ที่ริมหน้าต่าง มองออกไปด้านนอกที่มืดมิดที่คั่นด้วยกระจก “พวกเรานั้นรักกันอย่างอิสระ เธอรักผมมาก และเธอมอบกายเธอให้กับผมที่นี่……”

จงเหยียนซีกัดริมฝีปากเพื่อให้ตัวเองมีสติ จะได้ไม่สูญเสียการควบคุมแล้วถามเขาว่าในเมื่อคุณรู้ว่าเธอรักคุณ แล้วทำไมถึงทำร้ายเธอขนาดนั้น

สุดท้ายก็ควบคุมตัวเองไว้ได้

“ประธานเจียงคุณพูดจบหรือยัง”

“เธอชอบกอดผมจากด้านหลัง โอบคอของผมไว้ และหอมเข้าที่แก้มของผม เธอชอบซุกอยู่ในอ้อมกอดของผม แล้วบอกกับผมว่า เธอนั้นรักผมตรงไหนอย่างไร” ทันใดนั้นเขาหันกลับไปมองเธอ “การรักใครสักคนอย่างสุดซึ้งหัวใจ แล้ววันหนึ่งเธอจะหมดรักง่ายๆได้เลยหรือ”

จงเหยียนซีกดริมฝีปากแน่น สาเหตุที่เธอชอบกอดเขาจากด้านหลัง นั่นก็เป็นเพราะรู้ว่าเมื่อเขามีเรื่องในใจก็มักจะชอบอยู่คนเดียว เธออยากให้เขาเซอร์ไพรส์ อยากให้ความอบอุ่นแก่เขา ปลอบใจเขา ดังนั้นทุก ๆ ครั้งเธอจึงแอบกอดเขาจากด้านหลัง กอดเขาไว้แน่น แล้วก็จะถามออดอ้อน “ทายซิใครเอ่ย”

ทุก ๆ ครั้งเขาก็จะตอบเปิดโปงเธออย่างไม่ไยดี

แต่เธอก็ไม่สนใจ และกล่าวประโยคต่อไปว่า “ยินดีด้วยคุณทายถูก เพื่อรางวัลแล้วคุณทายถูกว่าฉันเป็นใคร ดังนั้นขอจูบคุณเป็นรางวัลนะ”

เธอรู้ดีว่าเจียงโม่หานไม่ได้รับความรักจากพ่อแม่ จึงได้มักจะบอกตรง ๆบ่อย ๆ กับเขาว่าตัวเองนั้นชอบเขามากแค่ไหน รักเขามากเพียงใด ให้เขาได้รู้สึกว่านั้นยังมีคนบนโลกใบนี้ที่รักเขาอย่างสุดซึ้งหัวใจ

ต่อให้พ่อแม่ของเขาจะไม่ได้รักเขามากก็ตาม

อาจด้วยการปกปิดโดยเจตนาของเจียงโม่หาน ดังนั้นเธอจึงไม่รู้จักพ่อแม่ของเขา ความจริงแล้วแม่ของเขาเป็นเพียงแค่แม่เลี้ยง

เธอในตอนนั้นต้องการที่จะมอบบ้านให้กับเขาอย่างจริงใจ ให้เขาได้สัมผัสกับความรักจากครอบครัวที่เขาไม่เคยได้รับมาก่อน

สุดท้ายสิ่งที่เธอทำทั้งหมดต้องมาพังทลายด้วยน้ำมือของเขา!

“ถ้าหากประธานเจียงไม่ทำอะไรผิดต่อเธอ ฉันคิดว่าอดีตภรรยาของคุณก็มีความสุขอยู่เบื้องล่างพสุธา ในทางกลับกัน ถ้าประธานเจียงทำผิดต่อเธอ ฉันคิดว่าเธออยู่เบื้องล่างพสุธาก็คงจะสาปแช่งคุณให้ตกนรกหมกไหม้มั้ง”

มือของเจียงโม่หานที่จับแก้วไวน์ไว้ได้กำแน่น หัวใจก็บีบรัดขึ้น “เธอจะสาปแช่งให้ผมตกนรกหมกไหม้จริงเหรอ”

จงเหยียนซียิ้ม “คุณรักจริงขนาดนี้ ฉันคิดว่าคุณคงจะรักเธอมาก คงจะไม่เคยคิดมีความคิดที่จะทำร้ายเธอ จนทำให้เธอเจ็บปวดแล้วเกลียดคุณอย่างแน่นอน”

เจียงโม่หานราวกับถูกทิ่มแทงโดนจุดเจ็บปวด สีหน้าจึงเปลี่ยนจนดูแย่ขึ้น

เขาทำร้ายเธอ

และยังทำร้ายจนบาดแผลลึก

เธอกำลังเกลียดชังเขา?

จงเหยียนซียกมือขึ้นดูนาฬิกาครู่หนึ่ง “ประธานเจียง เวลาดึกมากแล้ว พวกเราคุยเรื่องงานกันเถอะ”

เจียงโม่หานกำแก้วไวน์ในมือไว้แน่น “โปรเจกต์งานที่คุณหลินเสนอมานั้นผมไม่พอใจ”